Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r., II FZ 339/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r., II FZ 339/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 679/09 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 10 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn za lata 1997-2001 postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 II FZ 339/10

UZASADNIENIE

3 Postanowieniem z 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 679/09, wydanym na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 10 sierpnia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie podatku od spadków i darowizn za lata 1997-2001.

4 Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że decyzja wymiarowa została adresatowi doręczona 19 sierpnia 2009 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 18 września tego roku. J. K. wniósł skargę 21 września 2009 r.

5 Postanowieniem z 26 listopada 2009 r. WSA w Lublinie odrzucił skargę jako spóźnioną.

6 16 kwietnia 2010 r. wpłynął do tego Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

7 Odrzucając wniosek Sąd wskazał:

8 - zgodnie z art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu,

9 - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi),

10 - postanowienie o odrzuceniu skargi zostało odebrane przez stronę osobiście w siedzibie sądu 4 lutego 2010 r. Zatem w tym dniu skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu; tym samym ustała przyczyna uchybienia – skarżący dowiedział się, że nieprawidłowo obliczył termin do wniesienia skargi,

11 - termin do złożenia wniosku upłynął zatem z dniem 11 lutego 2010 r.,

12 - wniosek z 29 marca 2010 r. zatem jako spóźniony podlegał odrzuceniu.

13 Sąd I instancji wskazał też, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny w sytuacji, gdy jego argumentacja oparta jest wyłącznie na twierdzeniu, że skarga została złożona w terminie.

14 W zażaleniu na postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skarg J. K. opisuje okoliczności doręczenia mu przesyłki zawierającej decyzje wymiarowe, wywodząc, że w jego przekonaniu skargi złożył w terminie, natomiast w żaden sposób nie odnosi się do przedmiotu sprawy: odrzucenia sporządzonego przez niego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu; nie kwestionuje zastosowania w sprawie art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

15 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje:

16 Zażalenie J. K. nie miało uzasadnionych podstaw.

17 Należy przede wszystkim zauważyć, że autor zażalenia nie wskazał, aby kwestionowane postanowienie naruszało prawo.

18 Z akt sądowych sprawy wynikało, że postanowieniem z 26 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę strony. Od takiego postanowienia przysługuje środek prawny w postaci skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 173 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właśnie ten środek odwoławczy powinien skarżący wnieść w sytuacji, gdy nie zgadzał się z Sądem I instancji co do tego, że uchybił terminowi do wniesienia skargi. Skarżący z takiej możliwości nie skorzystał. Natomiast wyrażając przekonanie, że skargę złożył w terminie, wniósł o przywrócenie tego terminu. Tak wskazany przedmiot żądania wiązał Sąd. W związku z powyższym podkreślić należy, że w ramach przedmiotowego postępowania wpadkowego Sąd nie mógł badać, czy strona rzeczywiście dokonała czynności wniesienia skargi w terminie czy też nie (analiza taka mogłaby być dokonana w toku postępowania kasacyjnego). Skoro strona podnosi, że czynności dokonała w terminie, niemożliwe jest uznanie, że zachodzą podstawy do badania przesłanek z art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawowym warunkiem przywrócenia terminu jest bowiem brak winy w niedokonaniu czynności procesowej w terminie. W związku z powyższym niemożliwe jest też ustalenie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu (skoro strona twierdzi, że takiego uchybienia nie było). Wskazane okoliczności powodują w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu, gdyż niemożliwe jest przywrócenie terminu, któremu strona zgodnie z prezentowanym przez siebie stanowiskiem nie uchybiła.

19 Stąd też wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny niezasadnie uznał przedmiotowy wniosek za spóźniony. Prawidłowy był natomiast drugi z wniosków tego Sądu - o niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy strona podnosi, iż terminowi nie uchybiła.

20 Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w postanowieniu.