Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2019 r., II FZ 310/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2019 r., II FZ 310/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Bk 404/18 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 25 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

2 II FZ 310/19

3 Uzasadnienie

4 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Bk 404/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną D.J. (skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 października 2018 r., oddalającego skargę skarżącej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 25 kwietnia 2018 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2018 r. Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem o procedurze wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia oraz sposobie i terminie zaskarżenia wyroku doręczono skarżącej 9 listopada 2018 r. W dniu 16 listopada 2018 r. skarżąca złożyła pismo zatytułowane "Apelacja", w którym zaskarżyła powyższy wyrok w całości. Sąd pierwszej instancji potraktował to pismo jako skargę kasacyjną wniesioną w terminie (zarządzenie k. 35). Pismo to zostało sporządzone i podpisane przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w zaskarżonym postanowieniu ocenił, że złożony przez skarżącą środek odwoławczy jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarżąca w sporządzonym i podpisanym samodzielnie zażaleniu na powyższe postanowienie nie zgodziła się z zawartym tam rozstrzygnięciem oraz podtrzymała stanowisko zawarte w piśmie z dnia 15 listopada 2015 r., zatytułowanym "Apelacja". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ustawa dopuszcza też możliwość sporządzenia takiego zażalenia przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 3 p.p.s.a.). W analizowanej sprawie bezsporne jest, że skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, sygn. akt: I SA/Bk 404/18 z dnia 21 listopada 2018 r., odrzucające skargę kasacyjną. Zażalenie na to postanowienie sporządziła i podpisała skarżąca osobiście. Jak ponadto wynika z akt sprawy, Sąd pierwszej instancji doręczając skarżącej wskazane powyżej postanowienie z dnia 21 listopada 2018 r., pouczył stronę o trybie wnoszenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Świadczy o tym odpis pisma przewodniego dotyczącego doręczenia skarżącej odpis postanowienia z dnia 21 listopada 2018 r. (k. 41). Zażalenie w niniejszej sprawie powyższego wymogu nie spełnia, co jest bezsporne. Niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia. Sąd nie ma obowiązku wzywać do uzupełnienia tego braku. Niespełnienie obowiązku wynikającego z art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 3 p.p.s.a., powoduje niedopuszczalność zażalenia. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zażalenie skarżącej odrzucić, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz w związku z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. W myśl art. 180 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo ją zwróci temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei § 2 art. 197 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 197 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym.