Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2010 r., II GSK 619/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2010 r., II GSK 619/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 89/10 w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów oraz wykreślenia z ewidencji diagnostów postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 89/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów oraz wykreślenia z ewidencji diagnostów.

3 W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z 21 grudnia 2009 r. pełnomocnik C. Z.– adwokat M. C., wniósł w imieniu swojego mocodawcy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] grudnia 2009 r. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. dotyczących opłat sądowych, do dnia 8 marca 2010 r., nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego od sprawy o sygn. akt VIII SA/Wa 89/10.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. podał, że przedmiotem skargi, wniesionej w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty, a zatem skarga ta - zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości wpisu, objęta jest wpisem stałym.

5 Sąd podał, że należny w niniejszej sprawie wpis stały, pomimo obowiązku uiszczenia go przez profesjonalnego pełnomocnika w terminie właściwym do złożenia skargi, nie został uiszczony.

6 C. Z. zaskarżył powyższe postanowienie w całości skargą kasacyjną i wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. § 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości wpisu oraz art. 37 § 1 i art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

7 W uzasadnieniu skarżący podał, że niemożliwe było uiszczenie wpisu w sposób wskazany w § 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości wpisu, ponieważ przepis ten wymaga wskazania przy uiszczaniu wpisu sygnatury akt sądowych, a w chwili wnoszenia skargi sygnatura ta nie była znana skarżącemu.

8 Skarżący wskazał, że pełnomocnik, na podstawie udzielonego mu w postępowaniu administracyjnym umocowania, uprawniony był jedynie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie do działania przed tym sądem. W związku z powyższym to skarżący, a nie jego pełnomocnik powinien być wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Zgodnie z treścią art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

12 Stosownie zaś do treści § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter, wynosi 200 zł.

13 W rozpoznawanej sprawie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja została wydana w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów oraz wykreślenia z ewidencji diagnostów, zatem zgodnie z powołanym powyżej przepisem podlegała ona wpisowi stałemu.

14 Należy się zgodzić ze stanowiskiem Sądu I instancji, że pełnomocnik strony skarżącej, będący adwokatem, zobowiązany był, na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 p.p.s.a., do dnia w którym upłynął termin na wniesienie skargi, uiścić wpis stały w kwocie 200 zł.

15 Nie można podzielić poglądu skarżącego, zgodnie z którym pełnomocnik, na podstawie udzielonego mu w postępowaniu administracyjnym umocowania, uprawniony był jedynie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie był natomiast zobowiązany do uiszczenia wpisu stałego od wniesionej skargi.

16 Na podkreślenie zasługuje, że w aktach administracyjnych (karta 40) znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokatowi M. C. przez C. Z., które uprawnia do reprezentowania "we wszystkich instancjach sądowych i administracyjnych". Na podstawie tego upoważnienia udzielonego na etapie postępowania administracyjnego pełnomocnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W..

17 Sąd I instancji wezwał reprezentującego stronę adwokata do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego i brak ten został usunięty.

18 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dysponując złożonym w postępowaniu administracyjnym pełnomocnictwem udzielonym adwokatowi M. C. do reprezentowania C. Z. "we wszystkich instancjach sądowych i administracyjnych" oraz skargą złożoną przez adwokata, prawidłowo ocenił, że strona jest reprezentowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez fachowego pełnomocnika. Skierowane przez Sąd wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, nie wynikało z faktu, że zaistniała sytuacja rodziła wątpliwość odnośnie tego, czy adwokat M. C. jest uprawniony do reprezentowania C. Z., ale wynikało z obowiązku przewidzianego w art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, art. 49 § 1 stanowi zaś, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

19 Za nieusprawiedliwiony uznać należy również zarzut naruszenia § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości wpisu, zgodnie z którym przy uiszczeniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Okoliczność, że w rozpoznawanej sprawie w chwili wniesienia skargi nie była jeszcze znana sygnatura akt sądowych, nie zwalniała pełnomocnika z obowiązku uiszczenia wpisu, ponieważ wnoszony wpis powinien zostać stosownie opisany przez wskazanie: skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt oraz daty i nazwy tego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 582/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

20 W związku z powyższym należało uznać że podlegająca wpisowi stałemu skarga została wniesiona przez umocowanego do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym pełnomocnika i jako nieopłacona w terminie, podlegała odrzuceniu przez Sąd I instancji.

21 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.