Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2014 r., II GSK 76/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2014 r., II GSK 76/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy z wniosku E. J. o sprostowanie omyłek i uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 76/13 w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 sierpnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 608/12 w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. oddalić wniosek o sprostowanie omyłek w wyroku; 2. odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 76/13, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 608/12, w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 1.300 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

3 Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. E. J. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku NSA oraz o sprostowanie występujących w nim omyłek. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący polemizuje ze sformułowaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku NSA.

4 E. J. zwrócił się również o rozpoznanie wniesionego wcześniej "sprzeciwu" dotyczącego zasądzenia od niego na rzecz organu kwoty 1.300 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w sprawie niniejszej sąd kasacyjny rozstrzygał dwa razy. Wiążąca wykładnia prawa zawarta jest w wyroku NSA z dnia 17 stycznia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1405/10 i do tej wykładni zobowiązany był stosować się Sąd I instancji. Tej kwestii dotyczy sformułowanie zawarte na str. 9 uzasadnienia drugiego wyroku NSA z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 76/13. Sformułowanie to, w świetle treści akt, jest jasne.

7 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że od orzeczeń sądu kasacyjny nie przysługuje środek zaskarżenia. Zatem próba kwestionowania wyroku NSA jest niedopuszczalna. Ustawa przewiduje natomiast sprostowanie oczywistych omyłek i błędów w wyroku i uzasadnieniu oraz uzupełnienie treści sentencji. Są to dwie odrębne instytucje prawne.

8 Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341).

9 Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Nie podlega więc sprostowaniu m.in. przeoczenie w sentencji orzeczenia jednego z zaskarżonych aktów lub pominięcie rozstrzygnięcia w kwestii kosztów postępowania. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04; z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 875/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 Po dokonaniu analizy złożonego przez skarżącego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona w istocie wnosi o dokonanie zmian w treści uzasadnienia wyroku, niepolegających na sprostowaniu błędów oraz omyłek ani też żadnych błędów i omyłek nie zarzuca. W tym stanie rzeczy jej wniosek o sprostowanie niewskazanych omyłek, jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw, należało oddalić.

11 Zgodnie zaś z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

12 Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2014 r. rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Z kolei analiza wniosku "o uzupełnienie i sprostowanie omyłek wyroku" wskazuje, iż skarżący w istocie zmierza do uzupełnienia jego uzasadnienia o określone przez niego treści.

13 Naczelny Sąd Administracyjny podnosi, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku, poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii, ponieważ takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę stwierdzeń (por. postanowienia NSA z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13; z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11). W doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok (sentencję), a nie jego uzasadnienie (por.: B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009 r., s. 421 oraz powołane tam orzecznictwo, jak również postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2067/09, z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt II OSK 27/08, z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05 i z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09).

14 W tym stanie rzeczy uznać należy, że wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalny, zatem podlega odrzuceniu.

15 W odniesieniu do złożonego przez E. J. "sprzeciwu" w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na rozważania zawarte na wstępie wyjaśnia, że rozstrzygnięcie o kosztach jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu w żadnej formie, zatem "sprzeciw" nie może być uwzględniony.

16 Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia i działając na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 157 § 1 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji.