Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r., II FZ 1634/13

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
II FZ 1634/13
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Prawo pomocy
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. i P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2243/12 w przedmiocie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. B. i P. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 31 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2243/12, odmówił M. B. i P. B. – nazywanymi dalej "Skarżącymi", zmiany postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.

3 W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. (sygn. akt II FZ 768/13) Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2013 r., którym sąd odmówił przyznania prawa pomocy. Dlatego wniosek Skarżących z dnia 29 października 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w istocie rzeczy zmierza do zmiany wskazanego powyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd doszedł do wniosku, że w sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności, które przemawiałyby za zmianą wcześniejszego postanowienia. Z wniosku z dnia 29 października 2013 r. wynika bowiem, że sytuacja Skarżących nie uległa zmianie.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podnieśli, że sąd błędnie ocenił ich sytuację i wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 Zażalenie jest niezasadne, dlatego podlega oddaleniu.

7 Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko sądu pierwszej instancji. Kwestię przyznania Skarżącym prawa pomocy rozstrzygnięto już prawomocnym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. W tym stanie rzeczy, mając na względzie treść art. 165 P.p.s.a., zmiana postanowienia możliwa jest tylko w przypadku zmiany okoliczności sprawy. Z lektury akt spawy wynika natomiast, że wniosek Skarżących z dnia 29 października 2013 r. jest tożsamy z wcześniejszym wnioskiem z dnia 6 czerwca 2013 r. – a co za tym idzie sytuacja Skarżących nie uległa zmianie.

8 Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 przywołanej ustawy.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 3 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r., II FZ 564/14
  2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2014 r., III SA/Wa 2243/12
  3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2014 r., III SA/Wa 3113/11