Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2017 r., II FZ 68/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2017 r., II FZ 68/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 462/16 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 462/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną A. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku tego Sądu z dnia 28 czerwca 2016 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że pismem z dnia 21 września 2016 r. spółka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2016 r. wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz do nadesłania egzemplarza podpisanej skargi kasacyjnej, bądź uwierzytelnionej kopii ww. pisma w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Dalej Sąd podniósł, że przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, zostało przesłane na podany w skardze kasacyjnej adres pełnomocnika. Wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowane tj. w dniach 7 października 2016 r. i 17 października 2016 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. W ocenie Sądu pierwszej instancji stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie było skuteczne i zostało dokonane 21 października 2016 r. Zakreślony siedmiodniowy termin bezskutecznie upłynął w dniu 28 października 2016 r.

3 Następnie Sąd dodał, że obowiązek informowania sądu o zmianie adresu do doręczeń wynika z art. 70 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). W niniejszej sprawie pełnomocnik spółki zawiadomił Sąd o zmianie adresu kancelarii 18 października 2016 (data nadania pisma), tj. zarówno po wyekspediowaniu wezwania na adres wskazany w skardze kasacyjnej (3 października 2016 r.), jak i obu awizowaniach przesyłki (7 i 17 października 2016 r.). Informacja ta do Sądu dotarła 24 października 2016 r. Sąd nie miał wcześniej wiedzy o zmianie adresu pełnomocnika, stąd też korespondencję kierowaną na dotychczasowy adres, zgodnie z art. 70 § 2 p.p.s.a., Sąd uznał za prawnie skuteczną.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 178 oraz art. 73 § 4 w związku z art. 70 § 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie w stanie faktycznym sprawy. Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

5 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata . Zgodnie § 3 ww. artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

6 W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.

7 Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, została przesłane na podany w skardze kasacyjnej adres pełnomocnika. Wobec nieobecności adresata w tym miejscu było dwukrotnie awizowane w dniach 7 października 2016 r. i 17 października 2016 r. Zawiadomienie o tym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Prawidłowo uznał zatem Sąd pierwszej instancji, że stanowiło to podstawę do uznania, iż doręczenie było skuteczne i zostało dokonane 21 października 2016 r. Zakreślony siedmiodniowy termin bezskutecznie upłynął więc w dniu 28 października 2016 r.

8 Wskazać należy, że obowiązek informowania sądu o zmianie adresu do doręczeń wynika z art. 70 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby (§ 1). W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany (§ 2 zd. 1).

9 W niniejszej sprawie, co prawda pełnomocnik spółki zawiadomił Sąd o zmianie swojego adresu, jednak uczynił to 18 października 2016 r. tj. zarówno po wysłaniu wezwania na adres wskazany w skardze kasacyjnej (3 października 2016 r.), jak obu awizowaniach przesyłki (7 i 17 października 2016 r.). Informacja ta do Sądu dotarła dnia 24 października 2016 r. Sąd pierwszej instancje nie miał zatem wcześniej wiedzy o zmianie adresu pełnomocnika. Dlatego też korespondencję kierowaną na dotychczasowy adres, zgodnie z art. 70 § 2 p.p.s.a., należało uznać za prawnie skuteczną.

10 Reasumując trafnie Sąd administracyjny pierwszej instancji przyjął, że spółka nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz nie usunęła braku formalnego, mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności.

11 Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji