Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2016 r., II GSK 248/15

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2016 r., II GSK 248/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia del. WSA Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.) Protokolant Paulina Marchewka po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 737/14 w sprawie ze skargi Gminy [...] na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. na rzecz Gminy [...] 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 |Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 836/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po |

3 |rozpoznaniu skargi Miasta L. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w |

4 |przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w L. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w sprawie zmian w |

5 |Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019, uchylił zaskarżoną uchwałę, stwierdził, że zaskarżona |

6 |uchwała nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów |

7 |postępowania. |

8 |Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że w dniu [...] maja 2014 r. Rada Miejska w L. podjęła |

9 |uchwałę Nr [...] w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019. Podjęcie wskazanej |

10 |uchwały było konsekwencją wprowadzenia zmian w budżecie gminy na 2014r., dokonanych uchwałą Nr [...] m.in. w zakresie |

11 |zwiększenia rozchodów z tytułu innych rozliczeń krajowych (§ 995 klasyfikacji rozchodów) o kwotę 434.000,00 zł, |

12 |finansowanych przychodami z tytułu wolnych środków, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.|

13 |o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm., powoływanej dalej jako u.f.p.). |

14 |Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. uchwałą z dnia [...] lipca 2014 r. stwierdziło nieważność uchwały Rady |

15 |Miejskiej w L. z dnia [...] maja 2014 r. w całości z powodu zwiększenia w tej uchwale rozchodów z tytułu innych |

16 |rozliczeń krajowych (§ 995) w wysokości 434.000,00 zł, w sytuacji gdy, jak wskazano brakuje podstawy do zaplanowania w |

17 |2014r. tego rodzaju rozchodów. |

18 |W uzasadnieniu uchwały organ podniósł, że z wyjaśnień Burmistrza L. wynika, iż rozchody z tytułu innych rozliczeń krajowych |

19 |w wysokości 434.000,00 zł stanowią zabezpieczenie do przeprowadzenia operacji finansowej związanej z zarządzaniem długiem i |

20 |płynnością finansową budżetu, polegającej na zamianie obowiązujących zapisów w umowach kredytowych zawartych z bankami w |

21 |zakresie zmiany harmonogramów spłat rat kapitałowych przypadających na 2015 r. w związku z podpisanym w 2013r. aneksami do |

22 |umów kredytowych, które umożliwiłyby wydłużenie obowiązywania wymagalnych terminów spłaty rat kapitałowych przypadających w |

23 |2014 r. na 2015 r. (kwota 1.200.000,00 zł) i 2016 r. (300.000,00 zł). Zaplanowane na ten cel rozchody zostały niejako |

24 |"zamrożone" w konstrukcji budżetu. Środki na ten cel znajdują się na rachunku budżetu i bez zmiany dokonanej przez organ |

25 |stanowiący nie mogą być przeznaczone na zmniejszenie wyniku finansowego budżetu Miasta L. założonego na 2014 r. Środki te |

26 |stanowią "wzmocnienie" zdolności kredytowej do oceny przez banki. |

27 |Powołując się na treść art. 243 u.f.p. organ nadzoru podkreślił, że przy zaciąganiu zobowiązań m.in. z tytułu kredytów, |

28 |jednostki samorządu terytorialnego muszą stosować zasady określone w tym przepisie, co oznacza, że obciążenia budżetów |

29 |spłatami zobowiązań z tytułu długoterminowych kredytów i pożyczek nie mogą przekroczyć relacji określonej na jego podstawie.|

30 |Organ nadzoru dodał, że ujęte w budżecie jednostki samorządu terytorialnego w danym roku budżetowym rozchody stanowią |

31 |nieprzekraczalny limit spłat wynikający z wcześniej zawartych zobowiązań. |

32 |W ocenie organu nadzoru, Rada Miejska w L. dokonując uchwałą [...] z dnia [...] maja 2014r. zmian w budżecie oraz |

33 |uchwałą z [...] maja 2014r. nr [...] zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019 nie |

34 |miała podstawy faktycznej i prawnej do zaplanowania rozchodów w wyżej wymienionej podziałce klasyfikacji budżetowej. Gdyby |

35 |doszło do uzgodnienia z bankami przyśpieszonych terminów spłaty kredytów zaciągniętych w latach ubiegłych, rozchody |

36 |odpowiadające wielkości przypadających do spłaty nowych rat kredytów i pożyczek mogłyby być zaplanowane jako rozchody na |

37 |spłatę wcześniej zaciągniętych kredytów i pożyczek (§ 992). Taka zmiana budżetu na 2014 r. i Wieloletniej Prognozy |

38 |Finansowej skutkowałaby jednak koniecznością uwzględnienia nowej wielkości rozchodów z tytułu spłaty wcześniej |

39 |zaciągniętych kredytów i pożyczek (§ 992) przy dokonywaniu oceny spełnienia przez Miasto L. w 2014 r. wskaźnika |

40 |dopuszczalnego zadłużenia z art. 243 u.f.p. Organ stwierdził, że z załącznika Nr 1 uchwały Nr [...] z dnia [...] maja 2014 |

41 |r. w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019 wynikało, że spłata zobowiązań z |

42 |tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek długoterminowych w 2014 r. wynosi 4,35% planowanych dochodów ogółem przy |

43 |maksymalnym wskaźniku 4,36%. Jednak w przypadku uwzględnienia zwiększonych o kwotę 434.000,00 zł rozchodów na spłatę |

44 |wcześniej zaciągniętych kredytów i pożyczek (§ 992), wskaźnik dopuszczalnego zadłużenia Miasta L. z art. 243 u.f.p. nie |

45 |zostanie spełniony w 2014 r. i wynosić będzie: 5,54% planowanych dochodów ogółem przy maksymalnym wskaźniku 4,36%. Zatem |

46 |wskaźnik dopuszczalnego zadłużenia wynikający z art. 243 u.f.p. w 2014 r. zostanie przekroczony. |

47 |Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina Miasto L. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, podnosząc, |

48 |że umieszczenie kwoty 434.000,00 zł w § 995 klasyfikacji budżetowej, w planie rozchodów budżetowych, jest zgodne z art. 6 |

49 |ust. 2 pkt 5 u.f.p., gdyż można tam umieścić kwoty przeznaczone na inne operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem |

50 |publicznym i płynnością, nie stanowiące zarazem wzrostu planu rozchodów budżetowych związanych z roczną kwotą spłaty |

51 |zaciągniętego długu z tytułu kredytów długoterminowych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stanowisko organu nadzoru |

52 |opiera się na błędnym założeniu, że w przyszłości zostanie naruszony wskaźnik dopuszczalnego zadłużenia gminy, mimo że |

53 |decyzja odnośnie ostatecznego przeznaczenia wolnych środków na spłatę rat kredytu w ramach planu rozchodów budżetowych w § |

54 |992, należy do Rady Gminy i może zostać ewentualnie podjęta w przyszłości. Natomiast ani w chwili obecnej, ani w momencie |

55 |podejmowania uchwały, wskaźnik zadłużenia nie przekracza dopuszczalnego poziomu, brak było zatem podstaw do stwierdzenia |

56 |nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. |

57 |W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, że Kolegium RIO w R. stwierdziło nieważność |

58 |uchwały Rady Miejskiej w L. nr [...], w części dotyczącej zaplanowania na 2014r. kwoty 443.000,00 zł, jako rozchodów z |

59 |tytułu innych rozliczeń krajowych z powodu braku podstawy faktycznej i prawnej. Zatem zmiana Wieloletniej Prognozy |

60 |Finansowej w pozycji dotyczącej przedmiotowych rozchodów jest również bez podstawy prawnej. |

61 |Sąd I instancji, działając na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami |

