Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2017 r., II GZ 110/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2017 r., II GZ 110/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2017 r.; sygn. akt II GZ 110/17 w przedmiocie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2016 r.; sygn. akt VIII SAB/Wa 7/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie wniosku o uzupełnienie postanowienia postanawia: 1) odrzucić zażalenie, 2) oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. (sygn. akt II GZ 110/17) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2016 r. (sygn. akt VIII SAB/Wa 7/16) w przedmiocie odrzucenia zażalenia.

3 Pismem z dnia 1 marca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na opisane postanowienie NSA. Treść zażalenia sprowadzała się wyłącznie do krytyki działań podejmowanych przez sądy i organy administracji względem skarżącego. Jednocześnie skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.

6 Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wyliczone enumeratywnie w tym przepisie (pkt 1-10).

7 Jednocześnie ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie podlegają zaskarżeniu w drodze zwyczajnych środków odwoławczych, w tym także zażalenia (art. 168 § 1 p.p.s.a.).

8 Przepis art. 194 § 1 p.p.s.a. nie daje podstawy do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ dotyczy on jedynie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe potwierdza ugruntowane w tej kwestii stanowisko zarówno sądów, jak i doktryny (por. postanowienia NSA: z dnia 9 marca 2011 r., II GZ 286/10; z dnia 22 lutego 2011 r., II GZ 224/10; z dnia 9 grudnia 2009 r., II GZ 187/07; z dnia 14 kwietnia 2004 r., GSK 68/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010, str. 482; B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2, Warszawa 2009 r., str. 530).

9 Z podanych wyżej przyczyn zażalenie wniesione na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu zażalenia jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.

10 Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny. Art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowań zażaleniowych. Ponadto zaznaczyć należy, że od wniesionego zażalenia skarżący nie uiścił wpisu sądowego, z tego też względu w sytuacji odrzucenia zażalenia, skarżącemu nie przysługiwał zwrot wpisu.