Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., II GSK 622/09

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., II GSK 622/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Stanisław Gronowski Protokolant Ewa Czajkowska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. T. P. Spółki z o.o. w Ś. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 949/08 w sprawie ze skargi P. T. P. Spółki z o.o. w Ś. Ś. na decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wycofania z obrotu wyrobu budowlanego oraz powiadomienia konsumentów i użytkowników o stwierdzonych nieprawidłowościach oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt. VI SA/Wa 949/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargi P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś. na decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] oraz nr [...], w przedmiocie wycofania z obrotu wyrobu budowlanego.

3 Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.

4 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego – belka nadprożowa L-19 o dług. 1,80 m, wprowadzonego do obrotu na podstawie polskiej Normy PN-EN 845-2:2004 "Specyfika wyrobów dodatkowych do murów – Część 2:Nadproża" oraz powiadomienie konsumentów i użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych niezgodnościach z wymaganiami określonymi w ustawie o wyrobach budowlanych w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji, poprzez wywieszenie ogłoszenia z ww. informacją w miejscu sprzedaży wyrobu, tj. w zakładzie P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś., w sposób widoczny i ogólnodostępny dla konsumentów i odbiorców, przez okres 3 miesięcy.

5 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego – belka nadprożowa L-19 o dług. 2,40 m, wprowadzonego do obrotu na podstawie polskiej Normy PN-EN 845-2:2004 "Specyfika wyrobów dodatkowych do murów – Część 2:Nadproża" oraz powiadomienie konsumentów i użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych niezgodnościach z wymaganiami określonymi w ustawie o wyrobach budowlanych w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszej decyzji, poprzez wywieszenie ogłoszenia z ww. informacją w miejscu sprzedaży wyrobu, tj. w zakładzie P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś., w sposób widoczny i ogólnodostępny dla konsumentów i odbiorców, przez okres 3 miesięcy.

6 W uzasadnieniu obu decyzji organ podał, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881 ze zm.), dalej: ustawa o wyrobach budowlanych, oznakowanie wyrobu budowlanego znakiem budowlanym jest dopuszczalne, jeżeli producent dokonał oceny zgodności wyrobu i wydał, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację zgodności z Polską Normą wyrobu albo aprobatą techniczną. Przedmiotowe wyroby budowlane zostały oznakowane znakiem CE i B. Zarówno dla oznakowania wyrobu znakiem B jak i CE wymagane jest wystawienie przez producenta, na swoją wyłączną odpowiedzialność, deklaracji zgodności, a wystawienie tej deklaracji musi być poprzedzone dokonaniem stosownej oceny zgodności wyrobu ze specyfikacją techniczną. Zgodnie z normą PN-EN 845-2:2004 – "Specyfikacja wyrobów dodatkowych do murów - Część 2: Nadproża", oceny zgodności wyrobu budowlanego producent powinien dokonać według systemu 3. Deklarowanie zgodności wyrobu przez producenta powinno następować na podstawie wstępnego badania typu prowadzonego przez akredytowane laboratorium i zakładowej kontroli produkcji.

7 Organ wyjaśnił, że w aktach spraw znajdują się badania typu, wykonane dla belki nadprożowej L19 o dł. 1,80 m i belki nadprożowej L19 o dł. 2,10 m, ale ani w trakcie kontroli, ani podczas prowadzonego postępowania producent nie dostarczył dokumentu, z którego wynikałoby, że spełnione zostały wymagania stawiane przez punkt 8.2 normy PN - EN 845-2:2004. Z żadnego dowodu nie wynika, że wszystkie belki wyszczególnione w deklaracji zgodności nr 11/06 z dnia 10 grudnia 2006 r. należą do jednego typu.