62 |administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", uchylił zaskarżoną uchwałę. |

63 |W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji na wstępie zauważył, że podjęcie uchwały w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie |

64 |Finansowej było konsekwencją wprowadzenia zmian w budżecie Miasta L. na 2014r. uchwałą z [...] maja 2014r. nr [...]. |

65 |Wskazano, że Kolegium RIO w R. stwierdziło nieważność tej uchwały uchwałą z dnia [...] lipca 2014r. Z kolei ta uchwała |

66 |Kolegium RIO została uchylona przez WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 października 2014r. sygn. I SA/Rz 836/14 w wyniku |

67 |rozpoznania skargi wniesionej przez Gminę. Sąd I instancji podkreślił, że z uwagi na wzajemną relację występującą |

68 |pomiędzy uchwałą dotyczącą wprowadzenia zmian w budżecie gminy na 2014r. oraz w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie |

69 |Finansowej argumentacja dotycząca uchylenia przez Sąd uchwały Kolegium RIO w R. w przedmiocie stwierdzenia nieważności |

70 |uchwały Rady Miejskiej w L. w sprawie wprowadzenia zmian w budżecie na 2014r. zaprezentowana w uzasadnieniu wskazanego |

71 |wyżej wyroku ma także zastosowanie w niniejszej sprawie. Następnie Sąd I instancji stwierdził, że podstawą |

72 |rozstrzygnięcia nadzorczego, stwierdzającego nieważność uchwały organu gminy, może być tylko istotne naruszenie prawa. |

73 |Tymczasem organ nadzoru nie uzasadnił w sposób dostateczny, na czym polegało istotne naruszenie prawa przez Radę Miasta L., |

74 |leżące u podstaw stwierdzenia nieważności badanej uchwały. |

75 |Organ powołał się wprawdzie na brak podstawy faktycznej i prawnej do zaplanowania tego rodzaju rozchodów w budżecie gminy, |

76 |jednak w żaden sposób nie odniósł się do wyjaśnień gminy składanych w postępowaniu nadzorczym, że na dokonanie |

77 |przedmiotowych zmian w budżecie pozwala przepis art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p. Przepis ten stanowi, że rozchodami publicznymi są|

78 |inne operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem publicznym i płynnością. Organ nie podał, z jakich względów |

79 |zaplanowane przez gminę rozchody nie mogą być w ujęte w § 995 jako operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem i |

80 |płynnością finansową. |

81 |W ocenie Sądu I instancji, zakwestionowane zmiany w budżecie, nie były spowodowane zamiarem wcześniejszej spłaty kredytów, |

82 |lecz przez zaplanowanie tych rozchodów gmina chciała uzyskać wzmocnienie zdolności kredytowej w związku z aneksami do umów |

83 |kredytowych, które umożliwiłyby wydłużenie terminów spłat rat kredytowych. |

84 |Sąd I instancji uznał, że dokonanie w budżecie gminy takiego zabezpieczenia środków nie jest równoznaczne ze spłatą długu, |

85 |czy zwiększeniem zobowiązań w 2014 r. i nie wpłynie na relację, o której mowa w art. 243 u.f.p. Brak było zatem podstaw do |

86 |uwzględniania zaplanowanych rozchodów w kwocie 434.000 zł przy obliczaniu wskaźnika zadłużenia gminy. W istocie zatem organ |

87 |nadzoru nie dokonał oceny legalności zmian w budżecie dokonanych rzeczywiście przez gminę, lecz ocenił wykreowany przez |

88 |siebie stan faktyczny. |

89 |Regionalna Izba Obrachunkowa w R. zaskarżyła wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 737/14 |

90 |w całości skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi |

91 |Administracyjnemu. |

92 |Organ zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie: |

93 |- przepisu prawa materialnego zawartego w art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p., przez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe |

