Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2017 r., II GZ 1338/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2017 r., II GZ 1338/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 maja 2016 r. sygn. akt III SA/Po 293/16 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na orzeczenie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Po 293/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił bez rozpatrzenia skargę W. Sp. z o.o. w P. na orzeczenie Zarządu Województwa W. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że pismem z dnia 27 kwietnia 2016 roku Urząd Marszałkowski Województwa W., w odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania zwrotnego potwierdzenia doręczenia stronie zaskarżonego orzeczenia wyjaśnił, że orzeczenie Komisji Odwoławczej z dnia 8 marca 2016 roku zostało przesłane do W. spółka z o.o. w P. dnia 14 marca 2016 roku. Adresat nie podjął przesyłki mimo dwukrotnego awizowania. Przesyłka została zwrócona do nadawcy 4 kwietnia 2016 roku. Prezes W. spółka z o.o. podjął pismo osobiście z Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. w dniu 19 kwietnia 2016 roku. Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności przesłano kserokopię koperty zawierającej przedmiotowe orzeczenie z potwierdzeniem odbioru oraz kserokopię pisma z adnotacją odręczną Prezesa Zarządu W. potwierdzającą odbiór orzeczenia Komisji Odwoławczej z dnia 8 marca 2016 roku.

4 Sąd I instancji stwierdził, że przesyłka z orzeczeniem Komisji Odwoławczej z dnia 8 marca 2016 roku, mimo jej awizowania, nie została podjęta przez skarżącą. W takiej sytuacji należało przyjąć, że doręczenie przesyłki z orzeczeniem Komisji Odwoławczej nastąpiło zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) tj. z upływem 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, które miało miejsce dniu 16 marca 2016 roku. Wobec braku skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do tutejszego Sądu, należało przyjąć, że przedmiotowa skarga (wniesiona pismem z dnia 20 kwietnia 2016 roku) została złożona z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 61 ust 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 217).

5 Wobec powyższego, Sąd I instancji działając na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, pozostawił skargę bez rozpatrzenia, jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła W. Sp. z o.o. wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

7 Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 87 § 3 i 4 w zw. z art. 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), poprzez ich niezastosowanie i pozostawienie skargi bez rozpoznania, bez rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż wskazywane w zażaleniu.

10 Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji (rozstrzygnięcia). Dopiero po prawidłowym doręczeniu rozstrzygnięcia zaczyna biec termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec tego, w pierwszej kolejności wymagało zbadania, czy rozstrzygnięcie Zarządu Województwa W. z dnia 8 marca 2016 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącej spółce.

11 Należy wskazać, że zgodnie z art. 67 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. do procedury odwoławczej co do zasady nie stosuje się przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, jednakże zgodnie z tym przepisem, stosuje się do tej procedury uregulowania zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego dotyczące między innymi doręczeń i obliczania terminów.

12 Dlatego też, aby móc uznać, że doszło do doręczenia decyzji w trybie art. 44 k.p.a. (doręczenie zastępcze), jak w rozpoznawanej sprawie przyjął Sąd Instancji, konieczne jest prawidłowe dokonanie wszystkich czynności przewidzianych w tym przepisie, tzn. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a.: - pozostawienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, w przypadku niepodjęcia w powyższym terminie przesyłki – pozostawienie powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu awizowania, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Aby więc mówić o prawidłowym (skutecznym) doręczeniu zastępczym dokonanym w trybie art. 44 k.p.a., muszą zostać spełnione wszystkie powyższe warunki. W razie niedopełnienia jednej z tych czynności przez operatora pocztowego niemożliwe jest stwierdzenie, że decyzja została doręczona prawidłowo. Przepis art. 44 k.p.a. jest regulacją wyjątkową, stąd też powinien być wykładany oraz stosowany ściśle.

13 Jak wynika z akt sprawy (k. 143 akt administracyjnych), orzeczenie z dnia 8 marca 2016 r. zostało przez Urząd Marszałkowski Województwa W. przesłane na adres skarżącej spółki. W dniu 16 marca 2016 r., co wynika z adnotacji na kopercie, pozostawiono awizo o przesyłce. Sąd I instancji przyjął, że dokonano również pozostawienia powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki i wobec tego stwierdził, że rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone w terminie 14 dni od pozostawienia pierwszego awiza w dniu 16 marca 2016 r.

14 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego warunki do uznania za skutecznie doręczonego rozstrzygnięcia Zarządu Województw W., wynikające z art. 44 k.p.a, nie zostały jednak spełnione. Z przesłanej do Sądu, przez Urząd Marszałkowski Województwa W. kserokopii koperty zawierającej zaskarżone orzeczenie nie wynika, aby pracownik poczty pozostawił powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. Wobec tego należy przyjąć, że nie zostały dopełnione wszystkie warunki, dla skorzystania z procedury tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 § 4 k.p.a. Nie dopełniono bowiem obowiązku wynikającego z § 3 art. 44 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku niepodjęcia przesyłki po pozostawieniu zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Sąd I instancji oparł swoje twierdzenia na oświadczeniu organu zawartym w piśmie z dnia 27 kwietnia 2016 r., w którym organ stwierdził, że "adresat nie podjął przesyłki mimo dwukrotnego awizowania", jednakże stwierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy – jak to zostało powyżej przedstawione, z kserokopii koperty zawierającej zaskarżone orzeczenie nie wynika, aby dwukrotnie pozostawiono zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki.

15 To powoduje, że nie zostały spełnione warunki, aby można było uznać rozstrzygnięcie Zarządu Województwa W/ z dnia 8 marca 2016 r. za skutecznie doręczone w dniu 30 marca 2016 r., w trybie art. 44 k.p.a., jak przyjął to Sąd I instancji. Błędy operatora pocztowego przy zastosowaniu instytucji tzw. doręczenia zastępczego nie mogą wywierać negatywnych skutków dla adresata przesyłki.

16 Wobec tego Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę będzie zobowiązany do zbadania czy przy wnoszeniu skargi został uchybiony termin do jej wniesienia mając na uwadze, że z pisma Urzędu Marszałkowskiego z dnia 27 kwietnia 2016 r. znajdującego się w aktach sądowoadministracyjnych – karta 143, wynika, iż Prezes Zarządu W. Sp. z o.o. podjął pismo osobiście z Urzędu Marszałkowskiego Województwa w dniu 19 kwietnia 2016 r.

17 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.