Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r., II GSK 323/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r., II GSK 323/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. P. Spółki z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 469/12 w sprawie ze skargi P. P. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dokonania zmiany regulaminu gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę P. P. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dokonania zmiany regulaminu gry na automatach o niskich wygranych.

3 Skargą kasacyjną P. P. Spółka z o.o. w K. zaskarżyła wyrok Sądu I instancji w całości zarzucając mu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) oraz art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 749), poprzez ich odpowiednio niezastosowanie w sprawie i niesłuszne zastosowanie, skutkujące utrzymaniem w mocy rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o zmianę regulaminu gry na automatach o niskich wygranych.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeśli rozstrzygnięcie prawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania (por. postanowienie z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 157/13).

6 Zauważyć należy, co wynika zarówno z treści uzasadnienia objętego skargą kasacyjną wyroku, jaki samej skargi kasacyjnej, że przedmiotowa sprawa dotycząca wniosku skarżącej spółki o zatwierdzenie zaktualizowanego regulaminu gier na automatach o niskich wygranych. Wobec takiego przedmiotu sprawy, niespornym jest, że jest ona ściśle powiązana ze sprawami skarżącej dotyczącymi zezwoleniami na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Trafnie zauważyła skarżąca, że postępowania sądowoadministracyjne dotyczące zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach nie zostały prawomocnie zakończone. W sprawie o sygnaturze III SA/Gd 234/12, zarejestrowanej w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II GSK 306/13 postępowanie nie zostało zakończone zaś w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 351/11, Naczelny Sąd administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 413/12 uchylił wyrok Sądu I instancji oraz obie decyzje organów wydanych w tej sprawie. Zauważyć w tym miejscu należy, że w motywach wyroku kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny twierdził, że kwestią zasadniczą w sprawie będzie ustalenie organów, co do technicznego charakteru przepisów art. 48 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. nr 201, poz. 1540 ze zm.).

7 Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., w sprawie o sygnaturze II GSK 686/13 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji RP, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP ?". W uzasadnieniu postanowienia wyraźnie wskazano, że skutkiem wprowadzenia przepisów art. 14 ust.1 i art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych jest likwidacja możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w formie salonów gier na automatach oraz punktów gier na automatach o niskich wygranych, które funkcjonowały na podstawie wcześniej obowiązującej ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. nr 4, poz. 27 ze zm.). Prowadzenie tego typu działalności stało się dopuszczalne jedynie przez podmioty posiadające koncesję na prowadzenie kasyna gry. Stanowi to bez wątpienia formę ograniczenia działalności gospodarczej i dlatego podlega ocenie z punktu widzenia zasady proporcjonalności, dla której podstawę stanowią art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust.3 Konstytucji. Podkreślono również, że skoro cała ustawa o grach hazardowych wprowadza bardzo daleko idące ograniczenia wolności działalności gospodarczej, to zakres swobody regulacyjnej ustawodawcy w odniesieniu do ograniczenia tej wolności wymaga oceny uwzględniającej fakt uczestnictwa Polski w zintegrowanym wspólnym rynku europejskim. Z uwagi na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r., w którym orzekł on, że przepisy krajowe tego rodzaju jak przepisy ustawy o grach hazardowych, które mogą powodować ograniczenie, a nawet stopniowe uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i salonami gry, stanowią potencjalnie "przepisy techniczne" w rozumieniu przepisu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE, ich projekt powinien zostać przekazany Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy. Z uregulowań powyższej dyrektywy, a także rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. wynika, że rola Komisji Europejskiej w procedurze notyfikacji przepisów technicznych nie ma charakteru wyłącznie konsultacyjnego, lecz stanowczy. Obowiązek notyfikacji wynika z aktów prawa unijnego, do których przestrzegania Polska zobowiązała się na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej w art. 90 Konstytucji. Przemawia to więc za zasadnością potraktowania braku notyfikacji jako istotnej wady postępowania ustawodawczego z punktu widzenia zasady rzetelnej procedury ustawodawczej (art. 2 Konstytucji) i legalizmu działania władz publicznych (art. 7 Konstytucji).

8 Odniesienie się w motywach postawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego do kwestii notyfikacji przepisów technicznych zawartych w ustawie o grach hazardowych, wobec wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w przywołanym wyroku o sygnaturze II GSK 413/12 nie pozostanie bez wpływu na dla wyniku sprawy w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych, a w konsekwencji mieć będzie również wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie wniosku skarżącej o zaktualizowanie regulaminu gier na automatach o niskich wygranych, albowiem jak stwierdził Sąd I instancji regulamin jest integralną częścią zezwolenia.

9 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparci o art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.