Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2023 r., II FZ 6/23

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2023 r., II FZ 6/23

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.J. i R.J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 860/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A.J. i R.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 września 2022 r. nr 1001-IOD-1.4102.15.2022.29/PK/U23 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2022 r. Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 860/22, wezwał pełnomocnika A.J. oraz R.J. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: "organ") z dnia 29 września 2022 r. w kwocie 2000 zł, stosownie do § 1 pkt 4) Rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie") w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

3 Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 16 grudnia 2022 r., pełnomocnik Skarżących złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił naruszenie:

4 • § 1 pkt 4) Rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz

5 • § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia poprzez jego pominięcie i niezastosowanie w sprawie, podczas gdy dotyczy on zobowiązań podatkowych.

6 W związku ze sformułowanymi jak powyżej zarzutami, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie jest niezasadne.

9 Stosownie do § 1 pkt 4) Rozporządzenia wpis stosunkowy w przypadku objętej zaskarżonym aktem należności przekraczającej kwotę 100 tys. zł wynosi 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł i nie więcej niż 100 tys. zł.

10 Zdaniem pełnomocnika, w rozpoznawanej sprawie dla określenia wpisu od skargi Sąd powinien jednak zastosować § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych, wynosi 500 zł. Na poparcie swojego stanowiska pełnomocnik przytoczył postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FZ 356/13, z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 190/12, oraz z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt: I FZ 424/08.

11 Stanowisko przedstawione w zażaleniu nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Przepis § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia, do którego odwołuje się pełnomocnik, a co wynika wprost z jego treści, dotyczy natomiast jedynie tych spraw z zakresu zobowiązań podatkowych, które nie są objęte wpisem stosunkowym.

12 Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, którą organ uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. oraz określił Skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. w nowej wysokości. Akt ten określa zatem istnienie konkretnej należności pieniężnej. Z tego powodu od skargi należało uiścić wpis stosunkowy obliczany na podstawie § 1 pkt 4) Rozporządzenia, do czego też Przewodniczący Wydziału słusznie wezwał pełnomocnika zaskarżonym zarządzeniem.

13 Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które powołuje się pełnomocnik, podjęte zostały na gruncie innych stanów faktycznych. Sprawa o sygn. akt: I FZ 356/13 dotyczyła decyzji kasacyjnej, która nie kreowała ani nie stwierdzała istnienia należności pieniężnej. Podobnie sprawa o sygn. akt I FZ 424/08, gdzie przedmiotem było ustalenie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Natomiast w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FZ 190/12, Sąd zgodnie z prezentowanym w judykaturze stanowiskiem stwierdził, że w sprawach, których przedmiotem jest strata z pozarolniczej działalności gospodarczej pobiera się wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia.

14 Poglądy zaprezentowane we wskazanych wyżej postanowieniach Sąd w pełni podziela, wbrew jednak argumentacji pełnomocnika Skarżących nie uzasadniają one słuszności zarzutów sformułowanych w zażaleniu. Zaaprobowanie tezy pełnomocnika oznaczałoby przyjęcie zasady pobierania wpisu stałego w wysokości 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia od skarg we wszystkich sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych, a więc także tych kreujących oraz stwierdzających istnienie należności pieniężnych, co stałoby w oczywistej sprzeczności z art. 231 p.p.s.a.

15 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.