Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., II GSK 232/05

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., II GSK 232/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz, Sędziowie NSA Jan Bała (spr.), Małgorzata Korycińska, Protokolant Joanna Warzeszkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 808/05 w sprawie ze skargi T. P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia 21 lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu zakończenia negocjacji w sprawie zawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 808/05 - po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia 21 lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu zakończenia negocjacji w sprawie zmiany umowy o połączeniu sieci – odrzucił skargę.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 27 § 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty może na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym albo z urzędu, w drodze postanowienia określić termin zakończenia negocjacji o zawarcie tej umowy, nie dłuższy niż 90 dni, licząc od dnia wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy o dostęp telekomunikacyjny. Przepisy regulujące kwestie warunków zawierania umów o połączeniu sieci z innymi operatorami oraz łączenia sieci telekomunikacyjnych znajdują się w rozdziale 2 działu II Prawa telekomunikacyjnego. Przepisy te, tzn. dotyczące zawarcia umów o dostępie telekomunikacyjnym oraz prowadzenia negocjacji w sprawie tego typu umów, stosuje się odpowiednio do zmian umów o dostępie telekomunikacyjnym.

4 Sąd stwierdził, że ustawa Prawo telekomunikacyjne nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 27 cytowanej ustawy. Taka możliwość istniała na gruncie obowiązującej uprzednio ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne, która w art. 83 ust. 1 wprost wskazywała, iż na postanowienie określające termin zakończenia negocjacji o zawarcie umowy o połączeniu sieci przysługuje zażalenie.

5 Zdaniem Sądu przedmiotowego postanowienia Prezesa URTiP nie można uznać za postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, jak też za postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Sąd stwierdził, że w sytuacji, w której aktualnie obowiązująca ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne nie zawiera przepisu wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 27 omawianej ustawy, a postanowienie to nie rozstrzyga również sprawy co do istoty, ani nie kończy postępowania to niedopuszczalne jest zaskarżenie tego postanowienia do sądu administracyjnego.

6 Skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

7 Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj.: art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) in fine przez błędną wykładnię terminu "istota sprawy", która to wykładnia spowodowała niezastosowanie tego przepisu do sytuacji materialno-procesowej skarżącej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

8 W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej przytoczyła argumentację, która w jej przekonaniu pozwala na przyjęcie, iż postanowienie Prezesa URTiP dotyczące terminu zakończenia negocjacji o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym (art. 27 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego) jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę "co do istoty". Kwestia związana z terminem zakończenia negocjacji, a de facto z terminem zawarcia umowy jest sprawą oddziałującą na sferę praw i obowiązków materialnych. Treścią bowiem obowiązku może być nie tylko konkretny nakaz, ale również obowiązek realizacji jakiegoś nakazu w określonym czasie.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

10 Postanowienie Prezesa URTiP, którego dotyczy sprawa zostało wydane na podstawie art. 27 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, zgodnie z którym Prezes tego Urzędu może, na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji o zawarcie umowy o dostępie telekomunikacyjnym albo z urzędu, w drodze postanowienia, określić termin zakończenia negocjacji o zawarciu tej umowy, nie dłuższy niż 90 dni, licząc od dnia wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy o dostęp telekomunikacyjny. Z kolei według art. 27 ust. 2 tego Prawa, w przypadku niepodjęcia negocjacji, odmowy dostępu telekomunikacyjnego przez podmiot do tego obowiązany lub niezawarcia umowy w terminie, o którym mowa w ust. 1, każda ze stron może zwrócić się do Prezesa URTiP z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy.

11 W kwestionowanym przez stronę skarżącą postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż powyższe postanowienie Prezesa URTiP nie rozstrzyga sprawy co do istotny ani też nie kończy postępowania w sprawie, gdyż dotyczy jedynie zakończenia terminu negocjacji i nie ma jakiegokolwiek wpływu na treść umowy o połączeniu sieci.

12 Naczelny Sąd Administracyjny powyższy pogląd podziela. Postanowienie Prezesa URTiP w przedmiocie terminu zakończenia negocjacji (art. 27 ust. 1 i art. 28 ust. 4 Prawa telekomunikacyjnego) nie rozstrzyga bowiem istoty sprawy, gdyż taka sprawa jest rozstrzygana dopiero decyzją Prezesa URTiP o jakiej mowa w art. 27 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego. Niezawarcie zaś umowy w terminie określonym przez Prezesa stanowi jedną z kilku przesłanek formalnych do wydania decyzji w sprawie rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy. Postanowienie to nie determinuje bezpośrednio treści decyzji wydawanej w postępowaniu głównym i nie stanowi elementu materialnego przyszłego rozstrzygnięcia.

13 Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej kwestionowane postanowienie nie kształtuje zatem treści stosunku materialnoprawnego.

14 Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.