Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2018 r., II FZ 440/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2018 r., II FZ 440/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu dnia 14 sierpnia 2018 r. zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 275/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 275/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 lutego 2018 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie nie została odebrana przez skarżącego z uwagi na jego nieobecność w miejscu zamieszkania i została awizowana i złożona w dniu 19 kwietnia 2018 r. we właściwej placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Mimo jej ponownego awizowania w dniu 27 kwietnia 2018 r., przesyłka nie została także podjęta w terminie 14 dniowym, liczonym od dnia pierwszego zawiadomienia, co wywołało zastępczy skutek doręczenia z upływem ostatniego dnia tego okresu, tj. 4 maja 2018 r. WSA uznał, że wezwanie do podpisania skargi zostało w sposób prawidłowy doręczone skarżącemu, a wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

3 Od powyższego orzeczenia skarżący wywiódł zażalenie, wskazując że przesyłkę z WSA w Rzeszowie awizowaną w dniu 19 kwietnia 2018 r. odebrał z placówki pocztowej, co potwierdza załączona kserokopia koperty. W przesyłce tej znajdowało się zarządzenie z dnia 17 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wskazał, że innej przesyłki z WSA w Rzeszowie nie otrzymał, nie doręczono ani nie pozostawiono w skrzynce oddawczej żadnego awiza z dnia 19 i 27 kwietnia 2018 r. W ocenie skarżącego potwierdza to, że przebywał on w miejscu zamieszkania wskazanym w skardze i odbierał awizowane przesyłki z placówki pocztowej, a zrządzenie nie zostało mu skutecznie doręczone.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

5 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

6 Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie. W oparciu o treść art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo stwierdził, że niewykonanie przez skarżącą w wyznaczonym terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi skutkować musiało jej odrzuceniem.

7 Należy podkreślić, że w myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub w sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. W niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 17 kwietnia 2018 r. wzywające skarżącego do uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi zostało w prawidłowy sposób zaadresowane i wysłane na adres skarżącego. Jak wynika z treści znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej przedmiotowe wezwanie przesyłka została dwukrotnie awizowana: w dniu 19 i 27 kwietnia 2018 r. Pomimo jej podwójnego awizowania, przesyłka nie została odebrana w terminie wynikającym z ww. przepisów prawa. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie podważa domniemania zgodności doręczenia dokonanego w trybie art. 73 p.p.s.a. Odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej zostały umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki. Mając na uwadze powyższe nie może wywołać oczekiwanego skutku twierdzenie skarżącego, zgodnie z którym nie umieszczono w jego skrzynce pocztowej stosownej informacji o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awizo). Nie sposób bowiem przyjąć, że domniemanie zgodności danych zamieszczonych przez doręczyciela w sposób prawidłowy na kopercie zawierającej niedoręczoną przesyłkę można podważyć poprzez gołosłowne stwierdzenie skarżącego, że nie otrzymał awizo. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 15/18 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już podniesiono, przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednak podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Jedną z możliwości służących obaleniu domniemania doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej usługi pocztowej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W konsekwencji należało uznać, że skarżący nie podważył skuteczności doręczenia.

8 Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie skarżącej oddalił.