8 Organ odwoławczy ocenił, że z przedłożonej przez producenta dokumentacji technicznej, tj. projektu technicznego "Żelbetowe belki nadprożowe L19/9" wynika, że konstrukcja belki nadprożowej L19 o dł. 1,80 m i belki nadprożowej L19 o dł. 2,40 m różni się w sposób zasadniczy od konstrukcji poddanej badaniu belki nadprożowej L19 o dł. 2,10 m. Występujące różnice między belką nadprożową L19 o dł. 1,80 m, czy belką nadprożową L19 o dł. 2,40 m i belką nadprożową L19 o dł. 2,10 m – w zakresie długości, rodzaju i grubości zastosowanego zbrojenia – dają podstawę do stwierdzenia, że są to wyroby nienależące do tego samego typu. Zobowiązuje to producenta do dokonania oceny zgodności każdego z nich odrębnie przed wprowadzeniem tych wyrobów do obrotu. Powoływanie się na badania jednego typu wyrobu, w celu wykazania zgodności ze specyfikacją techniczną innego typu wyrobu, jest niedopuszczalne. Organ odwoławczy uznał, że producent nie dokonał wymaganej przepisami oceny zgodności wyrobu ze specyfikacją techniczną, z normą PN - EN 845- 2:2004, w związku z czym nie był uprawniony do wystawienia deklaracji zgodności dla belki nadprożowej L19 o dł. 1,80 m i belki nadprożowej L19 o dł. 2,40 m i do oznakowania tych wyrobów znakiem CE oraz B.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny połączył obie skargi P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś. w sprawach sygn. akt VI SA/Wa 949/08 i sygn. akt VI SA/Wa 950/08 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt VI SA/Wa 949/08 i oddalił obie skargi wskazując, że oznakowanie wyrobu budowlanego znakiem budowlanym jest dopuszczalne, jeżeli producent dokonał oceny zgodności wyrobu i wydał, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację zgodności z Polską Normą wyrobu albo aprobatą techniczną. Metody, jakie można stosować przy dokonywaniu oceny zgodności, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych wymienia art. 7 ust. 1 tej ustawy.

10 Sąd wyjaśnił, że deklarowanie zgodności wyrobu przez producenta powinno być dokonane na podstawie wstępnego badania typu, prowadzonego przez akredytowane laboratorium i zakładowej kontroli produkcji, zgodnie z § 4 ust. 2 w zw. z ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie sposobów deklarowania zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem budowlanym (Dz. U. Nr 198, poz. 2041 ze zm.) i § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie systemów oceny zgodności, wymagań jakie powinny spełniać notyfikowane jednostki uczestniczące w ocenie zgodności, oraz sposobu oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE (Dz. U. Nr 195, poz. 2011) oraz załącznikiem do tego rozporządzenia.

11 Sąd wskazał, że zgodnie z pkt 8.2 normy PN - EN 845-2:2004, wstępne badanie typu przeprowadza się w celu potwierdzenia prognozowanych właściwości, określonych w wymaganiach tej normy oraz wartości deklarowanych dla wyrobu.

12 Sąd podał, że ani w trakcie kontroli, ani podczas prowadzonego postępowania administracyjnego producent nie dostarczył dokumentu, z którego wynikałoby, że spełnił on wymagania stawiane przez punkt 8.2 normy PN - EN 845-2:2004. Z żadnego dowodu nie wynika, że wszystkie belki wyszczególnione w deklaracji zgodności nr 11/06 z dnia 10 grudnia 2006 r. należą do jednego typu. Próbka do badań typu, zgodnie z przyjętą praktyką, powinna zostać dobrana w taki sposób, aby uzyskane wyniki badania były miarodajne dla wyrobów zaliczających się do danego typu. Zazwyczaj dobierana jest próbka o największej rozpiętości, ale przy założeniu stosowania tej samej grubości, rodzaju oraz ilości prętów zbrojeniowych oraz tych samych deklarowanych właściwościach użytkowych.

13 Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że z przedłożonej przez producenta dokumentacji technicznej, tj. projektu technicznego "Żelbetowe belki nadprożowe L19/9" – sporządzonego przez mgr inż. M. Michiewicza i zweryfikowanego przez mgr inż. J. Sieczkowskiego wynika, że konstrukcja belki nadprożowej L19 o dł. 1,80 m i belki nadprożowej L19 o dł. 2,40 m różni się w sposób zasadniczy od konstrukcji poddanej badaniu belki nadprożowej L19 o dł. 2,10 m. Występujące różnice między belką nadprożową L19 o dł. 1,80 m, czy belką nadprożową L19 o dł. 2,40 m i belką nadprożową L19 o dł. 2,10 m – w zakresie długości, rodzaju i grubości zastosowanego zbrojenia – nie dają podstawy do stwierdzenia, że są to wyroby nienależące do tego samego typu. Zobowiązywało to producenta do dokonania oceny zgodności każdego z tych wyrobów przed wprowadzeniem ich do obrotu.

