Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2024 r., II GZ 321/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2024 r., II GZ 321/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1733/22 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej oraz zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 września 2022 r., nr BP.501.773.2021.2058.ML6.260752 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 13 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 145/24 odrzucił skargę kasacyjną B. S. (dalej zwanego: "skarżącym") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej zwanego: "Sądem pierwszej instancji", "WSA w Krakowie") z 31 sierpnia 2023 r. o sygnaturze akt III SA/Kr 1733/22.

3 W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w aktach sądowych brak było pełnomocnictwa skarżącego. Dołączone natomiast do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo było jedynie kserokopią. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez: własnoręczne podpisanie skargi kasacyjnej i jej odpisu oraz złożenie prawidłowego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (brak podpisu), pełnomocnik skarżącego przesłał podpisaną skargę kasacyjną i jej dwa odpisy. Pomimo wskazania w piśmie przewodnim z 22 stycznia 2024 r., że przesyła również "dwa egzemplarze uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa" do pisma nie zostały dołączone powołane dokumenty. Wobec powyższego zachodziła podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej.

4 Korespondencja zawierająca ww. postanowienie została doręczona w dniu 15 marca 2024 r.

5 Pismem nadanym w dniu 21 marca 2024 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wydanemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 p.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i przyjęcie, że w sprawie nie doszło do uzupełnienia w terminie braków formalnych skargi kasacyjnej.

6 W uzasadnieniu zażalenia wskazano m.in., że w terminie wyznaczonym przez Sąd zostało skierowane do WSA pismo, którym uzupełniono braki formalne skargi kasacyjnej. Pełnomocnik stwierdził, że osobiście w tym dniu uwierzytelnił trzy odpisy pełnomocnictwa, z czego dwa zostały załączone do pisma uzupełniającego braki formalne skargi kasacyjnej, zaś jeden pozostał w dokumentach pełnomocnika. Wskazał, że treść każdego pisma wychodzącego z kancelarii jest skanowana, a następnie umieszczana w systemie informatycznym kancelarii. Ponadto podkreślił, że w systemie tym znajduje się wpis z 22 stycznia 2024 r., godz. 16:15 – wysyłka pisma zawierającego uzupełnienie braków skargi kasacyjnej. Do wpisu dołączony jest skan jednego egzemplarza pisma skierowanego do sądu, ze skanu wynika – zdaniem pełnomocnika – że do pisma załączono egzemplarz pełnomocnictwa, na dowód czego przedstawił on wydruki z systemu.

7 Pełnomocnik skarżącego dalej podniósł, że analiza dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wskazuje, że oba egzemplarze pism zawierających uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej zostały w sądzie rozszyte, zaś jeden egzemplarz został wyrwany z akt. Zdaniem pełnomocnika istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że do zagubienia dokumentów i naruszenia integralności pisma złożonego przez pełnomocnika, doszło przez w sądzie pierwszej instancji.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Na wstępie należy wskazać, że w art. 46 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") wymienione zostały podstawowe elementy składowe pisma strony. Stosownie do normy prawnej zawartej w § 3 tego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony, a zatem tym określonym w art. 46 p.p.s.a. W myśl zaś art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 tej ustawy, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Jak stanowi z kolei art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

11 Uwzględniając powyższe, należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy p.p.s.a. bowiem skarżący w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej.

12 Argumenty podniesione w zażaleniu, dotyczące naruszenia integralności pisma nadesłanego przez pełnomocnika oraz potencjalnego zdekompletowania go w siedzibie Sądu pierwszej instancji nie znajdują potwierdzenia w przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego dokumentach oraz aktach sprawy.

13 Okoliczność złożenia dokumentu pełnomocnictwa odnotowywana jest przez pracownika biura podawczego WSA w Krakowie. Należy podkreślić, że adnotacja uczyniona przez pracownika biura podawczego na stemplu biura podawczego WSA w Krakowie, znajdująca się na dokumencie zażalenia, wskazuje że złożone zostało pismo z 21 marca 2024 r. w dwóch egzemplarzach, wraz z 7 załącznikami oraz dokumentem pełnomocnictwa. Tymczasem na będącym przedmiotem sporu piśmie z 22 stycznia 2024 r. odnotowano, że złożono pismo w dwóch egzemplarzach wraz z dwoma egzemplarzami skargi kasacyjnej. Nie odnotowano złożenia pełnomocnictwa.

14 Powyższa praktyka odnotowywania załączników wynika z § 4 Zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie zasad biurowości w sądach administracyjnych (dalej zwanego: "Zasadami biurowości"), wydanego na podstawie art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) w myśl którego: "na piśmie wpływającym do sądu umieszcza się adnotację zawierającą nazwę sądu, datę wpływu pisma, informację o załącznikach oraz podpis przyjmującego pismo. Kopertę, w której pismo nadesłano, załącza się do pisma. Na pismach złożonych osobiście zamieszcza się adnotację "osob.".

15 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności niniejszej sprawy oraz podniesione w zażaleniu argumenty nie podważają stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji. Nie dają one podstaw do jednoznacznego przyjęcia, że kwestionowane dokumenty znajdowały się w kopercie, a jednocześnie nie zostały odnotowane przez pracownika biura podawczego. Wygenerowanie potwierdzenie z systemu informatycznego Kancelarii nie stanowi potwierdzenia wysłania kompletnego pisma, a jedynie uprawnia do stwierdzenia, że dokumenty takie zostały przygotowane do wysłania.

16 Zatem słusznie w zaskarżonym postanowieniu stwierdzono, że zachodziły podstawy do zastosowania art. 178 p.p.s.a. Przepis ten mający charakter bezwzględnie obowiązujący nie daje możliwości ponownego wezwania strony do uzupełniania braku formalnego skargi kasacyjnej w przypadku nieuzupełnienia go przez pełnomocnika. Wobec bezwzględnego charakteru regulacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła podważyć stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji.

17 Odnosząc się z kolei do podniesionego naruszenia integralności pisma złożonego przez pełnomocnika skarżącego, należy wskazać, ze rozszycie pisma i dołączenie do akt jedynie jego oryginału jest prawidłową praktyką wynikającą z analizy zapisów ww. Zasad biurowości. Jak wskazuje się w § 28 ust. 1 tego Zarządzenia Prezesa NSA – "pisma nadesłane w toku postępowania w sprawie dołącza się do akt w porządku chronologicznym, jednak dowody doręczenia wezwań i zawiadomień zamieszcza się przed protokołem posiedzenia, którego dotyczą." Z kolei w myśl § 2 ust. 3 Zasad biurowości odpis to "dokument zawierający pełną treść oryginału dokumentu sporządzony w dowolnej technice zapewniającej trwałość i niezmienność zawartych w nim informacji, potwierdzony za zgodność z oryginałem przez upoważnioną do tego celu osobę i opatrzony odciskiem lub nadrukiem pieczęci urzędowej oraz informacją "odpis".

18 Z powyższego wynika, że do akt wszywane są wyłącznie oryginały pisma wraz z załącznikami. Odpis nie jest pismem, które powinno zostać dołączone do akt także i z tego powodu, że służy do doręczenia go innym uczestnikom postępowania, zatem zbędne jest trwałe umieszczanie go w aktach. Skoro do akt zostały wszyte odpisy, to był to błąd, który następnie prawidłowo został naprawiony. Nie może to natomiast świadczyć o zagubieniu dokumentu pełnomocnictwa w WSA w Krakowie.

19 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.