Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2016 r., II GSK 2523/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2016 r., II GSK 2523/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal (spr.) Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia del. WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej I.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3782/14 w sprawie ze skargi I.O. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu prowadzenia reklamy aptek ogólnodostępnych oraz nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić I.O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Katowicach m.in. stwierdził naruszenie przez I.O. zakazu reklamy aptek ogólnodostępnych oraz nałożył na nią z tego tytułu karę pieniężną w kwocie 1.200 zł.

3 Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

4 Po rozpatrzeniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3782/14 oddalił skargę.

5 Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła I. O., zaskarżając je w całości.

6 Pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. skarga kasacyjna została cofnięta.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Postępowanie w sprawie należało umorzyć wobec skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej przez I. O.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż zgodnie z odpowiednio stosowanym art. 60 w związku z art. 193 oraz art. 183 § 1 i 2 ustawy z dnia

10 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), możliwe jest cofnięcie skargi kasacyjnej, które wiąże Sąd, o ile działanie takie uznane zostanie za dopuszczalne.

11 Zakreślone w art. 60 p.p.s.a. granice w jakich może poruszać się sąd administracyjny badając dopuszczalność cofnięcia skargi odnoszą się do kwestii związanych z obejściem prawa spowodowanego tymże cofnięciem lub wywołania takim działaniem skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

12 Tak zakreślone przesłanki dopuszczalności odmowy uznania skuteczności cofnięcia skargi ulegają modyfikacji w postępowaniu kasacyjnym ze względu na jego charakter (art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a.). W zasadzie uznanie cofnięcia środka odwoławczego za niedopuszczalne będzie więc miało miejsce w tym postępowaniu wtedy, gdy cofnięcie to - oceniane przez pryzmat wcześniej sformułowanych w środku odwoławczym zarzutów - uznane będzie mogło zostać za wywołujące stan obejścia prawa bądź też cofnięcie takie, również oceniane w kontekście wcześniejszych zarzutów kasacyjnych, doprowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętych kwalifikowaną wadą nieważności. Nadto, cofnięcie skargi kasacyjnej będzie też mogło zostać uznane za niedopuszczalne w sytuacji, gdy postępowanie sądu pierwszej instancji dotknięte jest wadą nieważności.

13 Powyższe stanowisko wynika ze specyfiki postępowania kasacyjnego, zwłaszcza z zasady związania NSA zarzutami skargi kasacyjnej wyznaczającymi granice sprawy oraz z zasady brania z urzędu pod rozwagę nieważności postępowania przeprowadzonego przez sąd pierwszej instancji.

14 Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki.

15 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. umorzono postępowanie kasacyjne.

16 O zwrocie całego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.