Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2021 r., II FZ 2/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2021 r., II FZ 2/21

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 137/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 9 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 137/20, w którym odrzucono skargę B. K. (dalej: skarżąca, strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 9 grudnia 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

3 W motywach orzeczenia sąd podał, że skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL i wartości przedmiotu zaskarżenia, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została skierowana na zawarty w skardze adres Skarżącej i nie została podjęta przez Skarżącą pomimo dwukrotnego awizowania.

5 Skarżąca nie uzupełniła braków skargi.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: P.p.s.a.). Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a także wezwanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia i numeru PESEL została wysłana na adres pocztowy wskazany w skardze i nie została podjęta, mimo dwukrotnego awizowania w oddawczej skrzynce pocztowej. Pierwsze awizo miało miejsce 30 marca 2020 r., drugie 7 kwietnia 2020 r. Stosownie do art. 73 P.p.s.a., skutek doręczenia powyższego wezwania nastąpiłby z upływem dnia 13 kwietnia 2020 r., jednakże, zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), która weszła w życie dnia 8 marca 2020 r., w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

7 Na podstawie art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875), która weszła w życie w tym zakresie 16 maja 2020 r., uchylono art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. (COVID-19). Z kolei w myśl art. 68 ust. 6 ww. ustawy, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Zatem terminy w postępowaniach, których bieg nie rozpoczął się z uwagi na art. 15zzs, rozpoczęły swój bieg po upływie 7 dni od ww. daty uchylenia, a więc od 25 maja 2020 r. (z uwzględnieniem soboty i niedzieli). W konsekwencji termin na zadośćuczynienie wezwaniu do uzupełnienia braków skargi i uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 25 maja 2020 r. i minął bezskutecznie z upływem 1 czerwca 2020 r. Skarżąca nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia i numeru PESEL, czyli nie uzupełniła braków skargi. Nie uiściła również wpisu.

8 W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

9 Skarżąca wywiodła od tego postanowienia zażalenie.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

12 Jak wynika z akt sprawy, wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi zostało jej prawidłowo doręczone w trybie zastępczym, z uwagi na niepodjęcie przesyłki zawierającej to wezwanie. Nie mogły w tym zakresie odnieść skutku argumenty zażalenia o braku awiza w pocztowej skrzynce oddawczej, gdyż adnotacje zamieszczone na kopercie pisma zwróconego do sądu oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaprzeczają twierdzeniom strony w tym zakresie. Na kopercie widnieją bowiem adnotacje o dwukrotnym awizowaniu przesyłki, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru poświadczenie, że adresat nie podjął awizowanej przesyłki z placówki pocztowej w terminie i przesyłkę zwrócono z tego powodu nadawcy.

13 Nie mogą natomiast odnieść skutku wyrażone w zażaleniu przypuszczenia skarżącej o wpływie pandemii wirusa na pracę operatora pocztowego. Należy podkreślić, że prawidłowo wypełniony dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, korzysta z domniemania prawdziwości informacji w nim zawartych i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Tymczasem strona twierdząc, że zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej (awizo) nie otrzymała, powinna wskazać okoliczności mające uprawdopodobnić możliwość zaistnienia takiego zdarzenia. Podkreślić należy, że wprawdzie w zażaleniu skarżąca podniosła, że jej zdaniem doręczenie spornej korespondencji zostało dokonane wadliwie, jednakże okoliczność ta nie została przez nią w jakikolwiek sposób uprawdopodobniona. Oświadczenie strony w tym względzie nie może więc samo z siebie skutkować podważeniem skuteczności powyższego doręczenia. W szczególności skarżąca nie wskazała, aby z uwagi na stwierdzoną nieprawidłowość doręczenia przesyłki złożyła reklamację do operatora pocztowego, gdzie ewentualny wynik tej reklamacji mógłby stanowić poparcie dla tezy o błędach przy doręczeniu korespondencji. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłowe uznał stanowisko sądu pierwszej instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca mimo prawidłowego wezwania nie uiściła wpisu od skargi, co musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

14 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził natomiast, że zarządzenie referendarza sądowego z 12 lutego 2020 r. o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi było błędne. Wynika to po pierwsze z faktu, że niniejsza sprawa zainicjowana skargą skarżącej dotyczy decyzji wydanej w trybie nadzwyczajnym - stwierdzenia nieważności decyzji. W takim przypadku od skargi, zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pobierany jest wpis stały; w konsekwencji nie występuje wymóg podania wartości przedmiotu zaskarżenia przewidziany w art. 215 p.p.s.a. Przepis ten nakazuje bowiem podać wartość przedmiotu zaskarżenia tylko wówczas, gdy od tej wartości zależy wysokość opłaty, co w tej sprawie nie miało miejsca.

15 Ponadto, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, błędne było również wzywanie skarżącej do podania numeru PESEL, co zresztą prawidłowo w kwestionowanym postanowieniu zauważył sąd pierwszej instancji, skoro numer ten znajdował się w aktach administracyjnych sprawy. Brak numeru PESEL nie może być w takim przypadku uznany za brak uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu (tak też NSA w postanowieniu z 16 października 2020 r., sygn. akt I GZ 275/20, z 20 sierpnia 2020 r., II OZ 484/20 i inne; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

16 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił, gdyż zasadnie sąd odrzucił skargę strony z powodu nieuiszczenia wpisu.