Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., II FZ 669/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., II FZ 669/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, , po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.G i R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 września 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 343/10 odmawiające zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi A.G i R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 10 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącym zawieszenia postępowania sądowego. W uzasadnieniu podał, że wskazane we wniosku okoliczności prowadzenia postępowania z wniosku skarżących o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów przez Prezydenta Miasta oraz o popełnieniu przestępstwa nie stanowią zagadnienia wstępnego, a ich rozstrzygnięcie nie jest niezbędne do stwierdzenia czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

3 Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie. Zaskarżyli je w całości i wnieśli o jego zmianę i orzeczenia o zawieszeniu postępowania sądowego, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 i 2, art. 134 § 1, art. 141 § 4 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie podlega odrzuceniu.

6 Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1 -10 tego przepisu, a także wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia środka zaskarżenia tego rodzaju.

7 Uregulowanie zawarte w art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przyznaje stronom postępowania prawo do kwestionowania w drodze zażalenia wyłącznie tych postanowień, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania (z przyczyn określonych w art. 124-126 p.p.s.a.) oraz odmowa podjęcia zawieszonego postępowania, natomiast nie dotyczy postanowień o odmowie zawieszenia postępowania.

8 Zauważyć należy, że powołany art. 194 § 1 p.p.s.a. określa w sposób szczegółowy i wyczerpujący katalog przypadków, w których jest dopuszczalne zaskarżenie określonego postanowienia sądu pierwszej instancji. Zatem jeżeli ani powyższy przepis, ani inny przepis ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje wprost prawa strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego, oznacza to, że zażalenie na to postanowienie nie jest dopuszczalne (por. Marta Romańska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 389). Tak również przyjął NSA w szeregu orzeczeń, np. w wyroku z 5 lipca 2007 r. I FSK 1010/06 i postanowieniach: z 15 marca 2007 r. I OZ 175/07, z 4 kwietnia 2007 r. I OZ 224/07, z 15 listopada 2007 r. I FZ 447/07, z 22 kwietnia 2008 r. I FZ 644/07, II GZ 73/08, I OZ 279/08, z 7 maja 2007 r. II OZ 411/08, z 15 maja 2008 r.II FZ 167/08, z 21 sierpnia 2008 r. II GZ 193/08, z 12 sierpnia 2008 r. II GZ 186/08, z 8 sierpnia 2008 r. II GZ 165/08, z 29 lipca 2008 r. II GZ 156/08.

9 Należy mieć na uwadze, że kontynuacja postępowania sądowego będąca następstwem odmowy jego zawieszenia, nie może w istocie trwale szkodzić interesom żadnej ze stron. Postanowienie sądu pierwszej instancji, od którego nie przysługuje zażalenie, może bowiem podlegać kontroli zgodnie z art. 191 p.p.s.a., albowiem stosownie do treści tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony, rozpoznaje te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia. Warunkiem skutecznego złożenia takiego wniosku jest wniesienie skargi kasacyjnej i wykazanie wpływu wydanego postanowienia na wynik sprawy. Kontynuacja postępowania sądowego, a więc prowadzenie go bez nieuprawnionej zwłoki, stanowi natomiast realizację zasady ogólnej zawartej w art. 7 p.p.s.a, z której wynika dyrektywa szybkiego załatwienia sprawy.

10 Na marginesie należy także zauważyć, iż kwestia możliwości zaskarżenia postanowień dotyczących zawieszenia postępowania wydawanych w toku postępowania administracyjnego została odmiennie uregulowana na gruncie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 maja 2000 r., sygn. akt OPS 4/00 (opubl. w: ONSA 2000/4/137), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania", którym ustawodawca posłużył się w art. 101 § 3 k.p.a. chodzi o następujące rozstrzygnięcia: o zawieszeniu postępowania administracyjnego, o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego.

11 W art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawodawca wskazał wprost na możliwość zaskarżenia zażaleniem tylko postanowienia, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Pozostałe przepisy powołanej wyżej ustawy nie przewidują również możliwości zaskarżenia innych rozstrzygnięć w obrębie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Nie może budzić zatem wątpliwości, że wniesienie zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie jest dopuszczalne.

12 Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że postanowienie WSA w Gdańsku z 6 września 2010 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem zażalenie na to postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Odrzucenie zażalenia czyni zbędnym ustosunkowywanie się do podniesionych w nich zarzutów merytorycznych. Na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.