Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2019 r., II FZ 840/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2019 r., II FZ 840/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 825/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2018 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. S. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2018 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

3 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2018 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

4 Sąd pierwszej instancji - odrzucając skargę - podał, że przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie, po dwukrotnym, prawidłowym awizowaniu przesyłki została uznana za doręczoną w dniu 10 września 2018 r. Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał w dniu 17 września 2018 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

5 Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało mu nigdy doręczone. Nie będąc świadomym wezwania nie mógł go wypełnić.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

8 Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

9 Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. - skargę odrzucić.

10 Nie mogły odnieść również skutku twierdzenia Skarżącego o niedoręczeniu mu zarządzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sposób bowiem przyjąć, że domniemanie zgodności danych zamieszczonych przez doręczyciela w sposób prawidłowy na kopercie zawierającej niedoręczoną przesyłkę można podważyć poprzez gołosłowne stwierdzenie Skarżącego, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało mu nigdy doręczone. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II FZ 15/18). Domniemanie to może być obalone, jednak podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, a zatem dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Jedną z możliwości służących obaleniu domniemania doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej usługi pocztowej, co w analizowanej sprawie nie miało miejsca. W konsekwencji więc należało uznać, że Skarżący nie podważył skuteczności doręczenia.

11 W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

12 [pic]