Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2011 r., II FZ 26/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2011 r., II FZ 26/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter, po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 609/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 1. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2010 r., I SA/Lu 609/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie M. P. na postanowienie tego sądu z dnia 16 września 2010 r., w sprawie ze skargi podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 maja 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r.

3 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. P. z powodu bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

4 W dniu 15 października 2010 r. na powyższe postanowienie zostało wniesione zażalenie przez reprezentującego skarżącą adwokata. Podniesiono tam, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu nigdy nie była awizowana, gdyż takiego zawiadomienia nie pozostawiono w skrzynce pocztowej, co było wynikiem zaniedbań ze strony pracowników poczty.

5 3. Uzasadniając wydane postanowienie sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej: p.p.s.a.- oraz art. 173 § 1 p.p.s.a. wskazał, że zażalenie na postanowienie, od którego przysługuje skarga kasacyjna jest niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

6 4. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej na podstawie art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a. zaskarżył je w całości i zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym uznaniu, że w przedmiotowej sporawe nie przysługiwało zażalenie. W związku z tym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

7 W uzasadnieniu pełnomocnik przytoczył stan faktyczny sprawy oraz treść poprzednio wniesionego zażalenia podnosząc przy tym, że "bez wątpienia strona we wniesionym środku odwoławczym dążyła do podważenia odrzucenia skargi na decyzję Izby Skarbowej w L.".

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie podlega oddaleniu.

10 5. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.

11 Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przyjmuje się, że postanowieniem kończącym postępowanie jest postanowienie odrzucające skargę, o którym mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. Od takiego postanowienia służy skarga kasacyjna, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Dotyczy to także odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia od niej wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04, ONSAiWSA 2004/2/34; Komentarz do art.173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el). Należy przy tym wskazać, że ani wymieniony w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. katalog orzeczeń, od których przysługuje zażalenie ani żaden inny przepis ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje zażalenia na postanowienie odrzucające skargę.

12 W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny za trafne uznał odrzucenie przez sąd pierwszej instancji zażalenia strony na postanowienie odrzucające skargę.

13 Odnosząc się do argumentu zażalenia, że "bez wątpienia strona we wniesionym środku odwoławczym dążyła do podważenia odrzucenia skargi na decyzję Izby Skarbowej w L.", można jedynie przypuszczać, że intencją strony było wskazanie, iż złożone przez nią pismo w dniu 15 października 2010 r. zatytułowane "Zażalenie" należało potraktować, jako skargę kasacyjną. Jakkolwiek taką interpretację można by było przyjąć, to jednak konfrontacja tego pisma, z przepisami regulującymi wymogi skargi kasacyjnej, wypada zdecydowanie na niekorzyść strony. Jak wynika z treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nie ulega wątpliwości, że pismo sporządził i wniósł adwokat a zatem pełnomocnik profesjonalny, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. Nie mniej jednak, nie można w piśmie tym dostrzec podstaw kasacyjnych (zgodnych z art. 174 p.p.s.a.) i ich uzasadnienia. Jest to o tyle istotne, że wymogi skargi kasacyjnej wymienione w art. 176 p.p.s.a. po spójniku "oraz" stanowią elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Brak któregokolwiek z nich powoduje, że kasacja jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych (por. postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2004 r., FSK 115/04, Lex 29753). Posiadające takie braki skarga kasacyjna również podlegałaby odrzuceniu.

14 Konkludując zatem powyższe, należy wskazać, że pismo zatytułowane "Zażalenie", jako zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę na decyzję organu podatkowego podlegało odrzuceniu, jako niedopuszczalny prawem środek zaskarżenia. Również przyjęcie tego pisma, jako skargi kasacyjnej skutkowałoby jej odrzuceniem przez Naczelny Sąd Administracyjny.

15 W tej sytuacji zażalenie strony na postanowienie o odrzuceniu zażalenia należało uznać za nie trafne i w konsekwencji podlegające oddaleniu.

16 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.