Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2017 r., II FZ 437/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2017 r., II FZ 437/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1519/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 20 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 25 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (I SA/Gl 1519/16) odrzucił skargę M. C. – nazywanej dalej "Skarżącą", na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 20 września 2016 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wspomniane postanowienie organu zostało doręczone Skarżącej 23 września 2016 r. Tego dnia rozpoczął się zatem bieg terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Tym samym, skoro Skarżąca wniosła skargę 10 listopada 2016 r., należało uznać ją za spóźnioną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca stwierdziła, że w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 213 § 4 ustawy z ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; powoływanej dalej jako "O.p."). Orzeczenie wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zostało oznaczone jako decyzja, następnie postanowieniem z 7 października 2016 r. organ sprostował swoją omyłkę, określając je jako postanowienie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.

7 Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że podstawą prawną postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 7 października 2016 r. był art. 215 § 1 O.p. Zdaniem organu, orzeczenie z 23 września 2016 r. zostało zatytułowane jako "decyzja" na skutek oczywistej omyłki pisarskiej. W konsekwencji art. 213 § 4 O.p. nie mógł mieć wpływu na termin zaskarżenia tego aktu.

8 Przedstawione w zażaleniu rozważania, dotyczące sposobu załatwienia sprawy błędnego oznaczenia rozstrzygnięcia administracyjnego, nie mogły odnieść przewidzianego przez stronę skutku, ponieważ nie mieszczą się w granicach rozpoznawanej sprawy. Jeżeli, zdaniem strony, uchybienie organu w postaci błędnego oznaczenia rozstrzygnięcia z 23 września 2016 r. powinno nastąpić w trybie przewidzianym w art. 213 O.p., powinna była ona wnieść zażalenie na postanowienie z 7 października 2016 r.

9 Skoro strona tego nie uczyniła Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg wraz z doręczeniem Skarżącej postanowienia z 23 września 2016 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 P.p.s.a., a w konsekwencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.s.s.a., należało ją odrzucić. Podkreślić przy tym należy, że bez względu na to w jako sposób oznaczono rozstrzygnięcie z 23 września 2016 r., Skarżąca została pouczona o terminie do jego zaskarżenia.

10 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.