Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r., II FZ 739/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r., II FZ 739/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. K. na postanowienie zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 401/16 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 28 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 401/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę Z. K. (zwanego dalej "Skarżącym") i uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 28 stycznia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki akcyjnej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, a także zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie na rzecz Skarżącego, koszty postępowania w kwocie 997 zł.

3 Pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie w zakresie pkt II orzeczenia, tj. w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Wskazał, że przedmiotem skargi była należność pieniężna, tj. kwota 28.839, 40 zł i w związku z tym koszty zastępstwa adwokackiego winny wynieść 4800 zł.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 W świetle art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

7 W myśl przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a., niezbędnymi kosztami postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego są: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, jego wydatki, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Ponadto zwrot wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego następuje w wysokości nie wyższej niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i obejmuje wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego.

8 Wskazać należy, że w decyzji o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dla stwierdzenia odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Decyzja taka nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy. Przedmiotem sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika. Wysokość zaległego podatku nie jest przedmiotem sporu w sprawie, a zatem przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne w rozumieniu art. 231 p.p.s.a.

9 W związku z tym słusznie Sąd pierwszej instancji powołał się na § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz.1800) i przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 480 zł.

10 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. [pic]