Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2008 r., II FZ 175/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2008 r., II FZ 175/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.P. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Kr 1768/06 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania pisma w sprawie ze skargi B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1996 r. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Uzasadnienie

2 II FZ 175/08

3 Uzasadnienie

4 Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 1768/06, pozostawił bez rozpoznania pismo B.P. z dnia 10 września 2007 roku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 sierpnia 2006 roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za rok podatkowy 1996. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że skarżący zarządzeniem z dnia 28 września 2007 roku został wezwany do uzupełnienia braków pisma z dnia 10 września 2007 roku w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, poprzez określenie czy pismo to jest zażaleniem od postanowienia z dnia 27 sierpnia 2007 roku, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jak wynika z uzasadnienia zarządzenia, wezwanie to doręczone zostało w dniu 11 stycznia 2005 roku. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącego dostrzeżonych braków, Sąd zastosował art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a., oraz zarządził pozostawić bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 roku.

5 W zażaleniu na powyższe zarządzenie B.P. wniósł o jego uchylenie oraz uzupełnił braki pisma z dnia 10 września 2007 roku.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem toczącego się postępowania zażaleniowego jest zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 roku o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 10 września 2007 roku (I SA/Kr 1768 /06), wskutek nieuzupełnienia przez skarżącego dostrzeżonych przez Sąd braków tego pisma w wyznaczonym terminie, stosownie do zarządzenia Sądu z dnia 28 września 2007 roku. Tymczasem analiza akt rozpoznawanej sprawy wskazuje, że pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 roku nie zostało załączone do akt przed datą wydania zaskarżonego zarządzenia, to jest przed dniem 13 grudnia 2007 roku. Nadto, akta sprawy nie zawierają zarządzenia z dnia 28 września 2007 roku wzywającego podatnika do uzupełnienia braków pisma z dnia 10 września 2008 roku, o którym mowa w uzasadnieniu zarządzenia z dnia 13 grudnia 2007 roku stanowiącego przedmiot zażalenia. Wreszcie nie jest możliwe, by zarządzenie z dnia 28 września 2007 roku zostało doręczone w dniu 11 stycznia 2005 roku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, w oparciu o zgromadzone akta, nie było podstaw do zastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 49 § 2 u.p.p.s.a. i wydania zaskarżonego zarządzenia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w toku ponownego postępowania powinien ustalić, czy pismo podatnika z dnia 10 września 2007 roku zostało wniesione do akt rozpoznawanej sprawy, a następnie po ewentualnym załączeniu go do akt sprawy, powinien dokonać czynności niezbędnych do nadania mu biegu, stosownie do norm zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

7 Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 tej ustawy orzekł jak w sentencji.