Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., II FZ 39/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., II FZ 39/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 230/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z 28 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 9 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt III SA/Po 230/15) odrzucił zażalenie P. B. – nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie tego sądu z 11 lutego 2016 r.

3 Zarządzeniem z 15 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia. Odpis tego postanowienia doręczono Skarżącemu 20 czerwca 2016 r. W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 sierpnia 2016 r. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2016 r. (II FZ 599/16). W tym stanie rzeczy Skarżący raz jeszcze został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia. Niemniej jednak Skarżący nie zastosował się do wezwania i w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu. Złożył jednak kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

4 W motywach postanowienia z 9 listopada 2016 r. Sąd pierwszej instancji, wskazując na art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", stwierdził, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może odnieść skutku zamierzonego przez Skarżącego. Tym samym, skoro Skarżący nie uiścił wpisu od pisma, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.

5 W zażaleniu na powyższe postanowienie, skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący domagał się jego uchylenia.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.

8 Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zarzalenie. Pomimo dwukrotnego wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia pisma oraz odmowy przyznania Skarżącemu prawa pomocy, Skarżący w przewidzianym terminie nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.

9 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.