Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r., II FZ 1356/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r., II FZ 1356/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. s.c. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 902/13 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. s.c. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku Białej z dnia 24 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 902/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną M. s.c. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2014 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku – Białej z dnia 24 kwietnia 2013 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości.

3 Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w następującym stanie faktycznym.

4 Pełnomocnik Spółki - w dniu 7 maja 2014 r. - wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

5 Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 15 maja 2014 r. wezwano pełnomocnika Strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia organowi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 maja 2014 r.

6 W dniu 27 maja 2014 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej nadesłał

7 dwa odpisy skargi kasacyjnej z dnia 7 maja 2014 r. oraz dwa egzemplarze pisma z dnia 17 stycznia 2014 r., oznaczone sygn. akt I SA/Gl 3/14, w którym pełnomocnik wskazał: "Działając w imieniu Skarżących w odpowiedzi na wezwanie doręczone dn. 16 stycznia 2014 r. podaję wartość przedmiotu sporu jako kwotę: 28.929,38 zł. Jednocześnie w załączeniu przedkładam uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa."

8 W toku postępowania Sąd ustalił, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 3/14 – w której stroną jest również Spółka, a jej pełnomocnikiem ten sam adwokat, który reprezentuje stronę skarżącą w niniejszej sprawie – pismem z dnia 13 stycznia 2014 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego.

9 Sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 49 § 1, art. 178 oraz art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), uznał, że pełnomocnik Strony skarżącej nie wykonał prawidłowo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Za takie nie można bowiem uznać nadesłanie pisma z dnia 17 stycznia 2014 r., które nie dotyczy niniejszej sprawy. Wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie (a podana przez pełnomocnika Spółki w piśmie z dnia 9 sierpnia 2013 r.) jest inna niż wskazana w piśmie z dnia 17 stycznia 2014 r. Bezspornie zaś siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku upłynął pełnomocnikowi strony skarżącej z dniem 27 maja 2014 r. Dla konstatacji takiej bez znaczenia pozostaje to, w jaki sposób pełnomocnik strony skarżącej ustosunkował się do wezwania.

10 W zażaleniu z dnia 30 czerwca 2014 r. pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie skardze biegu, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucono Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 178 w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 215 § 1 p.p.s.a., polegające na mylnym przyjęciu i ustaleniu, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, poprzez niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia i w konsekwencji, w ocenie pełnomocnika Spółki, Sąd pierwszej instancji bezzasadnie odrzucił skargę, a także nieprawidłowo wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Do zażalenia pełnomocnik Spółki dołączył pismo z dnia 27 maja 2014 r., w którym wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia jako kwotę 28.086,00 zł. W ocenie zatem Spółki, braki formalne zostały uzupełnione na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie. Jedyna pomyłka nastąpiła w podaniu sygnatury akt I SA/Gl 902/14 zamiast I SA/Gl 902/13.

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

13 Na podstawie art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Z kolei w świetle art. art. 49 § 1 p.p.s.a. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

14 Na wstępie zauważyć należy, że zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 15 maja 2014 r. wezwano pełnomocnika Spółki do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia organowi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 maja 2014 r.

15 W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 17 stycznia 2014 r., oznaczone sygn. akt I SA/Gl 3/14 (stanowiące odpowiedź na ww. zarządzenie), w którym pełnomocnik Spółki wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie doręczone dnia 16 stycznia 2014 r. podaję wartość przedmiotu sporu jako kwotę: 28.929,38 zł (k- 62 akt Sądu pierwszej instancji).

16 Sąd uznał, że wskazane wyżej pismo nie dotyczy niniejszej sprawy. Wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie (a podana przez pełnomocnika Spółki w piśmie z dnia 9 sierpnia 2013 r. – tj. 28.086,00 zł) jest inna niż wskazana w piśmie z dnia 17 stycznia 2014 r.

17 Następnie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Spółkę.

18 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, od dnia wniesienia przez Spółkę skargi kasacyjnej, istniały poważne wątpliwości, co do wartości zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie. Wątpliwości te - Przewodniczący powinien wyjaśnić, a nie odrzucać skargę kasacyjną Spółki. Pełnomocnik Spółki nie zignorował wezwania Sądu do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, a prawdopodobnie omyłkowo nadesłał pismo do innej sprawy. Pełnomocnik Spółki uzupełnił brak formalny skargi, jednakże wskazując inną wartość przedmiotu zaskarżenia niż w skardze do Sądu pierwszej instancji.

19 Ponadto, z pisma z dnia 27 maja 2014 r. wraz z dowodem doręczenia (k – 76 akt Sądu pierwszej instancji), dołączonego do rozpatrywanego zażalenia, pełnomocnik Spółki wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie z dnia 15 maja 2014 r. (doręczone w dniu 20 maja 2014 r.) podaję wartość przedmiotu zaskarżenia jako kwotę 28.086,00 zł. Pismo to potwierdza, że w sprawie mogło dojść do omyłki.

20 Dlatego też, Przewodniczący - stosownie do treści art. 218 p.p.s.a. - powinien dokonać sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, gdy informacja podana w piśmie budziła wątpliwości co do jej rzetelności w świetle materiału wynikającego z akt sprawy (tak M. Niezgódka-Medek: Komentarz do art. 218 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz powołane tam postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 603/11, LEX nr 1070076). Jeżeli w wyniku sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia okaże się, że podana przez skarżącego wartość nie jest prawidłowa, przewodniczący określa zarządzeniem wartość przedmiotu zaskarżenia, przy czym w związku z faktem, że zarządzenie to jest niezaskarżalne (patrz postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FZ 353/13), określenie przez przewodniczącego wartości przedmiotu sporu podlega kontroli wskutek zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (tak: M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, str. 772).

21 W konsekwencji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie doszło do naruszenia art. 215 § 1, art. 49 § 1, art. 178 p.p.s.a. Ponadto zbyt rygorystyczne i formalistyczne potraktowanie kwestii wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia doprowadziło do naruszenia konstytucyjnej zasady - prawa do sądu, wyrażonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej jako: Konstytucja RP).

22 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

23 Sąd pierwszej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy poczyni ustalenia faktyczne mające na celu określenie w sprawie właściwej wartości przedmiotu zaskarżenia, a następnie nada dalszy bieg sprawie.

24 Brak jest natomiast podstawy prawnej do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego W art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zatem w innych przypadkach sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania.