Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2010 r., II GSK 158/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2010 r., II GSK 158/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 852/09 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 852/09, odrzucił skargę Politechniki K. na decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz. z dnia [...] września 2009 r., w przedmiocie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych.

3 W uzasadnieniu Sąd podał, że Politechnika K. reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną powyżej decyzję. W treści skargi pełnomocnik skarżącej wskazała, że skarga podlega wpisowi stosunkowemu.

4 Zdaniem WSA, stanowisko to jest błędne albowiem Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu K. i miasta K., odmawiającą przyznania płatności na rok 2008, z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych. Wspomniane decyzje nie zawierają żadnego rozstrzygnięcia co do istnienia (wysokości) określonej należności pieniężnej. Stosownie do art. 231 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

5 W ocenie Sądu I instancji w rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest odmowa przyznania dofinansowania z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych, a nie należność pieniężna. Wobec tego pełnomocnik skarżącej (radca prawny) zgodnie z art. 221 p.p.s.a. obowiązany był do uiszczenia wpisu stałego bez odrębnego wezwanie do jego uiszczenia.

6 Politechnika K. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.

7 Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania, tj.

8 - art. 216 i art. 231 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, co oznacza, że od wniesionej skargi strona skarżąca powinna uiść wpis stały w wysokości 200 zł;

9 - art. 221 p.p.s.a. poprzez przyjęcie przez Sąd, że skarga została opłacona nienależycie, tj. nie został uiszczony wpis stały;

10 - § 2 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 2003 r. w

11 sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu

12 przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz.2193 ze zm.) poprzez jego

13 niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wniesiona skarga podlega opłacie stałej.

14 Według skarżącej przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Brak wskazania przez organ wprost kwoty dopłaty wynika ze sposobu załatwienia sprawy, tj. odmowy przyznania dopłat do gruntów rolnych za 2008 r. W decyzji odmownej treść rozstrzygnięcia sprowadza się do odmowy przyznania określonej należności pieniężnej. Kwota, której wypłaty organ odmawia nie ma w decyzji istotnego znaczenia, stąd może być pominięta. Nie wpływa to jednak na uznanie, iż akt prawny kreuje określoną należność pieniężną. W decyzji z [...] września 2009 r., organ wskazał elementy, które wystarczająco konkretyzują tę należność.

15 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

17 Ocena podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów wymaga w pierwszym rzędzie podkreślenia, że w rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji którą Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania płatności z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych. Politechnika K. zaskarżyła powyższą decyzję w całości. Przy ocenie, czy wniesiona skarga podlegała wpisowi stosunkowemu jak twierdzi skarżąca, czy wpisowi stałemu, jak przyjął Sąd I instancji, należy na wstępie wskazać, że przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. ma związek z art. 230 § 1 p.p.s.a. przewidującym, że wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie w danej instancji. Zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z regulacji zawartej w art. 220 p.p.s.a. wynika, że pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to, że do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r. SA/Gd 537/87 – OSP 1990 nr 4, poz. 207 z aprobującą glosą J.P. Tarno). Jak podkreślono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2008 r. (sygn. akt I GSK 2039/06), na etapie wnoszenia skargi i nadaniu jej biegu chodzi o ustalenie, czy zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie co do istnienia (wysokości) określonej należności pieniężnej i czy to rozstrzygnięcie jest do sądu zaskarżone. Ponadto, zwrócono uwagę, że ze względu na istotę wpisu sądowego, którego uiszczenie jest warunkiem nadania skardze biegu, w przepisach dotyczących tego wpisu (art. 215 § 1 i art. 216 p.p.s.a.) chodzi o wartość tego, co w ramach przedmiotu zaskarżonej decyzji jest w skardze kwestionowane wprost lub z treści tej skargi wynika, albo co wynika z istoty, charakteru i okoliczności sprawy.

18 Naczelny Sąd Administracyjny, podziela stanowisko Sądu I instancji, że pełnomocnik strony skarżącej, będący radcą prawnym, zobowiązany był, na podstawie art. 221 p.p.s.a. w związku z art. 219 p.p.s.a. do dnia w którym upływał termin do wniesienie skargi, uiścić wpis stały bez wezwania. Zgodnie bowiem z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jak stanowi art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznając, że skarżąca była zobowiązana do uiszczenia wpisu stałego od skargi na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wskazał, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja o odmowie przyznania dofinansowania z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych, a nie należność pieniężna.

19 Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że od skargi należało uiścić wpis stały w wysokości 200 zł. Podkreślić przy tym należy, że WSA błędnie uznał, że podstawę określenia wpisu w tej wysokości stanowi § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Wspomniany przepis reguluje bowiem kwestię wysokości wpisu od skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, natomiast w rozpoznawanej sprawie skargę wniesiono na decyzję. Określenie wpisu stałego powinno w tej sytuacji nastąpić na podstawie § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia. Powyższe uchybienie nie miało jednak wpływu na wynik sprawy bo oba wymienione przepisy dotyczą określenia wpisu stałego, którego nieziszczenie przez adwokata lub radcę prawnego rodzi skutki, o których mowa w art. 221 p.p.s.a.

20 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano wyrok NSA z 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt II GSK 636/08, w którym przyjęto, że od skarg na decyzje w przedmiocie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz skarg na decyzję nakładające na przedsiębiorcę rolnego sankcje pieniężną pobiera się wpis stosunkowy. Wskazać należy, że pogląd wyrażony w tym wyroku dotyczy innego stanu prawnego. W sprawie sygn. akt II GSK 636/08 NSA wskazał, że decyzją administracyjną odmówiono przyznania dofinansowania z tytułu płatności bezpośrednich oraz nałożono karę pieniężną w formie sankcji w wysokości wskazanej w decyzji. Kara ta stanowiła skonkretyzowaną i obliczoną w decyzji sumę pieniężną, zaś kwota tej sankcji stanowiła wartość przedmiotu zaskarżenia, od którego należało uiścić wpis stosunkowy. Natomiast w rozpoznawanej sprawie decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z [...] czerwca 2009 r. odmówiono Politechnice K. przyznania płatności na rok 2008 z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin energetycznych. Decyzja ta została utrzyma w mocy przez decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w K., zaskarżonej następnie do WSA. W decyzji tej (jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji) nie skonkretyzowano (obliczono) kwoty stanowiącej wartość przedmiotu zaskarżenia, od której można byłoby pobrać wpis stosunkowy. W związku z tym należnym wpisem od skargi na taką decyzje był wpis stały, stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

21 W tej sytuacji, skoro skarga wniesiona przez radcę prawnego podlegała opłacie stałej, która nie została uiszczona Sąd I instancji trafnie postanowił o jej odrzuceniu na podstawie art. 221 p.p.s.a.

22 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.