Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2017 r., II GSK 4721/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2017 r., II GSK 4721/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 4721/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. – Ł. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3038/15 w sprawie ze skargi K. – Ł.Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 8 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 4721/16, wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną K. – Ł. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3038/15 w sprawie ze skargi K.- Ł. Sp. z o.o. w Łodzi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 8 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

3 Odpis prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi organu – radcy prawnemu T. R. dniu 24 lipca 2017 r.

4 Wnioskiem z dnia 28 lipca 2017 r. (nadanym w dniu 31 lipca 2017 r.) pełnomocnik organu radca prawny A. K.-W. wniosła o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2017 r. wydanego w sprawie II GSK 4721/16, doręczonego pełnomocnikowi organu w dniu 24 lipca 2017 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym, zawarty w pkt 2 pisma procesowego z dnia 12 października 2016 r.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest uzasadniony.

7 Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc fakt pominięcia przez sąd w sentencji niektórych żądań strony lub niezamieszczenie orzeczenia, które powinien był on zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

8 W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2017 r. oddalił skargę kasacyjną K.- Ł. Sp. z o.o. w Ł. nie zasądzając przy tym kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu.

9 Pełnomocnik organu - radca prawny A. K.-W. we wniosku o uzupełnienie wyroku podniosła, że pismem z dnia 12 października 2016 r., złożyła stanowisko w sprawie, w którym w punkcie 2 petitum wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.

10 Zgodnie z treścią art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Możliwość zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego istnieje jedynie za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną - w terminie o jakim mowa w art. 179 zd. 1 p.p.s.a.

11 W tym miejscu podkreślenia wymaga, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a., jest nazwanym pismem procesowym. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (por. uchwała NSA z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publ: ONSAiWSA z 2013 r. nr 3 poz.38 oraz wyrok SN z 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868; H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2010, str. 419 ).

12 Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została doręczona pełnomocnikowi organu w dniu 18 sierpnia 2016 r. (k. 85 akt sądowych). Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał w dniu 1 września 2016 r. Pismo procesowe pełnomocnika skarżącego z dnia 12 października 2016 r., w którym zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zostało nadany w urzędzie pocztowym w dniu 13 października 2016 r., a więc po terminie o jakim mowa w art. 179 zd. 1 p.p.s.a.

13 Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że pismo procesowe pełnomocnika organu zostało złożone po terminie określonym w art. 179 zd. 1 p.p.s.a. Tym samym nie stanowiło ono odpowiedzi na skargę kasacyjną. Skutek w postaci zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego mógłby zostać uwzględniony jedynie w sytuacji gdyby został on zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a.

14 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.