Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2010 r., II FZ 477/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2010 r., II FZ 477/10

Sentencja

1 Dnia 4 października 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) - Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1824/10 w zakresie uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego zapłaconego w kwocie 15.223,00 zł od przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2008 r. spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem objętym zażaleniem - Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) wezwał skarżącego P. B. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie 457 złotych, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej jako: rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r.). Na to zarządzenie skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości. Podniósł, że otrzymał dwa zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisów sadowych, wydanych w dniu 29 lipca 2010 r. w sprawach o sygn. akt: III SA/Wa 1823/10 (wymiar) i III SA/Wa 1824/10 (nadpłata) na kwotę 457 zł w każdej ze spraw. W związku z tym, że obie zaskarżone decyzje dotyczą tej samej kwoty 15.223 zł, wpis sądowy powinien (zdaniem skarżącego) wynosić 457 zł, a nie kwotę podwójną. Wskazał bowiem, że będąca w tej sprawie przedmiotem skargi - decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty, wynika wprost z decyzji określającej zobowiązanie i jest jedynie usankcjonowaniem skutków prawnych decyzji wymiarowej.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Na wstępie należy podkreślić, że niesporne w sprawie jest, że organ wydał w stosunku do skarżącego w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego dwie decyzje dotyczące:

6 - określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym na kwotę 15.223 zł od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w 2008 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (w sprawie wymiaru); oraz

7 - odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym na kwotę 15.223 zł od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w 2008 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (w sprawie nadpłaty).

8 Obie decyzje zostały zaskarżone do Sądu I instancji. W niniejszej sprawie, w której wydano zaskarżone zarządzenie, zarejestrowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 1824/10, przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty, co wynika wprost ze skargi. W konsekwencji należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania kontrolnego zarejestrowanego pod sygn. akt II FZ 477/10 jest badanie prawidłowości zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego jedynie od wyżej określonej skargi.

9 Od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, którym jest m.in. skarga (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.), należy pobrać wpis stosunkowy, w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia jest akt prawny (np. decyzja) dotyczący należności pieniężnej (art. 231 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) – por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005 r. s. 564. Takim aktem jest zarówno decyzja określająca zobowiązanie podatkowe jak i decyzja dotycząca nadpłaty (zob. post. NSA z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 254/07, niepubl.).

10 Art. 231 P.p.s.a. stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II FSK 1651/06 wyjaśnił, że w sprawach podatkowych w przypadku skarg na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy odmowy stwierdzenia nadpłaty w określonej kwocie, a więc jej przedmiotem są należności pieniężne. Należy zatem od skargi pobrać wpis stosunkowy, który zgodnie z § 1 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. zależy od wysokości zobowiązania lub świadczenia pieniężnego objętego zaskarżonym aktem i w spornej sprawie (z uwagi na wysokość żądanej nadpłaty) wynosi 457,00 zł (zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia). Podkreślić przy tym należy, że postępowanie w sprawie nadpłaty, jest odrębnym postępowaniem od postępowania, którego przedmiotem jest wymiar zobowiązania i wysokość kwoty spornej, która jest w obu sprawach tożsama, nie ma wpływu odrębność postępowań i przedmiotów sporu. Przesądza to także o konieczności uiszczenia odrębnych wpisów sądowych od każdej ze spraw, skoro przedmiotem zaskarżenia podatnik uczynił zarówno decyzję wymiarową (skarga o sygn. akt III SA/Wa 1823/10) jak i będącą przedmiotem toczonego tu sporu – sprawę nadpłaty - zawisłego przed sądem I instancji pod sygn. akt III SA/Wa 1824/10.

11 Zgodnie z art. 220 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 1). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z tych też względów nie można uznać za uzasadnioną argumentację strony, dotyczącą wydania dwóch decyzji w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego objętych jedną kwotą tj. 15.233 zł. Jakkolwiek koresponduje ona z prezentowanymi w orzecznictwie i piśmiennictwie poglądami, co do sposobu zakończenia postępowania zainicjowanego wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, w sytuacji gdy organ stwierdzi istnienie zaległości podatkowej (zob. np. wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 1449/06, dostępny w internecie; por. także S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 340 i n.), to nie może przesądzać o wadliwości zarządzenia wydanego w niniejszej sprawie. Nie jest bowiem możliwa, na obecnym etapie postępowania (w ramach orzekania w kwestii wpadkowej), analiza prawidłowości wydania przez organ podatkowy dwóch decyzji podatkowych, na skutek wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Stanowiłoby to nieuprawnione wkraczanie w kompetencje sądu orzekającego co do meritum sprawy. Przesądzająca dla rozstrzygnięcia niniejszej kwestii jest więc okoliczność wniesienia w niniejszej sprawie skargi podlegającej opłacie stosunkowej, o której mowa w art. 231 P.p.s.a. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., odpowiada prawu, a zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

12 Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia bezzasadności zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.