Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2011 r., II GSK 234/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2011 r., II GSK 234/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej L. N. Spółki z o.o. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1303/10 w sprawie ze skargi L. N. Spółki z o.o. w G. na informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r. o sygn. akt I SA/Gd 1303/10 pozostawił bez rozpatrzenia skargę L. N. Spółki z o.o. w G. na informację Zarządu Województwa P. z dnia 29 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że powodem takiego rozstrzygnięcia było złożenie przez Skarżącą niekompletnej dokumentacji w sprawie. Zdaniem Sądu I instancji Spółka wniosła skargę nie załączając do niej kopii wniesionych środków odwoławczych oraz informacji. Powołując się na treść art. 30 c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej u.z.p.p.r. Sąd I instancji podkreślił, że skarga wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie, informację w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 jest wnoszona przez wnioskodawcę bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od daty otrzymania informacji wymienionej w art. 30 b ust. 4 ustawy.

3 Od powyższego postanowienia L. N. Spółka z o.o. wniosła skargę kasacyjną, w której zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie:

4 -art. 30c ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. poprzez pozostawienie skargi Spółki bez rozpoznania pomimo, że nie zaistniały przesłanki do wydania takiego rozstrzygnięcia,

5 -art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, które konkretnie dokumenty miały zostać niezałączone do skargi, a w konsekwencji poważne utrudnienie skarżącej obrony jej praw.

6 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca zaznaczyła, że załączyła do skargi kompletną dokumentację, w tym złożone przez siebie środki odwoławcze oraz informacje o rozpoznaniu tych środków tj.:

7 -informację z dnia 29 listopada 2010 r. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia,

8 -pismo z dnia 10 listopada 2010 r.- protest do oceny strategicznej wniosku,

9 -pismo z dnia 8 listopada 2010 r.- informację dotyczącą ilości punktów w poszczególnych kryteriach oceny,

10 -wydruk wiadomości e - mail z dnia 2 listopada 2010 r. z prośbą o informację szczegółową,

11 -pismo z dnia 27 października 2010 r. dotyczące warunkowej pozytywnej oceny wykonalności,

12 -pismo z dnia 13 października 2010 r. informujące o przywróceniu wniosku do procedury konkursowej,

13 -pismo z dnia 12 października 2010 r. popierające protest,

14 -pismo z dnia 4 października 2010 r. o uznaniu protestu za bezzasadny,

15 -pismo z dnia 20 września 2001 r. –protest do oceny strategicznej wniosku.

16 Skarżąca podkreśliła również, że Sąd I instancji wydając rozstrzygnięcie o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia nie podał, o jakie konkretnie dokumenty chodzi lecz ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia o niekompletności złożonej skargi.

17 Mając powyższe na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

18 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

19 Skarga kasacyjna jest uzasadniona.

20 Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ust. 4 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4 bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wyniku procedury odwoławczej.

21 Trzeba podkreślić, że obowiązek wniesienia skargi do sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją ma na celu umożliwienie temu sądowi ocenę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Pod pojęciem kompletnej dokumentacji należy rozumieć wniosek o dofinansowanie wraz załącznikami, pisma wnoszone do właściwej jednostki w trybie odwoławczym od wyniku oceny projektu jak również pisma zawierające stanowiska tych jednostek rozstrzygające o uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu złożonych środków odwoławczych. Przepis art. 30 c ust. 2 ustawy nie precyzuje ilości egzemplarzy dokumentów, jakie należy dołączyć do skargi.

22 W tej materii zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać warunki określone w pkt 1-3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Poza tym w art. 47 § 1 p.p.s.a. został nałożony obowiązek dołączenia do pisma strony (np. skargi) jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. Jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale dodatkowo po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

23 Skarga wnoszona na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a. Do skargi powinny być dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

24 W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji pozostawił na podstawie art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. skargę bez rozpatrzenia, gdyż stwierdził, że jest niekompletna. Przy czym Sąd I instancji nie sprecyzował w uzasadnieniu orzeczenia, jakich konkretnie dokumentów strona nie załączyła do skargi lecz poprzestał na stwierdzeniu tego uchybienia. Powodem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia było w ocenie Sądu I instancji niedołączenie kopi dokumentów. Jak wynika z akt sprawy wszystkie dokumenty wymienione w skardze zostały do niej załączone. Na te same dokumenty powołuje się strona w skardze kasacyjnej wymieniając je enumeratywnie. Są to kopie potwierdzone za zgodność z oryginałem. Mając te okoliczności na uwadze należy uznać, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego przez Spółkę L. N. była kompletna w rozumieniu art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. Jeżeli, zaś Sąd I instancji miał na myśli uchybienie skargi polegające na niedołączeniu do niej odpisów załączników, to powinien był wezwać stronę do uzupełnienia tego braku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Niedołączenie do pisma procesowego tj. skargi odpisów załączników nie jest bowiem uznawane w orzecznictwie za brak formalny równoważny z niekompletnością skargi w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. w związku z art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r. ale jako brak pisma procesowego podlegający uzupełnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II GSK 321/10).

25 Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie można jednak wywieść z powodu, jakich konkretnych braków w zakresie dokumentacji skarga została pozostawiona bez rozpatrzenia. Jest to istotne naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż Sąd I instancji pozbawił stronę możliwości dochodzenia swoich praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie wyjaśniając jej powodów zamknięcia drogi sądowej.

26 Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 185 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.