94 |zastosowanie, polegające na przyjęciu, że rozchodem publicznym niezwiązanym z zarządzaniem długiem jednostki samorządu |

95 |terytorialnego mogą być środki finansowe przeznaczone w budżecie jednostki samorządu terytorialnego na dany rok na |

96 |wzmocnienie zdolności kredytowej tej jednostki wobec kredytodawców, nie powiązane z dokonywaniem z nich określonych |

97 |płatności w tym roku budżetowym; |

98 |- przepisów postępowania zawartych w art. 133 § 1 oraz art. 141 § 4 w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., co mogło mieć istotny wpływ|

99 |na wynik sprawy, polegające na wadliwym ustaleniu okoliczności stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie, że organ nadzoru |

100 |wykreował stan, w którym Gmina w zakwestionowanej uchwale przeznaczyła w budżecie na 2014 r. w § 995 rozchodów kwotę 434.000|

101 |zł na spłatę w tym roku wcześniej zaciągniętych kredytów, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajdują się wyjaśnienia |

102 |reprezentanta gminy wskazujące, że takie jest docelowe przeznaczenie środków w tej kwocie w zakwestionowanej przez organ |

103 |nadzoru uchwale. |

104 |W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ podkreślił, że Sąd I instancji przyjął błędną interpretację art. 6 ust. 2 pkt 5 |

105 |u.f.p., zgodnie z którą rozchód publiczny w postaci innej operacji finansowej związanej z zarządzaniem długiem publicznym i |

106 |płynnością mogą stanowić środki finansowe przeznaczone w budżecie gminy na dany rok na wzmocnienie zdolności kredytowej tej |

107 |jednostki wobec kredytodawców, z których jednak nie będą w tym roku budżetowym dokonywane określone płatności. Sąd uznał tym|

108 |samym, że zaplanowanie w uchwale organu stanowiącego gminy w sprawie zmian w budżecie na dany rok lub w powiązanej z nią |

109 |uchwale w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej środków finansowych w postaci zabezpieczenia w celu dokonania |

110 |ewentualnych płatności z tych środków z tytułu spłaty długu gminy w latach następujących po danym roku budżetowym, w |

111 |przypadku uzyskania od banków odroczenia terminów spłaty tego długu, znajduje podstawę prawną w obowiązującym porządku |

112 |prawnym, w szczególności we wskazanym przez gminę art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p. |

113 |W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca gmina wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. |

114 |Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |

115 |Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem postawione w niej zarzuty nie są trafne. |

116 |W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r. w sprawie sygn. II GSK 49/15 NSA oddalił skargę |

117 |kasacyjną organu nadzoru od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2014 r. sygn. |

118 |akt I SA/Rz 836/14, uchylającego uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w |

119 |przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wprowadzenia zmian w budżecie miasta na 2014r. Tym samym |

120 |prawomocną stała się uchwała budżetowa miasta w zakresie zwiększenia rozchodów z tytułu innych rozliczeń krajowych o |

121 |kwotę 434.000,00 zł, w konsekwencji której podjęta została uchwała w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej.|

122 |Z racji powyższego oraz tożsamości argumentacji przedstawionej przez Sąd I instancji i stawianych pod adresem |

123 |zaskarżonego wyroku zarzutów w obu sprawach należy w całości podzielić stanowisko NSA zaprezentowane w sprawie sygn. II|

124 |GSK 49/15. |

125 |Tym samym zwrócić należy uwagę , że stosownie do treści art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość |

126 |wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy |

127 |jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub |

128 |zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. |

129 |Z kolei w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc |

130 |pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W szczególności jest związany przytoczonymi podstawami tej skargi, |

131 |rozumianymi jako wskazanie przepisów prawa, które w ocenie wnoszącego skargę zostały naruszone. |

132 |W rozpoznawanej sprawie organ postawił w skardze kasacyjnej dwa zarzuty. |

133 |Pierwszy z nich dotyczył naruszenia prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 2 pkt 5 ustawy o finansach publicznych. Przepis ten |

134 |stanowi, że rozchodami publicznymi są inne operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem publicznym i płynnością. W |

135 |ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie nie można skutecznie postawić Sądowi I instancji zarzutu |

136 |naruszenia tego przepisu. W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji nie stosował bowiem tego przepisu, ani nie dokonywał jego |

137 |wykładni. Sąd stwierdził jedynie, że organ nie odniósł się do wyjaśnień gminy składanych w postępowaniu nadzorczym, że na |

138 |dokonanie zmian w budżecie pozwala przepis art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p. Sąd nie dokonywał zatem samodzielnie wykładni tego |

139 |przepisu, uznając, że na tym etapie postępowania, wobec niepełnego odniesienia się przez organ do twierdzeń gminy i nie |

140 |wskazania z jakich względów zaplanowane prze gminę rozchody nie mogą być ujęte w § 995 jako operacje finansowe |

141 |związane z zarządzaniem długiem i płynnością finansową, takie działanie byłoby przedwczesne. |

142 |Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 133 § 1 oraz art. 141 § 4 w zw. |

143 |z art. 3 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 133 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt |

144 |sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę |

145 |okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jej wydania. Naruszenie określonej w art. 133 § 1 p.p.s.a. |

146 |zasady orzekania na podstawie akt sprawy mogłoby stanowić podstawę kasacyjną np. w sytuacji oddalenia skargi mimo |

147 |niekompletnych akt sprawy, pominięcia istotnej części tych akt, przeprowadzenia postępowania dowodowego przez sąd z |

148 |naruszeniem przesłanek zawartych w art. 106 § 3 p.p.s.a., czy oparcia orzeczenia na własnych ustaleniach sądu, tzn. dowodach|

149 |lub faktach nieznajdujących odzwierciedlenia w aktach sprawy, o ile nie znajduje to umocowania w art. 106 § 3 p.p.s.a. (por.|

150 |wyrok NSA z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt I FSK 497/09; LEX nr 594014). Żadna z wyżej wymienionych sytuacji w tej sprawie |

151 |nie zaistniała. |

152 |Nie jest również zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. W myśl |

153 |pierwszego z tych przepisów, uzasadnienie wyroku winno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych |

154 |w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Omawiana regulacja określa |

155 |niezbędne elementy konstrukcyjne uzasadnienia wyroku, który ma służyć wyjaśnieniu stronom powodów rozstrzygnięcia i |

156 |umożliwić kontrolę instancyjną. Strona wnosząca skargę kasacyjną w istocie nie zarzuca, by uzasadnienie orzeczenia nie |

157 |zawierało któregoś z niezbędnych elementów lub że sporządzono je w sposób uniemożliwiający kontrolę kasacyjną. Zarzut ten |

158 |zmierza bowiem w gruncie rzeczy do podjęcia polemiki z podjętym przez Sąd I instancji rozstrzygnięciem. Treść tego zarzutu i|

159 |jego uzasadnienie nie koresponduje zatem z treścią powołanego przepisu. Niemniej jednak analiza pisemnych motywów |

160 |zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że uzasadnienie zawiera wszystkie wymienione przez ustawodawcę elementy, a |

161 |przeprowadzenie kontroli instancyjnej orzeczenia jest w pełni możliwe. Przepis art. 3 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sądy |

162 |administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W sprawie |

163 |niniejszej nie budzi wątpliwości, że sąd skontrolował działalność organu i wydał wyrok, zatem nie wiadomo, w jaki sposób |

164 |miałby naruszyć ten przepis ogólny i ustrojowy, a uzasadnienie skargi kasacyjnej tego nie wyjaśnia. |

165 |Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach |

166 |postępowania kasacyjnego zasądzonych od organu na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 |

167 |§ 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat |

168 |za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego |

169 |ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 490 ze zm ). |

170 | |

171 | |