Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2020 r., II FZ 540/20

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
II FZ 540/20
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Rz 214/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 7 stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 15 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 214/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Skarżacej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 7 stycznia 2020 r. w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

3 Przedstawijac stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami z 11 marca 2020 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL. Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności wykonania ww. obowiązków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka została wydana dorosłemu domownikowi w dniu 18 marca 2020 r. Braki skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd ją odrzucił na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 dalej zwanej "p.p.s.a.").

4 Skarżąca wniosła zażalenie podnosząc, że z treści postanowienia odrzucającego skargę dowiedziała się, ze terminy do uzupełnienia jej braków z przyczyn obiektywnych uległy przedłużeniu. Wyjaśniła, że o tym fakcie nie mogła się dowiedzieć wcześniej niż z treści otrzymanego w dniu 25 czerwca 2020 r. doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i 3 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona to, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Ponadto osoba fizyczna, która wnosi skargę, ma obowiązek w pierwszym piśmie w sprawie podać numer PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.); brak ten podlega uzupełnieniu także w terminie 7 dni, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

7 Zgodzić się należy z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi pierwotnie upłynął bezskutecznie 25 marca 2020 r., ale uległ następnie "wstecznemu" wstrzymaniu na mocy retrospektywnego przepisu art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.). Przepis ten dodano do ww. ustawy ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568), a uchylono na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniu z dnia 13 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 433) i obowiązywał od 14 marca 2020 r. Odwołano go rozporządzeniem z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 490). Stan epidemii ogłoszono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 491). Tak więc, z uwagi na datę odbioru wezwania (18 marca 2020 r.) termin ten potraktować należało jako taki, który na mocy art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r., nie rozpoczął biegu. Z kolei ustawa z dnia 14 maja 2020 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 15 maja 2020 r. i weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76). W art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. postanowiono, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

8 Tak więc termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi rozpoczął "ponownie" bieg 24 maja 2020 r., a zakończył 1 czerwca 2020 r. (dzień 31 maja był dniem ustawowo wolnym od pracy - niedzielą, przez co z mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. uległ przedłużeniu do 1 czerwca). W terminie tym nie odnotowano wpłaty wpisu, nie stwierdzono wpływu pisma procesowego z numerem PESEL Skarżącej.

9 Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu, ponieważ odnosi się ona do zasadności przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przedmiotem kontroli jest zaś wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada, czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie uzupełniła braków skargi w zakreślonym terminie, w konsekwencji odrzucenie tego pisma przez Sąd administracyjny pierwszej instancji ocenić należy jako zgodne z prawem.

10 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 58 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lipca 2024 r., I SA/Ol 180/24
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lipca 2024 r., I SA/Ol 181/24
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 lutego 2024 r., I SA/Op 33/24
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2024 r., I SA/Gd 931/23
  5. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 listopada 2023 r., I SA/Lu 406/23
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lipca 2023 r., I SA/Gd 409/23
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 maja 2023 r., I SA/Lu 162/23
  8. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 października 2022 r., I SA/Kr 355/22
  9. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2022 r., VIII SA/Wa 204/22
  10. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2022 r., I SA/Kr 474/21
  11. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lipca 2022 r., I SA/Gl 352/22
  12. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2022 r., III SA/Wa 2602/21
  13. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 lipca 2022 r., I SA/Rz 279/22
  14. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2022 r., I SA/Gl 622/22
  15. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 maja 2022 r., I SA/Bd 214/22
  16. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2022 r., I SA/Gd 973/18
  17. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2022 r., I SA/Gd 1498/21
  18. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2022 r., I SA/Gd 1497/21
  19. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lutego 2022 r., I SA/Kr 1201/21
  20. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2022 r., I SA/Gl 490/21

Pokaż wszystkie