Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2020 r., II GZ 246/20

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2020 r., II GZ 246/20

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P A na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 maja 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 788/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G z dnia [..] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu gier na automatach bez koncesji oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 14 maja 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G z dnia [..] października 2019 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu gier na automatach bez koncesji.

3 Sąd I instancji wskazał, że skarżący wraz ze skargą złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2020 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpatrzeniu sprzeciwu. Sąd postanowieniem z dnia 25 lutego 2020 r. sygn. akt SPP/Gd 129/19 utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza sądowego.

4 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 marca 2020 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5.000 zł. W wezwaniu określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie o wpis zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 marca 2020 r. (vide: karta 17 akt sądowych). Jak wynika z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku z dnia 12 maja 2020 r. wpis nie został uiszczony (karta 18 akt sądowych). W związku z powyższym, Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

5 P A zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem. Wskazał, że "sąd oczekuje ode mnie za dużo oczekując ze opłacę cały wpis sądowy". Podał, że wpis jest dla niego w kwocie niemożliwej do zapłaty, poza tym został pokrzywdzony przez Urząd Skarbowy, przypisujący mu działalność, której w ogóle nie prowadził.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowany, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku obowiązany był skargę tę odrzucić. Okoliczność, że skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy, oznacza, że ciąży na nim obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, a uchybienie temu obowiązkowi prowadzi do odrzucenia tej skargi.

9 Należy wskazać, że przypadku gdy strona postępowania sądowoadministracyjnego po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłat sądowych, nawet przed upływem siedmiodniowego terminu do ich zapłacenia, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu, wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni skarżącego przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10.05.2010 r., II FZ 115/10 i z dnia 20.10.2010 r., II FZ 527/10). Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez skarżącego uiszczony w wyznaczonym przez Sąd terminie, co jest okolicznością bezsporną, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

10 Skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych argumentów podważających argumentację zaprezentowaną przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Nie zaprzeczył okolicznościom faktycznym, które legły u podstaw zaskarżonego orzeczenia. Niepodporządkowanie się prawomocnemu rozstrzygnięciu w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych nie może uzyskać ochrony prawnej, a uporczywe ponawianie tożsamych w swej treści wniosków o przyznanie prawa pomocy może być nawet poczytane za nadużycie prawa.

11 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącego.