Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2018 r., II FZ 271/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2018 r., II FZ 271/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda, po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2097/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych i ustalenia opłaty prolongacyjnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2097/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. P. na postanowienie z dnia 21 grudnia 2017 r. o odrzuceniu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2017 r. w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty zaległości podatkowej i ustalenia opłaty prolongacyjnej.

3 Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia, poprzez złożenie odpisu zażalenia oraz jego załączników, zawarcie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia, złożenie odpisu pisma uzupełniającego braki formalne zażalenia dla strony przeciwnej.

4 Ww. wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2018 r.

5 Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. skarżący uzupełnił braki formalne przedmiotowego zażalenia w zakresie złożenia odpisu zażalenia wraz z załącznikami, zwięzłego uzasadnienia zażalenia oraz złożenia odpisu pisma uzupełniającego braki formalne dla strony przeciwnej. Skarżący nie uzupełnił natomiast braku formalnego w zakresie zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie ww. postanowienia - w związku z czym Sąd pierwszej instancji zażalenie odrzucił.

6 W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

9 Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Art. 194 § 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

10 Jak podkreśla się w literaturze (B. Gruszczyński (w:) B.Dauter, B. Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005, s. 494) brak wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wymogu zwięzłego uzasadnienia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można domyślić się intencji autora. Nadto, obowiązek odpowiedniego stosowania przepisów o skardze kasacyjnej, w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., powinien być realizowany z uwzględnieniem odmiennego charakteru zażalenia. W orzecznictwie zwraca się też uwagę, że za bardziej liberalnym podejściem do wymogów, jakie winno spełniać zażalenie w stosunku do wymogów stawianych skardze kasacyjnej, przemawia również fakt, iż przepisy o postępowaniu zażaleniowym nie wymagają wskazania podstaw zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 18 lutego 2015 r., syg. akt I OZ 111/15, dostępny, podobnie jak inne orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 W niniejszej sprawie intencje autora zażalenia są jasne. Nie tyle też wynikają one z pisma uzupełniającego braki, lecz z samego zażalenia - skład orzekający pragnie przy tym poddać w wątpliwość w ogóle zasadność wzywania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych poprzez zwięzłe uzasadnienie zażalenia, gdy w przedmiotowym środku odwoławczym strona zawarła stosowny fragment, pisząc w akapicie wyśrodkowanym: "Uzasadnienie:", a następnie podając informacje dotyczące nieodstarczenia jej stosownych pism, jej pobytu w szpitalu oraz zaznaczając, że uznaje decyzje organu za niesprawiedliwe. Jakkolwiek są to okoliczności przedstawione ogólnikowo i pobieżnie, to odpowiadają one minimalnemu standardowi, jaki wyznacza art. 194 § 3 p.p.s.a. - zwłaszcza, że ustawodawca mówi tutaj o wymogu zawarcia "zwięzłego uzasadnienia zażalenia", podkreślając tym samym nierygorystyczny charakter tegoż wymogu.

12 Ocena zaskarżonego postanowienia musi uwzględniać kontekst art. 49 § 1 p.p.s.a. Stanowi on, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

13 Za postanowieniem NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 529/14, podkreślić bowiem trzeba, że nie można uznać, iż każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia, zaś podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu (por. postanowienia NSA: z dnia 22 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1910/13, z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 430/08).

14 W niniejszej sprawie brak jasno sformułowanego wniosku o uchylenie postanowienia z dnia 21 grudnia 2017 r. nie uniemożliwiał nadania sprawie dalszego biegu, Sąd - jak wynika z zaskarżonego postanowienia - dysponował stosownymi odpisami, nadto, jak wynika z niniejszego uzasadnienia, jasne było stanowisko strony w zakresie motywów, jakie w ocenie strony przemawiają za jej stanowiskiem.

15 Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.