Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2013 r., II GSK 955/13

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
II GSK 955/13
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Inne
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. T. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 955/13 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 1145/12 w sprawie ze skargi P. T. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1012/11 w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów adwokackich postanawia: odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1145/12 oddalił skargę kasacyjną P. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1678/09 w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009, nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów adwokackich.

3 Na powyższe orzeczenie P. T. wniósł skargę o wznowienie postępowania od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości.

4 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 marca 2013 r., oddalił skargę P. T. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z 29 marca 2012 r.

5 Następnie P. T. złożył w dniu 18 maja 2013 r. skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 6 marca 2013 r.

6 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 lipca 2013 r. odrzucił skargę P. T. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 6 marca 2013 r. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. niedopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W ocenie NSA celem kolejnej skargi o wznowienie postępowania jest wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 29 marca 2012 r. Tymczasem wznowienie postępowania w tej samej sprawie jest możliwe tylko raz.

7 Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o zmianę tego postanowienia i nadanie skardze o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 6 marca 2013 r. prawidłowego biegu. Na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 174 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

8 - art. 285 p.p.s.a. polegające na oczywistej obrazie tego przepisu i wadliwym przyjęciu, że skarżący wniósł drugą z kolei skargę o wznowienie postępowania zakończonego od wyroku NSA z 29 marca 2012 r., podczas gdy z petitum skargi o wznowienie z 18 maja 2013 r. wprost wynika, iż środek ten był wniesiony po raz pierwszy od postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 6 marca 2013 r.

9 - art. 279 p.p.s.a. polegające na oczywistej obrazie tego przepisu i wadliwym przyjęciu, że wymienienie w skardze o wznowienie postępowania jej obligatoryjnych elementów: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, w tym uzasadnienie żądania lub przywołanie argumentacji w tym zakresie z innego pisma, jest rzekomym wznawianiem innego wznawianego już postępowania wbrew zasadzie falsa demonstratio non nocet i wskazaniu wprost w petitum skargi o wznowienie postępowania z dnia 18 maja 2013 r.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a.- zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w § 1 art. 194 tej ustawy. Zażalenie jest środkiem ostatecznym w toku instancji, co oznacza, że od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego dalszy środek zaskarżenia nie przysługuje. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie podlegają zaskarżeniu w drodze zwyczajnych środków odwoławczych (art. 168 § 1 p.p.s.a.).

12 Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r. odrzucające skargę P. T. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 6 marca 2013 r. Należy zatem stwierdzić, że zażalenie na powyższe postanowienie jest niedopuszczalne.

13 Z powyższych względów na podstawie art. 197, art. 193 i art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Powołane przepisy