Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2017 r., II FZ 273/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2017 r., II FZ 273/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. Z. i S. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2613/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia R. Z. i S. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2613/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów w sprawie ze skargi R. Z. i S. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 1. Zaskarżonym zarządzeniem z 9 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2613/16 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał S. Z. i R. Z. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia Skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2613/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów w sprawie ze skargi Skarżących na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 6 czerwca 2016 r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia.

3 2. W zażaleniu na to zarządzenie Skarżący wnieśli o jego uchylenie i zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) jest zgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem jego argumentacja w żaden sposób nie podważyła prawidłowości zaskarżonego zarządzenia.

6 4. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W świetle art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zgodnie zaś z art. 212 opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (§ 1). Opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa (§ 2). Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W świetle art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

7 Niewątpliwie więc obowiązek uiszczenia kosztów sądowych wynika z ustawy. Jedynie wysokość kosztów została określona w rozporządzeniu, które uszczegóławia powyższe zasady, a które zostało wydane stosownie do art. 233 p.p.s.a., zgodnie z którym Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy. Zacytowane upoważnienie do określenia drogą rozporządzenia wysokości wpisu zawiera wytyczne dotyczące treści aktu, o których mowa w art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, odnoszące się do kwestii wysokości wpisu. Jako że opłaty sądowe nie stanowią podatku ani daniny publicznej w rozumieniu art. 217 Konstytucji RP, przepis ten nie jest adekwatnym punktem odniesienia do badania tej materii. Opłaty sądowe nie są bowiem bezzwrotnym świadczeniem pieniężnym, gdyż w zamian wnoszący opłatę otrzymuje swoistą usługę publiczną - świadczoną przez wyspecjalizowaną jednostkę organizacyjną aparatu państwowego, jaką jest sąd - w postaci rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy sądowej (warto porównać wyrok Trybunału Konstytucyjnego co do podobnego zagadnienia na tle opłat sądowych w sprawach cywilnych, które zapadło 6 maja 2003 r., sygn. akt P 21/01, Dz. U. z 2003 r., nr 89, poz. 843 - http://trybunal.gov.pl/s/p-2101/). Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł więc podstaw do wystosowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego w zakresie wskazanym w zażaleniu.

8 5. W zaskarżonym zarządzeniu wskazano jako podstawę prawną art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W zarządzeniu wskazano także, w jaki sposób można uiścić wpis sądowy oraz w jakim terminie. Pouczono też Stronę, że brak uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze Skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Skoro Skarżący wnosili zażalenie na postanowienie WSA z 29 listopada 2016 r., a jednocześnie nie uiścili wpisu od tego pisma, to prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał ich do uiszczenia wpisu od tego zażalenia w wysokości 100 zł.

9 6. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.