Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2011 r., II FZ 570/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2011 r., II FZ 570/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 321/11 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 14 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji zajętej nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej..

3 W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik wyznaczony z urzędu mógł podjąć czynności od dnia 29.06.2011 r., w dniu 07.07.2011 r. zapoznał się z aktami sprawy, jednak wniosek o przywrócenie terminu wniósł dopiero w dniu 22.07.2011 r., w związku z czym nie dochował 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

4 W zażaleniu podniesiono, że pełnomocnik nie mógł podjąć działań z chwilą ustanowienia, gdyż nie posiadał żadnych informacji mogących przemawiać na korzyść skarżącego. Niezbędne było wstrzymanie działań do czasu nadesłania przez skarżącego do Kancelarii niezbędnych dokumentów.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

7 W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela prezentowanego w kontrolowanym postanowieniu poglądu, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony w terminie siedmiu dni od momentu wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. Przyjęcie tak restrykcyjnego stanowiska mogłoby w praktyce uniemożliwić prawidłowe sporządzenie środka odwoławczego i prowadziłoby do niczym nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji pełnomocników wyznaczonych z urzędu i pełnomocników z wyboru, dysponujących trzydziestodniowym terminem do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Rozwiązanie proponowane przez Sąd pierwszej instancji mogłoby tym samym wpływać w sposób niekorzystny na realizację prawa do sądu.

8 W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym doradca podatkowy (adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 i n. p.p.s.a.

9 Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony przez radcę prawnego M. W. był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Jednak zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chwilą, w której ustała przyczyna uchybienia terminu jest dzień 13.07.2011 r., czyli termin, w którym skarżący dostarczył do Kancelarii pełnomocnika oświadczenie zawierające pisemne wyjaśnienia istoty okoliczności sprawy wraz z żądaniem wniesienia skargi kasacyjnej. Nie zmienia to jednak faktu, że pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu 22.076.2011 r., czyli z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

10 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.