14 Sąd zwrócił uwagę, że projekt techniczny jednoznacznie wskazuje na zróżnicowanie typów belek nadprożowych ze względu na ich zastosowanie i rodzaje obciążenia. Projekt wymienia trzy podstawowe typy belek: typ D do wykonywania nadproży drzwiowych w ścianach obciążonych dwoma stropami, typ N – do wykonywania nadproży okiennych obciążonych stropami, typ S – do wykonywania nadproży w ścianach osłonowych i samonośnych. Każdy z tych typów zawiera szereg belek o różnych długościach modularnych. Zgodnie z projektem belki różnią się między sobą nie tylko typem i długością modularną. Niektóre z nich (nawet w obrębie jednego typu) różnią się między sobą grubością zastosowanego zbrojenia poprzecznego.

15 Sąd I instancji zauważył, że przedłożona deklaracja zgodności nie określa parametrów technicznych wskazanych w niej wyrobów budowlanych, takich jak: nośność w kN, obciążenie zginające dla ustalonej wartości ugięcia, masa (kg) i masa na jednostkę przekroju poprzecznego nadproża. W deklaracji zgodności stwierdzono jedynie przez blankietowe odesłanie w pkt 6, że "deklarowane cechy techniczne wyrobu budowlanego są zgodnie ze specyfikacją techniczną". W ocenie Sądu takie stwierdzenie jest niewystarczające, gdyż właściwości techniczne wynikające z badań typu wyrobu nie zostały podane – a tego wymaga specyfikacja techniczna, tj. Polska Norma PN - EN 845-2:2004.

16 Zdaniem Sądu organ słusznie stwierdził, że w deklaracji zgodności nie został określony prawidłowo typ wyrobu ze względu na sposób jego zastosowania. W pkt 4 deklaracji zgodności "Przeznaczenie i zakres stosowania wyrobu budowlanego" określono, iż wyroby te są przeznaczone do konstruowania nadproży nad otworami okiennymi i drzwiowymi, jednakże z przedłożonego projektu wynika, że (pomijając długości przedmiotowych belek) są to dwa różne typy belek nadprożowych – do nadproży drzwiowych służą belki typu D, a do nadproży okiennych służą belki typu N. Ponadto parametry techniczne – nieujęte w deklaracji zgodności wyrobu – nie zostały również dołączone do kontrolowanego wyrobu, co jest niezgodne z § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie sposobów deklarowania zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem budowlanym. Brak informacji o parametrach technicznych wyrobu stanowi poważne zagrożenie w przypadku jego niewłaściwego zastosowania w obiekcie budowlanym, co może doprowadzić nawet do katastrofy budowlanej. Według projektu technicznego, belki nawet o tej samej długości w ramach różnych typów (D, N, S) wizualnie są identyczne, natomiast różnią właściwościami charakterystycznymi, co oznacza obowiązek producenta do dokonania oceny zgodności każdego z tych typów odrębnie przed wprowadzeniem do obrotu.

17 P. T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. Ś. zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną, wnosząc o jego zmianę i uchylenie w całości decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] i nr [...] oraz utrzymanych nimi w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4, art. 5 ust 1 pkt 1 i 3 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych w zw. z § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobów deklarowania zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu ich znakowania znakiem budowlanym i Polską Normą PN - EN845-2:2004 pt. "Specyfikacja wyrobów dodatkowych do murów - Część 2: Nadproża", polegające na ich błędnej wykładni i przyjęciu, że badaniu podlega każdy nieidentyczny wyrób budowlany, w sytuacji gdy ww. przepisy stanowią o badaniu typu wyrobu budowlanego, a o tym co stanowi typ danego wyrobu decyduje producent.

18 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Spółka podała, że producent zamierzający wprowadzić do obrotu wyrób budowlany w postaci belki nadprożowej, który oznaczony ma być znakiem budowlanym lub CE, zobowiązany jest do przeprowadzenia wstępnego badania typu wyrobu budowlanego i zadeklarowania zgodności wyrobu na podstawie zakładowej kontroli produkcji.

19 Przepisy ustawy o wyrobach budowlanych ani powoływane rozporządzenie Ministra Infrastruktury, jak również Polska Norma PN - EN 845 - 2:2004 nie definiują pojęcia "wstępnego badania typu wyrobu budowlanego". Polska Norma nie zawiera nadto określenia co stanowi o typie wyrobu budowlanego, jakim jest belka nadprożowa. Analiza treści przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych nakazuje jedynie przyjąć, że pojęcie badania typu jest równoznaczne z pojęciem badania reprezentatywnego wzorca.

