Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2008 r., II FZ 123/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2008 r., II FZ 123/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Gminy i Miasta K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 291/07 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi O. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 27 lutego 2007 r., nr (..) w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 291/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) odrzucił zażalenie Gminy i Miasta K. W motywach orzeczenia Sąd I instancji podał, że cyt. ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia odrzucającego wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

3 W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając naruszenie art. 33 § 2 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji uznał, że na postanowienie z dnia 17 grudnia 2007 r. nie służy zażalenie.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie w istocie rzeczy nie narusza prawa. Słusznie Sąd I instancji odrzucił zażalenie strony skarżącej ze względu na brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu wniosku dotyczącego dopuszczenia Gminy i Miasta K. do uczestnictwa w postępowaniu.

6 Odnosząc się do twierdzeń wnoszącego zażalenie o niedopuszczalności orzeczenia formalnego (odrzucenia wniosku) w świetle art. 33 § 2 p.p.s.a należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie w rzeczywistości odmowa dopuszczenia strony jako uczestnika postępowania powoduje taki sam skutek w formie odrzucenia wniosku, jak i formie oddalenia, bowiem niewątpliwe Gmina i Miasto K. nie mogła stać się stroną postępowania sądowoadministracyjnego. W świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 a ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.) gmina jest beneficjentem podatku od nieruchomości. Niezależnie bowiem od wyniku załatwienia konkretnych indywidualnych spraw podatkowych gmina jest nadal beneficjentem wpływów z określonych ustawowo podatków. Rozstrzygnięcia te mogą wprawdzie mieć wpływ na poziom dochodów gminy, jednakże powyższe należy już do obszaru jej interesu faktycznego a nie prawnego.

7 Na podstawie art. 5 Ordynacji podatkowej zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Gmina - jako wyłącznie beneficjent wpływów z określonych podatków - nie jest więc czynnym podmiotem indywidualnego zobowiązania podatkowego. Decyzja w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego nie tworzy po stronie gminy praw do podatku, albowiem wynikają one z mocy samej ustawy; może tylko oddziaływać na faktyczną wysokość jej dochodów.

8 W powyższym kontekście ochrony wpływów podatkowych gminy należało także zważyć, że ustawa może wyznaczyć organowi jednostki samorządu terytorialnego rolę organu administracji publicznej; tak, na przykład, na podstawie art. 13 § 1 pkt 1 (cyt.) Ordynacji podatkowej, organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości jest (między innymi ) wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa. W takich wypadkach będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego dane postępowanie. Z tego względu, powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego (w niniejszej sprawie Burmistrzowi Gminy i Miasta K.) właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tą jednostkę jej interesu w trybie postępowania administracyjnego czy też sądowoadministracyjnego (podobnie wywiódł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt II FSK 300/06).

9 Odnosząc się z kolei do wniosku strony o zwrot kosztów postępowania należy stwierdzić, iż brak jest podstaw prawnych do orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.

10 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.