Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2017 r., II GSK 1876/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2017 r., II GSK 1876/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [A.] s.c. M. O., B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Łd 30/17 w zakresie odrzucenia skargi [A.] s.c. M. O., B. K. na czynność Zarządu Powiatu Opoczyńskiego w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji z tytułu prowadzenia bursy postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. o sygn. akt I SA/Łd 30/17, orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę [A.] s.c. M. O., B. K. (dalej jako Szkoła) na czynność Zarządu Powiatu Opoczyńskiego (Zarząd) ustalenia wysokości dotacji na 2015 r. z tytułu prowadzenia bursy.

3 Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że Szkoła wniosła skargę na powyższą czynność Zarządu. W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania żądania skargi, profesjonalny pełnomocnik (adwokat) Szkoły wyjaśnił, iż skarga dotyczy czynności Zarządu w przedmiocie zatwierdzenia stawek dotacji na 2015 r.:

4 1. w sprawie zatwierdzenia w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu Zarządu planowanej stawki miesięcznej dotacji na 2015 r. w szkołach, placówkach publicznych prowadzonych przez podmioty inne niż Powiat Opoczyński oraz w szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych w wysokości 783,58 zł – bursy szkolne (Sprawozdanie Międzysesyjne z prac Powiatu Opoczyńskiego w dniu 22 stycznia 2015 r. OZ0021.2.2015) zmienione podczas posiedzenia Zarządu Powiatu w dniu 2 grudnia 2015 r. do kwoty 675,03 zł;

5 2. uchwały nr 55/181/16 Zarządu Powiatu Opoczyńskiego z dnia 16 marca 2016 r. w sprawie przedstawienia sprawozdania z wykonania budżetu za 2015 rok oraz informacji o stanie mienia.

6 Sąd stwierdził, że wymienione wyżej czynności nie są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie są to decyzje administracyjne i nie są to też akty nadzoru wymienione w art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. Dlatego nie podlegają one kontroli sądu administracyjnego, zatem skarga, jako niedopuszczalna, musiała zostać odrzucona.

7 Skargą kasacyjną Szkoła domagała się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 15 marca 2017 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie tj. odrzucenie skargi wobec braku kognicji sądów administracyjnych w zakresie rozpoznawania skarg na czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w sytuacji, gdy czynność ustalenia wysokości dotacji na dany rok mieści się w pojęciu wskazanym w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. tj. czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa.

8 Zarząd udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.

9 Szkoła udzieliła repliki na odpowiedź na skargę kasacyjną.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

11 Skarga kasacyjna nie mogła zostać uwzględniona, bowiem rozstrzygnięcie Sądu I instancji odpowiada prawu.

12 Jak wynika z treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

13 Wyjaśniając istotę sprawy należy odwołać się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. akt II GSK 719/15 (dost. CBOSA), zgodnie z którym: "Czynności organów (...) podejmowane na podstawie art. 90 ustawy [z dnia 7 września 1991 r.] o systemie oświaty, mające na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej, jest czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność naliczenia wysokości dotacji zawiera element konkretyzacji normy prawnej i dokonywana jest w sposób władczy i jednostronny. Z ustawy nie wynika dokładnie wysokość dotacji. (...) Zatem konkretyzacja wysokości dotacji (jej obliczenie) jest swoistym aktem stosowania prawa. W przypadku skargi na tego rodzaju akt rolą sądu jest ocena poprawności obliczenia dotacji, w szczególności obowiązkiem sądu jest zbadanie poprawności przesłanek, które organ wziął pod uwagę przy obliczaniu dotacji, i ocenić, czy obliczenie dotacji nie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa (...)". To stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni aprobuje oraz przyjmuje za własne, wskazując jednocześnie, że bardzo zbliżone regulacje zawierają przepisy art. 80 ustawy o systemie oświaty dotyczące innych, niż wymienione w art. 90 szkół czy placówek publicznych, o których mowa w art. 2 pkt 5 i 7, prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne, znajdujące zastosowanie do skarżącej Szkoły.

14 Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że skoro składająca skargę kasacyjną Szkoła kwestionuje wysokość kwoty dotacji na 2015 r., ustaloną przez Zarząd Powiatu Opoczyńskiego na bursy szkolne – miesięcznie na jednego słuchacza/wychowanka w szkołach/placówkach publicznych prowadzonych przez podmioty inne niż Powiat Opoczyński – pierwotnie na 783,58 zł (Sprawozdanie Międzysesyjne z Prac Zarządu Powiatu Opoczyńskiego z dnia 22 stycznia 2015 r.), a następnie, od grudnia 2015 r., na 675,03 zł (Sprawozdanie Międzysesyjne z Prac Zarządu Powiatu Opoczyńskiego z dnia 17 grudnia 2015 r.), to – co do zasady – czynność ustalenia (obliczenia) kwoty takiej dotacji podlega kontroli sądu administracyjnego, jednakże pod warunkiem sine qua non, iż zostałaby skonkretyzowana w indywidualnym, skierowanym bezpośrednio do strony skarżącej akcie stosowania prawa, w którym doszłoby do sprecyzowania uprawnienia skarżącej do otrzymana pieniędzy w ściśle oznaczonej kwocie (na przykład w formie wystosowanej przez organ do Szkoły, pisemnej informacji o wysokości kwoty dotacji ze środków publicznych, przysługującej jej na dany miesiąc, rok czy okres).

15 Brak podstaw do przyjęcia, że objęte skargą sprawozdania międzysesyjne z prac organu jednostki samorządu terytorialnego są aktami indywidualnymi adresowanymi do strony i jej doręczanymi, które by określały jej własne (indywidualne) uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa. W związku z powyższym nie można uznać takich aktów, jak również czynności w nich wyrażonych za kwalifikujące się do kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Analogicznie rzecz ma się gdy idzie o powoływaną w skardze uchwałę Zarządu Powiatu Opoczyńskiego z dnia 16 marca 2016 r. w sprawie przedstawienia sprawozdania z wykonania budżetu za 2015 rok oraz informacji o stanie mienia. Trafnie więc uznał Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu, że sprawa kontroli takich aktów lub czynności nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tego powodu odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym nader skrótowe motywy rozstrzygnięcia należało uzupełnić o wątki przytoczone wyżej.

16 Tym samym, zarzuty skargi kasacyjnej, skoncentrowane na próbie rozszerzenia kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego o przedmiotowe czynności, wyrażone w sprawozdaniach międzysesyjnych organu jednostki samorządu terytorialnego, jak też uchwale organu tej jednostki w sprawie przedstawienia sprawozdania z wykonania budżetu oraz informacji o stanie mienia, jako nieuzasadnione, nie mogły odnieść skutku zamierzonego przez skarżącą kasacyjnie Szkołę.

17 Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

18 NSA nie uwzględnił wniosku zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną o zasądzenie kosztów postępowania (organ nie był w tej sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika), ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. o sygn. akt I OPS 4/07, publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz. 23; dostępna także w CBOSA).