20 W ocenie skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując wykładni przepisów całkowicie zaprzeczył literalnemu brzmieniu wyrażeń użytych przez ustawodawcę. Słowo "typ" oznacza zbiór jednostek (przedmiotów) mających cechy wspólne. Podobne znaczenie nadaje się wyrażeniu "reprezentatywny wzorzec", co oznacza wzór, schemat mający cechy charakterystyczne dla jakiejś zbiorowości oraz mogący być normą dla innych przedmiotów lub zjawisk danego typu (tak: "Mały słownik języka polskiego", pod. red. Stanisława Skorupki, Haliny Auderskiej, Zofii Łępickiej, PWN Warszawa 1968 r.).

21 Spółka wyjaśniła, że istotą słowa "typ", czy "reprezentatywny wzorzec" nie jest identyczność, ale wspólność cech charakterystycznych. Oznacza to, że oprócz wyróżniających cech wspólnych, występują różnice. Bezsprzecznie wyrób budowlany jakim jest belka nadprożowa L19, niezależnie od długości modularnej, posiada cechy odróżniające go od innych wyrobów budowlanych, w tym innych belek nadprożowych. W przypadku belki L19 wspólnymi cechami są przekrój poprzeczny (kształt litery L), wysokość (190 mm), szerokość podstawy (90 mm) oraz sposób zbrojenia, stanowiące przyjęte przez producenta rozwiązanie konstrukcyjne.

22 Zdaniem Spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny całkowicie pominął zapisy tytułu 8.2 "Wstępne badania pełne typu" Polskiej Normy PN - EN 845 - 2:2004. Zgodnie z ww. normą, to producent ustala, co stanowi o danym typie wyrobu i czy odchyłki od wymiarów osiowych nadproża w określonym zakresie, szczególnie długości nadproża, mogą być przyjęte dla danego typu wyrobu w celu określenia odpowiednich właściwości charakterystycznych. Skarżąca podniosła, że o danym typie wyrobu (typie belki L19) stanowi jej kształt, wysokość, szerokość podstawy i sposób zbrojenia.

23 W ocenie skarżącej, przy dokonywaniu interpretacji przepisów ustawy o wyrobach budowlanych oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. należy uwzględnić terminologię funkcjonującą w budownictwie. Skarżąca podniosła, że typem belki nadprożowej (reprezentatywnym wzorcem) jest belka L19, czy belka SPX-19, niezależnie od ich długości i stwierdziła, że usankcjonowanie stanowiska Sądu doprowadziłoby do sytuacji, że w nomenklaturze budowlanej pojęcie typu belki nadprożowej L19 miałoby odmienne znaczenie niż w świetle przepisów ustawy o wyrobach budowlanych.

24 W konkluzji skarżąca podniosła, że ustawa o wyrobach budowlanych nakazuje producentowi wykonać wstępne badania typu wyrobu budowlanego, a nie wyrobu budowlanego, natomiast ustalenie co jest typem należy do producenta, a nie organu administracji publicznej, czy też Sądu.

25 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

26 W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania w przypadkach określonych w § 2.

27 Zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej oznacza również pełne związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej, które determinują zakres kontroli kasacyjnej, jaką Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia.

28 Skarżąca oparła skargę kasacyjną wyłącznie na podstawie określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucając, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów wymienionych w petitum skargi kasacyjnej.

29 Zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, skarżąca powinna wyjaśnić na czym polega błędna wykładnia naruszonego przepisu i podać jak przepis ten należy wykładać oraz wykazać, że błędna wykładnia miała wpływ na wynik sprawy.

30 Wskazać również należy, że skarga kasacyjna, której jedyną podstawą jest naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię, nie może skutecznie doprowadzić do podważenia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, ponieważ w takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny związany jest tymi ustaleniami.

31 Przechodząc do oceny podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, z uwzględnieniem przedstawionych wyżej uwag natury ogólnej, należy na wstępie zauważyć, że sposób przytoczenia przez skarżącą podstaw kasacyjnych nie odpowiada w pełni wymaganiom określonym w art. 176 p.p.s.a., ponieważ skarżąca nie uzasadniła, jak każdy z przepisów powołanych w podstawie skargi kasacyjnej powinien być rozumiany, na czym polega jego błędna wykładnia oraz jaki miała ona wpływ na wynik sprawy.

