Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2023 r., II GSK 746/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2023 r., II GSK 746/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy sprostowania omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2022 r. oznaczonym sygn. akt II GSK 746/19 w przedmiocie skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Po 752/18 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 września 2018 r. nr 3001-IOA.4246.362.2017.MSz w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia 1) oddalić wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu o sprostowanie wyroku; 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku – w pkt 2 sentencji – w ten sposób, że w miejsce "Dyrektora Administracji Skarbowej w Poznaniu" wpisać "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu".

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 22 września 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Przedsiębiorstwa Wielobranżowego P. Sp. z o.o. w R. (dalej zwaną "skarżącą") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 752/18 oraz zasądził od skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej zwanego "Dyrektorem IAS") kwotę 2700 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

3 Pismem z 10 stycznia 2023 r. pełnomocnik Dyrektora IAS wniósł o sprostowanie powyższego wyroku NSA w punkcie 2 sentencji poprzez wskazanie prawidłowej siedziby skarżącej, wynikającej z dokumentów znajdujących się w aktach, w ten sposób, że w miejsce "zasądza od P. Sp. z o.o. w P." wpisać "zasądza od P. Sp. z o.o. w R.".

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Regulacja z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), który to przepis, zgodnie z art. 193 cyt. ustawy, ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Sprostowaniu, w każdym czasie, podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie następuje z urzędu, ale także na żądanie strony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz J.P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341; postanowienie NSA z 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 790/12; publ. CBOSA).

6 Z treści art. 156 § 1 p.p.s.a. wynika, że koniecznym warunkiem sprostowania jest "oczywistość" każdej z postaci niedokładności lub omyłki. Musi ona jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia w sposób pozwalający na jej natychmiastowe rozpoznanie. Należy podkreślić, że nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania.

7 Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te – co należy wyraźnie zaznaczyć – muszą mieć charakter oczywisty.

8 Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Nie ulega wątpliwości, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia, która to zasada odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym. Sprostowanie nie jest bowiem środkiem prawnym, który prowadzić może do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia, np. przez wprowadzenie nowego podmiotu (por. np. postanowienie z 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1120/14, LEX nr 1624466, postanowienie Sądu Najwyższego z 3 marca 1976 r., sygn. akt II CZ 11/76, LEX nr 7806 oraz uchwała Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, OSNC 1995/9; a także Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 156 § 1, wyd. VII Lex/el).

9 W przedmiotowej sprawie, zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym, skarżąca w chwili składania skargi kasacyjnej miała swoją siedzibę w R., natomiast w chwili orzekania jej siedziba znajdowała się w P. – zmiana wprowadzona w KRS 29 października 2020 r. wpisem nr 32.

10 W związku z powyższym Dyrektor IAS nie wykazał zaistnienia przesłanki oczywistej omyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Tym samym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. NSA postanowił jak w pkt 1 sentencji.

11 Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w pkt 2 sentencji wyroku błędnie wskazano nazwę organu w taki sposób, że zamiast "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu" wpisano "Dyrektora Administracji Skarbowej w Poznaniu".

12 Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu w omówionym zakresie sentencję wyroku z 22 września 2022 r, sygn. akt II GSK 746/19, brak bowiem wątpliwości, że skarga kasacyjna dotyczyła Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

13 Zaistniały błąd wymagał sprostowania i dlatego na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.