Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2018 r., II FZ 560/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2018 r., II FZ 560/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. [...] z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 990/17 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi M. [...] z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 25 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Pismem z 11 września 2017 r. M. [...] z siedzibą w O. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez prezesa zarządu wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 25 lipca 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.

3 Z uwagi na brak odnotowania wpływu środków pieniężnych tytułem wpisu sądowego od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 listopada 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia brakującego wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia.

4 W reakcji na powyższe pismem z 27 grudnia 2017 r. skarżąca wystąpiła o zwolnienie tejże od kosztów sądowych przez wzgląd na trudną sytuację majątkową spółki. Rzeczony wniosek został następnie uzupełniony na formularzu PPPr.

5 Postanowieniem z 21 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rzeczone rozstrzygnięcie w ramach pierwszej instancji zostało następnie zaskarżone przez skarżącą pismem z 20 marca 2018 r. zatytułowanym "zażalenie", które następnie zostało potraktowane przez sąd pierwszej instancji jako sprzeciw.

6 Z uwagi na brak zamieszczenia pod treścią ww. środka zaskarżenia własnoręcznego podpisu prezesa zarządu, pismem z 27 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza. Przesyłka sądowa zawierająca rzeczone wezwanie została doręczona skarżącej 13 kwietnia 2018 r.

7 Pismem z 7 maja 2018 r., nadanym w placówce pocztowej 9 maja 2018 r., skarżąca reprezentowana przez prokurenta uzupełniła braki formalne sprzeciwu, w treści pisma wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności z uwagi na fakt, iż w okresie 17 – 30 kwietnia 2018 r. prezes zarządu chorował i był pozbawiony możliwości zareagowania na wystosowane do spółki wezwanie. Do pisma dołączono zaświadczenie lekarskie lekarza sądowego nr [...].

8 Postanowieniem z 17 maja 2018 r. sąd pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został skarżącej doręczony 7 czerwca 2018 r. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone przez skarżącą.

9 Postanowieniem z 4 lipca 2018 r. sąd pierwszej instancji odrzucił sprzeciw skarżącej, wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, iż skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, co wobec odmówienia tejże jego przywrócenia skutkowało koniecznością odrzucenia środka zaskarżenia.

10 Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 31 lipca 2017 r. skarżąca zaskarżyła rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona podniosła, iż kwestionowane orzeczenie pozostaje w sprzeczności z logiką oraz przyzwoitością wobec nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu z powodu choroby prezesa zarządu potwierdzonej zaświadczeniem lekarza sądowego.

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

12 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

13 Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 258 § 2 p.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

14 W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego jest wyłącznie ocena prawidłowości wydania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu, nie zaś zasadność odmowy przywrócenia skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Należy wszak wskazać, iż przedmiotem zaskarżenia zażaleniem z 31 lipca 2018 r. jest postanowienie z 4 lipca 2017 r., co bezsprzecznie wynika z treści dokumentu.

15 Odnosząc się zatem do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż rzeczone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo procesowe winno zawierać podpis strony bądź jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z uwagi na fakt, iż skarżąca wystąpiła w toku postępowania o przyznanie tejże prawa pomocy ze sprzeciwem niezawierającym własnoręcznego podpisu prezesa zarządu, którego dane widniały w treści pisma, zasadnie została wezwana do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

16 Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem tutejszego Sądu, termin do uzupełnienia braków formalnych pism procesowych, o którym mowa w przytoczonej powyżej regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a., jest przepisem ustawowym niepodlegającym przedłużeniu (jedynie tytułem przykładu: postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2008 r. II OZ 721/08). Możliwym jest jego przywrócenie na zasadach ogólnych, co wobec niezaskarżonego postanowienia sądu pierwszej instancji w tym przedmiocie, nie miało miejsca w sprawie.

17 Z powyższego jednoznacznie wynika, iż termin, do którego skarżąca uprawniona była do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, upłynął 20 kwietnia 2018 r. Pismo skarżącej zawierające podpisany sprzeciw zostało zaś nadane w placówce pocztowej 9 maja 2018 r., tj. po upływie wyznaczonego 7-dniowego terminu. Skoro zatem skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu w terminie, prawidłowym było rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu tegoż pisma procesowego na mocy art. 259 § 2 p.p.s.a.

18 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.