Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2013 r., II FZ 247/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2013 r., II FZ 247/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 275/13 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 21 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 II FZ 247/13

U Z A S A D N I E N I E

3 Zarządzeniem z dnia 4 marca 2013 r., I SA/Łd 275/13, przewodniczący wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał G. G. (dalej również jako: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 19.964,00 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).

4 W zażaleniu skarżący zaskarża zarządzenie w całości i wnosi o jego zmianę przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Podnosi między innymi, że w toku postępowania podatkowego ustanowiono zabezpieczenie na jego majątku na kwotę 1.996.377,00 zł. Skarżącemu zabezpieczono dom, ruchomości a także konta bankowe. Skarżący wskazuje nadto, że zakończył prowadzoną wcześniej działalność gospodarczą a tym samym nie ma żadnych źródeł dochodu, nie posiada również żadnego wolnego majątku, utrzymuje się jedynie z prac dorywczych. Skarżący twierdzi, iż Wobec powyższego nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego w wysokości 19.964,00 zł.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i z tej przyczyny podlega oddaleniu.

7 Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Stosownie zaś do § 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, a zatem jego przedmiot odnosi się do określonej kwoty wyrażonej w pieniądzu.

8 W rozpoznawanej sprawie przewodniczący wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zasadnie przyjął do uiszczenia wpis sądowy w kwocie 19.964,00 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 21 grudnia 2012 r., gdyż przedmiotem tej decyzji było określenie wysokości zobowiązania podatkowego (należności pieniężnej) w podatku od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 1.996.377,00 zł (1 % od wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł). Przewodniczący wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie naruszył prawa wzywając stronę skarżącą do uiszczenia tej opłaty. W myśl bowiem art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zażalenie skarżącego nie było więc uzasadnione.

9 Skarżący w swoim zażaleniu nie przedstawił żadnych argumentów kwestionujących prawidłowość ustalonego wpisu od skargi, stwierdzając jedynie że opłaty nie jest w stanie uiścić. Podnoszenie argumentów o braku środków finansowych na opłaty sądowe (zabezpieczenie majątku, brak dochodu), nie może odnieść pożądanego przez stronę skutku w postaci uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny ocenia bowiem zgodność tego orzeczenia z prawem (jak wskazano wyżej odpowiada ono prawu), nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy, w tym zakresie właściwy jest bowiem wyłącznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (art. 254 § 1 p.p.s.a., zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2008 r., II OZ 727/08, opublikowane w: Lex pod nr 493627).

10 Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.

11 .