Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2017 r., II FZ 427/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2017 r., II FZ 427/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Go 356/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 24 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Go 356/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie J. O. (dalej "strona", "skarżący") na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 24 sierpnia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r.

3 Jak wskazał sąd pierwszej instancji, postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. wraz z pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 28 lutego 2017 r. (z.p.o. – k. 77 akt sądowych). W dniu 9 marca 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 103 akt sądowych) skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

4 Postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 8 kwietnia 2017 r.

5 Odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. sąd pierwszej instancji powołał treść art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz wskazał, że powołane postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 28 lutego 2017 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia na nie zażalenia upłynął skarżącemu z dniem 7 marca 2017 r. Natomiast skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie w dniu 9 marca 2017 r. Z uwagi na to, że postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

6 Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu stwierdził, iż nie doręczono mu postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia uniemożliwiając w konsekwencji jego zaskarżenie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

9 W rozpoznawanej sprawie skarżący zażalenie na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. wniósł z uchybieniem ustawowego terminu i z tego względu wraz ze wskazanym środkiem odwoławczym złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. odmówiono stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Sporne natomiast pozostaje, czy postanowienie z dnia 14 marca 2017 r. zostało prawidłowo doręczone stronie i w konsekwencji czy jest prawomocne.

10 Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z dnia 14 marca 2017 r. doręczono w trybie doręczenia zastępczego. Przepis art. 73 p.p.s.a. reguluje doręczenie zastępcze poprzez pozostawienie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awiza) w miejscu zamieszkania adresata (umieszczenie w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe). Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma do odbioru. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I GSK 939/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

11 W rozpoznawanej sprawie przesyłka polecona zawierająca odpis postanowienia z dnia 14 marca 2017 r. została przekazana do doręczenia w dniu 17 marca 2017 r. Ze względu na brak możliwości doręczenia ("nie zastano"), w tym samym dniu przesyłkę awizowano i złożono w placówce pocztowej, a druk zawiadomienia pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Zawiadomienie powtórne zostało sporządzone i doręczone do skrzynki oddawczej w dniu 27 marca 2017 r. (przesyłka pocztowa wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - k. 158 akt sądowych). W związku z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane dnia 17 marca 2017 r., bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upływał dnia 31 marca 2017 r. Tego też dnia, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło doręczenie pisma adresatowi. W tym miejscu Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 14 marca 2017 r. upływał zatem w dniu 7 kwietnia 2017 r. Skarżący wskazanego zażalenia nie wniósł.

12 Jak zatem słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, skoro termin na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. upływał w dniu 7 marca 2017 r., skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie w dniu 9 marca 2017 r., a postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. odmówiono przywrócenia tego terminu, stwierdzić należało, że zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 r. – jako wniesione po terminie – podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

13 Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako niezasadne w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.