Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., II GZ 17/12
postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., II GZ 17/12
Sentencja
1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 416/11 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi "F." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 416/11 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi "F." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] lipca 2010 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ drugiej instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
3 W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. podał, że skarżąca wniosła w dniu [...] grudnia 2010 r. pismo, w którym wskazała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w analogicznych sprawach o sygn. akt III SA/Gd 257/10, III SA/Gd 259/10, III SA/Gd 260/10 i III SA/Gd 261/10 wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z następującym pytaniem prejudycjalnym: "czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE L. 98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry".
4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 888/10 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W ocenie Sądu pierwszej instancji, kierowanie powyższego pytania prejudycjalnego do ETS uzasadniało zawieszenie postępowania w tej sprawie. WSA stwierdził, że wydanie orzeczenia prejudycjalnego będzie miało wpływ na wynik postępowania.
5 Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając na skutek zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P., postanowieniem z 16 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 100/11 uchylił postanowienie z 14 grudnia 2010 r.
6 NSA uwzględniając, że zaskarżona decyzja dotyczyła wyłącznie umorzenia postępowania administracyjnego w kwestii zmiany zezwolenia uznał, iż brak jest związku między rozstrzygnięciem pytania prejudycjalnego przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości a wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji.
7 WSA w R. postanowieniem z 14 grudnia 2011 r. ponownie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
8 W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podkreślił, że postanowieniem z 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych.
9 Ponadto Sąd pierwszej instancji ponownie powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 listopada 2010 r., wydane w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 o przedstawieniu Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej wcześniej już przytoczonego pytania prejudycjalnego.
10 Zdaniem WSA, wynik toczących się postępowań przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałem Konstytucyjnym może mieć wpływ na postępowanie prowadzone w rozpoznawanej sprawie. W sytuacji przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego, które odnosi się do kwestii zmiany zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry oraz pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu dotyczącego konstytucyjności przepisu art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, celowym zdaniem Sądu, z uwagi na przedmiot tych postępowań, było zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.
11 Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
12 W uzasadnieniu zażalenia organ podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), których dotyczyło pytanie prejudycjalne nie miały zastosowania. Organ wyjaśnił, że skarżąca złożyła [...] stycznia 2010 r. wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie gry na automatach o niskich wygranych z dnia [...] lutego 2004 r., które wygasło w dniu [...] lutego 2010 r. po 6 latach obowiązywania. W związku z powyższym postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia stało się bezprzedmiotowe, w konsekwencji czego organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Zdaniem organu, ani orzeczenie prejudycjalne ETS-u, ani wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie będą miały wpływu na rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji, wobec czego nie zachodziły podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
13 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
14 Zażalenie jest zasadne.
15 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
16 W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi "F." Spółki z o.o. była decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podkreślenia wymaga, że organ drugiej instancji zaskarżoną decyzją umorzył prowadzone postępowanie administracyjne z uwagi na wygaśnięcie wydanego skarżącej Spółce uprzednio zezwolenia. Konsekwencją powyższego było uznanie, że postępowanie administracyjne w sprawie zmiany udzielonego Spółce "F." zezwolenia stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w P. miało charakter formalny, a organ nie zajmował stanowiska w kwestiach będących przedmiotem pytań przedstawionych Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Konstytucyjnemu.
17 W związku z tym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest związku między rozstrzygnięciem pytania prejudycjalnego przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości oraz udzieleniem odpowiedzi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego a wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie. W tych okolicznościach przyjąć należy, że zawieszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiło z naruszeniem art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
18 W związku powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak postanowieniu.