Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r., II GZ 330/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r., II GZ 330/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 24 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 884/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia lub rozłożenia na raty kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. E. G. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie umorzenia lub rozłożenia na raty kary pieniężnej wraz z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i przydzielenie adwokata.

3 Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 884/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 4/14 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji odmawiające przyznania prawa pomocy.

4 Zarządzeniem z dnia 24 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 884/13 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

5 W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący E. G. domagał się jego zmiany, powołując się na okoliczność, że decyzja o nałożeniu kary administracyjnej została wydana z naruszeniem prawa. Ponadto z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 4/14 wynikało, że wpis miał być w wysokości 120 zł.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z § 2 ust. 6 powołanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1–5 wynosi 200 zł.

9 W przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła decyzji organu o odmowie umorzenia lub rozłożenia na raty kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, a więc sprawy niewymienionej w ust. 1–5 omawianego rozporządzenia. Chodzi więc o spór dotyczący zasadności wydania decyzji o odmowie umorzenia w całości lub w części, czy też rozłożenia na raty kary pieniężnej. Nie jest więc to spór o określoną kwotę pieniężną, jej wysokość czy sposób obliczenia. Dlatego też, Przewodniczący Wydziału II WSA w Bydgoszczy zaskarżonym zarządzeniem prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, ponieważ od skargi na decyzję organu odmawiającą umorzenia nałożonej kary pieniężnej pobiera się wpis stały (podobnie: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt II FPS 2/09, dostępne na stronie: www.orzecznia.nsa.gov.pl, a także post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2011, sygn. akt II GZ 95/11).

10 Jeżeli zaś chodzi o kwestię zwolnienia skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, to sprawa ta została już załatwiona postanowieniem WSA w Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 884/13. Natomiast postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 4/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie Sądu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, a więc nie rozstrzygnął o prawidłowości wpisu sądowego w niniejszej sprawie.

11 Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.