32 Skarżąca zarzucając Sądowi I instancji błędną wykładnię art. 4 ustawy o wyrobach budowlanych nie zwróciła uwagi, że przepis ten nie został w ogóle powołany w podstawie prawnej zaskarżonego wyroku, a w związku z tym zarzut błędnej wykładni tego przepisu należy uznać za chybiony.

33 Kolejny zarzut dotyczy dokonania przez Sąd I instancji błędnej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o wyrobach budowlanych przez przyjęcie, że badaniu podlega każdy nieidentyczny wyrób budowlany, podczas gdy przepisy te stanowią o badaniu typu wyrobu budowlanego, a o tym co stanowi typ danego wyrobu decyduje producent. Tak sformułowany zarzut kasacyjny nie może być uznany za usprawiedliwiony.

34 Powołane w podstawie tego zarzutu przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o wyrobach budowlanych stanowią, że wyrób budowlany nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, jeżeli jest oznakowany CE, co oznacza, że dokonano oceny jego zgodności, a także gdy został oznakowany znakiem budowlanym. Przepisy te nie określają metody jaką można stosować przy dokonywaniu oceny zgodności wyrobu budowlanego. Dlatego podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut błędnej wykładni tych przepisów przez przyjęcie, że badaniu zgodności podlega każdy nieidentyczny wyrób budowlany a nie typ wyrobu budowlanego nie jest uzasadniony.

35 Zauważyć w tym miejscu należy, że Sąd I instancji nie wyraził poglądu, że badaniu zgodności podlega każdy "nieidentyczny" wyrób budowlany, lecz uznał, że belki L19 o dł. 1,80 m, L19 o dł. 2,40 m i L19 o dł. 2,10 m nie należą do tego samego typu i dlatego producent powinien dokonać oceny każdego z tych typów oddzielnie przed wprowadzeniem ich do obrotu.

36 Nie zasługuje również na uwzględnienie ostatni zarzut kasacyjny dotyczący dokonania przez Sąd I instancji błędnej wykładni art. 8 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych w związku z przepisami § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie sposobu deklarowania zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu ich znakowania znakiem budowlanym i Polską Normą PN - EN 845-2:2004, ponieważ uchybienie takie nie zaistniało.

37 Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że przepis art. 8 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych dotyczy oznakowania wyrobów znakiem budowlanym oraz że ocena zgodności wyrobów, stanowiących przedmiot sporu, powinna być dokonana w systemie 3. – deklarowania zgodności wyrobu przez producenta. System ten, co wymaga podkreślenia, dotyczy deklarowania zgodności wyrobu a nie typu wyrobu. Deklarowanie zgodności wyrobu w tym systemie dokonywane jest przez producenta na podstawie: a) wstępnego badania typu prowadzonego przez akredytowane laboratorium, b) zakładowej kontroli produkcji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach przy dokonywaniu oceny zgodności, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 można stosować m.in. metodę wstępnego badania reprezentatywnego wzorca wyrobu (badanie typu) przeprowadzoną przez producenta lub notyfikowaną jednostkę.

38 W przyjętej podstawie faktycznej wyroku Sąd I instancji wykazał różnice między belką nadprożową L19 o dł. 1,80 m i belką nadprożową o dł. 2,40 m a belką nadprożową L19 o dł. 2,10 m, dochodząc w konkluzji do wniosku, że nie są to wyroby budowlane należące do tego samego typu. W istocie zatem Sąd I instancji uznał, że badania belki L19 o dł. 2,10 m, wykonane przez Laboratorium Badawcze COBRPB "Cebet", na które powołuje się skarżąca, nie jest wstępnym badaniem reprezentatywnego wzorca wyrobu. Reprezentatywny charakter tego wyrobu nie wynika również z projektu technicznego. Sąd I instancji miał zatem uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że badanie belki L19 o dł. 2,10 m wykonane przez akredytowane laboratorium nie stanowiło podstawy do dokonania oceny zgodności belki L19 o dł. 1,80 m i belki L19 o dł. 2,40 m, oznakowania tych wyrobów znakiem CE i znakiem budowlanym oraz wprowadzenia ich do obrotu. Zawarta w skardze kasacyjnej polemika z ustaleniami faktycznymi Sądu I instancji w tym zakresie nie może odnieść zamierzonego skutku, ponieważ należy ponownie podkreślić, że sformułowanym w skardze kasacyjnej zarzutem błędnej wykładni prawa materialnego nie można skutecznie podważać ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku.

39 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.