Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2008 r., II GZ 233/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2008 r., II GZ 233/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.-T. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 658/08 w zakresie odmowy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi S.-T. Spółki z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 658/08 oddalił wniosek "S.-T." Spółki z o.o. w W. o zawieszenie postępowania w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

3 Sąd I instancji podniósł, że wniosek o zawieszenie postępowania Spółka uzasadniała wystąpieniem Gminy L. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP art. 18 ust. 5 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874).

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że dla rozpoznania sprawy nie jest celowe ponowne oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego, z uwagi na unormowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego.

5 Sąd I instancji podniósł, że ze względu na możliwość wznowienia postępowania, rozpoznanie sprawy nie będzie zamykać stronie drogi do ewentualnego wzruszenia wydanego orzeczenia.

6 W zażaleniu na powyższe postanowienie "S.-T." Spółka z o.o. w W. wskazała, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowi o fakultatywności zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, celowość zawieszenia postępowania podlega badaniu przez sąd, ale uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne.

7 Spółka wskazała, że Gmina L. 28 marca 2008 r. złożyła do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, w tym także kluczowego w sprawie art. 18 ustawy o transporcie drogowym. Oznacza to - według spółki - że przedmiotem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym jest przepis ustawy, który stanowił materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji, zatem rozstrzygnięcie sprawy przez WSA zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.

8 Przyznano, że wnioskowi Ogólnopolskiej Organizacji Pracodawców Transportu Drogowego odmówiono nadania biegu – z powodu braku legitymacji jednakże takie wątpliwości nie istnieją w stosunku do jednostki samorządu terytorialnego (Gminy L.).

9 Ponadto skarżąca podniosła, że skoro nie zmienił się stan faktyczny i prawny, który był podstawą uprzednich postanowień WSA o zawieszeniu postępowań sądowoadministracyjnych, do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny, rozstrzygnięcie Sądu w sprawie ze skargi powinno być konsekwentnie zawieszane.

10 Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie zażalenia. W uzasadnieniu podniósł, że wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania zmierza do przedłużenia postępowania sądowoadministracyjnego.

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zażalenie jest niedopuszczalne.

13 Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu.

14 Zauważyć należy, że art. 194 § 1 p.p.s.a. zawiera katalog przypadków, w których jest dopuszczalne zaskarżenie określonego postanowienia sądu pierwszej instancji. Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje stronie postępowania prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania, skoro ani powyższy przepis ani inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje wprost prawa strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego oznacza to, że zażalenie na to postanowienie nie jest dopuszczalne.

15 Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 czerwca 2008 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w oparciu o przepis art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.