Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2005 r., II FSK 634/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2005 r., II FSK 634/05

Tekst

TEZY

1 Uwzględniając skargę kasacyjną na postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego przed sądem pierwszej instancji , Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny zasądzić kosztów zastępstwa procesowego na rzecz strony, która skargę tę wniosła, wobec braku przesłanek z art. 203 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w II Wydziale Izby Finansowej skargi kasacyjnej Karola W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2005 r., I SA/Po 106/05 w sprawie ze skargi Karola W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z.-G. z dnia 20 listopada 2004 r., (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 marca 2005 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi Karola W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z.-G. z dnia 20 listopada 2004 r., utrzymującą w mocy decyzję tegoż Dyrektora z dnia 17 września 2004 r., odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej spółce cywilnej.

4 W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż Skarżący pismem z dnia 31 stycznia 2005 r. cofnął skargę z dnia 28 listopada 2004 r. Jako podstawę prawną postanowienia powołano art. 60 w zw. z art. 161 par. 1pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

5 Od powyższego postanowienia wyznaczony z urzędu pełnomocnik wniósł w imieniu Karola W. skargę kasacyjną, zarzucając Sądowi naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 161 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, Sąd błędnie odczytał treść pisma Skarżącego z dnia 31 stycznia 2005 r., uznając, że wolą Skarżącego było cofnięcie skargi, podczas, gdy w rzeczywistości cofnięcie dotyczyło tylko jednego z zarzutów.

6 W konsekwencji autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie powołując się na art. 182 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zrzekł się przeprowadzenia rozprawy.

7 Biorąc pod uwagę, że skarga kasacyjna została wniesiona od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał ją na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego /art. 182 par. 1 i par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

8 Rozpoznając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zarzut naruszenia art. 161 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest nieprecyzyjny, gdyż wspomniany przepis nie dzieli się na punkty, tylko na paragrafy. Z treści uzasadnienia skargi kasacyjnej można jednak wyprowadzić wniosek, że zarzut dotyczył naruszenia art. 161 par. 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a pominięcie oznaczenia paragrafu w podstawie skargi kasacyjnej stanowiło omyłkę pisarską.

10 Tak rozumiany zarzut należy uznać za zasadny. Jakkolwiek na str. 2 pisma z dnia 31 stycznia 2005 r. istotnie zawarto zdanie "wycofuję moją skargę z dnia 28.11.2004 r. skierowaną bezpośrednio do WSA w Poznaniu", to jednak zdania tego nie można odczytywać w oderwaniu od treści całego pisma, które Skarżący sformułował osobiście, gdyż nie korzystał wówczas z pełnomocnika z urzędu, ustanowionego w okresie poźniejszym. Wspomniane pismo stanowiło reakcję na treść otrzymanej odpowiedzi na skargę. Skarżący zgodził się z wyjaśnieniem Dyrektora Izby Skarbowej, że ten ostatni był właściwy do rozpoznania odwołań od własnych decyzji. Z tych przyczyn Skarżący cofnął zarzut naruszenia art. 220 par. 1 i 2 w zw. z art. 223 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Jednakże wyraźnie stwierdził, że pozostaje aktualna treść jego pisma procesowego z dnia 18 stycznia 2005 r. W piśmie tym kwestionował m.in. stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, jakoby Karol W. nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu podatkowym. Ta właśnie okoliczność stanowiła istotę sporu. W opisanym kontekście nie sposób przyjąć, iż spór stał się bezprzedmiotowy, ani że intencją Skarżącego było spowodowanie umorzenia postępowania sądowego. Skoro więc, w istocie Skarżący nie cofnął skargi, a jedynie cofnął jeden z zarzutów /w skardze powoływał się także na treść swego odwołania z dnia 27 listopada 2004 r./, to umorzenie postępowania sądowego nastąpiło z naruszeniem art. 161 par. 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zaistniałej sytuacji należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak było podstaw do zastosowania tej części wymienionego wyżej przepisu, która mówi o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż wojewódzki sąd administracyjny nie będzie ponownie rozpoznawał kwestii umorzenia postępowania, lecz merytorycznie rozpozna skargę.

11 Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, wobec braku przesłanek z art. 203 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem uchylenia nie był bowiem wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Nie znaczy to jednak, że pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy zostanie pozbawiony należnego mu wynagrodzenia. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, koszty związane z wniesieniem skargi kasacyjnej będzie mógł otrzymać od organu, na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 i art. 210 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w razie oddalenia skargi - po prawomocnym zakończeniu postępowania - od Skarbu Państwa na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.