Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011 r., II GSK 1884/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011 r., II GSK 1884/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 8 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 742/11 w sprawie ze skargi A. K. na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] maja 2011 r., znak [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Ł.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 742/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. pozostawił skargę A. K. na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] maja 2011 r., znak [...] bez rozpatrzenia.

3 A. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą D. N., złożył [...] listopada 2010 r. wniosek o dofinansowanie projektu "Ambasada sukcesu – centrum wsparcia podmiotów ekonomii społecznej" w ramach konkursu otwartego nr [...] Działania 7.2.2. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (nr [...]).

4 Pismem z [...] stycznia 2011 r. wnioskodawca został poinformowany przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł., że jego aplikacja została negatywnie oceniona w trakcie oceny merytorycznej.

5 Po otrzymaniu powyższej informacji A. K. złożył [...] lutego 2011 r. protest od wyników wspomnianej oceny jego projektu.

6 O rezultacie ponownej oceny wnioskodawca został powiadomiony przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. pismem z [...] marca 2011 r.

7 Pismem z [...] kwietnia 2011 r. A. K. złożył kolejny protest od wyników oceny przeprowadzonej po rozpoznaniu środka odwoławczego.

8 Organ pismem z [...] maja 2011 r. poinformował stronę, że protest pozostawiono bez rozpatrzenia. W ocenie organu art. 30b ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej "u.z.p.p.r.") nie pozwala na rozpatrzenie środka odwoławczego wniesionego w sposób sprzeczny z pouczeniem. Z kolei zgodnie z "Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach [...]" z [...] stycznia 2010 r. za sprzeczny z pouczeniem należało uznać protest, który m.in. został wniesiony od wyników oceny powtórnie przeprowadzonej w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia środka odwoławczego. Strona została nadto pouczona, że od pozostawionego bez rozpatrzenia protestu nie przysługuje żaden dodatkowy środek odwoławczy określony w Systemie Realizacji [...] i wspomnianej już ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

9 W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. A. K. wniósł o uchylenie powyższej decyzji w całości oraz skierowanie wniosku do ponownej oceny merytorycznej.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. orzekając o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia podał, iż w myśl art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

11 Skargę wnosi się w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.).

12 Zgodnie z art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

13 W aktach sprawy brak jest wprawdzie dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonego do Sądu pisma z dnia [...] maja 2011 r. o pozostawieniu jego protestu bez rozpatrzenia, tym niemniej skarżący nadał skargę na poczcie w dniu [...] czerwca 2011 r. Zatem najpóźniej z tym dniem skarżący otrzymał informację, którą kwestionuje. Oznacza to – zdaniem Sądu I instancji – że termin do wniesienia skargi do sądu upłynął [...] czerwca 2001 r. Tymczasem Wojewódzki Urząd Pracy przekazał ją do sądu dopiero [...] lipca 2011 r. Skarga została zatem wniesiona po upływie 14-dniwoego terminu, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Ponadto skarżący nie uiścił pełnego wpisu od skargi.

14 W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. A. K. zarzucił temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.:

15 1) art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia w sytuacji wniesienia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wydającego decyzję, w konsekwencji z przekroczeniem terminu 14-dniowego, w sytuacji wcześniejszych błędnych pouczeń udzielonych przez Wojewódzki Urząd Pracy w Ł., a następnie przez Urząd Marszałkowski w Ł. o braku możliwości wniesienia skargi do WSA w Ł. w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w terminie 14-dniowym, składanej bezpośrednio w WSA;

16 2) art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. w zw. z art. 220 p.p.s.a. przez pozostawienie skargi bez rozpoznania – bez uprzedniego wezwania do uiszczenia stosownej opłaty w wypadku braku stosownego wcześniejszego pouczenia w tym zakresie.

17 W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia w związku z nieuiszczeniem opłaty w odpowiedniej wysokości, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego jest jego zdaniem naruszeniem przepisów proceduralnych. Ponadto, zdaniem skarżącego, strona skarżąca nie może ponosić negatywnych dla siebie konsekwencji związanych z błędnym pouczeniem lub jego brakiem o możliwości zaskarżenia informacji otrzymanej od organu.

18 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

19 Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

20 Zarzuty skargi kasacyjnej wiążą się z wykładnią i stosowaniem przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712). Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przyjętą w tej ustawie zasadą odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio stosowany.

21 Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Z kolei w myśl ust. 4 tego artykułu właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.

22 Zastosowanie przepisów regulujących instytucję pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, pozbawia stronę możliwości sądowej kontroli kwestionowanego przez nią rozstrzygnięcia. Wobec czego strona musi mieć pełną świadomość treści ustawowych wymogów wniesienia skargi i nie może być narażona na to, aby jakakolwiek niejasność była interpretowana na jej niekorzyść i pozbawiała ją prawa do sądowej kontroli jej skargi.

23 Pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] maja 2011 r. nie zawiera pouczenia o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

24 Wprost przeciwnie, organ wadliwie poinformował skarżącego, iż "(...) Wnioskodawcy, którego protest został pozostawiony bez rozpatrzenia nie przysługuje żaden dodatkowy środek odwoławczy (...)". Sąd I instancji, powołując się na dotychczasowe, ustalone już orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, trafnie stwierdził, iż informacja o negatywnym wyniku postępowania odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, lecz w swoich rozważaniach całkowicie pominął kwestię wpływu braku pouczenia skarżącego przez organ o sposobie i terminie do złożenia skargi. Nie powinno zaś budzić wątpliwości, iż takie pouczenie powinno być pełne i zawierać wszystkie informacje o jakich mowa w art. 30b ust. 4 omawianej ustawy.

25 Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy skarga nie odpowiada wymaganiom przewidzianym w art. 30c ust. 5 tej ustawy wskutek błędnego pouczenia lub braku pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4, pozbawia stronę prawa do domagania się kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem.

26 Pozostaje to w sprzeczności z treścią art. 30d ust. 3 omawianej ustawy, zgodnie z którym na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4.

27 Odnośnie kwestii nieprawidłowej opłaty zauważyć należy, iż braki takie podlegają usunięciu przez sąd przy zastosowaniu art. 49 § 1 p.p.s.a. W świetle tego należało uznać, że skoro w ocenie Sądu I instancji nienależycie wniesiona opłata wymagała usunięcia braku formalnego, to strona winna być wezwana do usunięcia tego braku przez Sąd.

28 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. i w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uchylił zaskarżone postanowienie.