Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2016 r., II GSK 1549/15

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2016 r., II GSK 1549/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Protokolant Agata Skorupska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi o wznowienie postępowania F. K. zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 540/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej F. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1433/10 w sprawie ze skarg F. K. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1433/10; 3. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje z [...] października 2009 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]; nr [...]; nr [...], nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; 4. zasądza od Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej na rzecz F. K. 16900 (szesnaście tysięcy dziewięćset) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 8 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 540/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną F. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 10 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1433/10, oddalającego skargi F. K. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie wymierzenia, na podstawie § 3 pkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz. U. Nr 76, poz. 671), kar pieniężnych.

3 W piśmie z [...] czerwca 2015 r. F. K. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), podając jako podstawę wznowienia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt K 31/13, zgodnie z którym § 2-§ 5 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2005 r. w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych, są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574 ze zm.) w zw. z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

4 Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w całości oraz uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 10 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1433/10 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania w obu instancjach oraz kosztów postępowania wznowieniowego.

5 Uzasadniając skargę o wznowienie postępowania, skarżący podkreślił, że Trybunał Konstytucyjny uznał, iż w ustawie o rybołówstwie nie została ustanowiona dolna granica kar, zaś minister, ustalając w rozporządzeniu z dnia 21 kwietnia 2005 r. dolne stawki kar, spowodował, że w przypadku stwierdzenia określonego naruszenia, organ wymierzający karę nie może nałożyć kary w wysokości niższej niż przewidziana w rozporządzeniu. W konsekwencji uniemożliwił realne stosowanie kryterium szkodliwości czynu. Zgodnie z upoważnieniem zawartym w art. 63 ust. 4 ustawy o rybołówstwie, minister miał jedynie "zróżnicować" kary przewidziane w ustawę, co nie może być odczytane, jako upoważnienie do "zaostrzenia" regulacji w stosunku do stanu prawnego wynikającego z decyzji ustawodawcy. Regulacja zawarta w rozporządzeniu z 2005 r., w ocenie Trybunału, pogarsza sytuację podmiotu: ustanawia dolny pułap odpowiedzialności, podczas gdy w ustawie takiego pułapu brak.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga o wznowienie postępowania jest zasadna, wobec czego podlega uwzględnieniu.

8 Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II GPS 1/10 przepis art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien stosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w sprawie".

9 Mając na uwadze przywołany pogląd prawny oraz cel zmierzający do realizacji prawa strony skarżącej do ponownego rozpoznania sprawy w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z 17 marca 2015 r., sygn. akt K 31/13, dotyczącego zgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz. U. z 2009 r., Nr 76, poz. 671), w sytuacji gdy skarga o wznowienie postępowania dotyczyła sprawy w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga wniesiona przez F. K. opiera się na ustawowej przesłance do wznowienia postępowania, w związku z czym postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem i rozpoznać sprawę na nowo w granicach zakreślonych podstawą wznowienia – art. 282 § 1 p.p.s.a.

10 Uwzględniając fakt, że Trybunał Konstytucyjny przywołanym wyrokiem z dnia 17 marca 2015 r., w punkcie 4 a) sentencji orzekł, że § 2 – 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie, w zakresie w jakim określają dolne granice kar pieniężnych są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy o rybołówstwie w zw. z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP oraz bezsprzeczny fakt, iż rozstrzygnięcia organów, których sprawa dotyczy, mocą których wymierzono stronom karę pieniężną, oparte były w podstawie materialnoprawnej o § 3 pkt 20 wskazanego rozporządzenia, uchyleniu w całości podlegał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 540/11 oraz poprzedzający go wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 10 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1433/10, stosownie do art. 282 § 2 p.p.s.a.

11 W tym stanie rzeczy NSA uznał, że sprawa została na obecnym etapie została dostatecznie wyjaśniona, więc stosownie do art. 188 p.p.s.a., rozpoznał skargę i uznał ją za uzasadnioną. W obecnym stanie prawnym, wobec stwierdzenia niezgodności § 2 – 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie, w zakresie w jakim określają dolne granice kar pieniężnych z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy o rybołówstwie w zw. z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji, nie ma podstaw do nałożenia kary na skarżącego, więc należało uchylić zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje z [...] października 2009 r. (na podstawie art. 188 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 135 p.p.s.a.).

12 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 276 w zw. art. 203 pkt 1 i art. 200 p.p.s.a., na które składały się koszty postępowania wznowieniowego, postępowania kasacyjnego i przed sądem I instancji - wpis od skargi o wznowienie postępowania, wpis od skargi kasacyjnej, wpisy od skarg, opłata kancelaryjna za odpis wyroku Sądu I instancji oraz koszty zastępstwa procesowego strony w postępowaniu przed Sądem I instancji i Sądem Kasacyjnym oraz w postępowaniu wznowieniowym.