Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2009 r., II FSK 509/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2009 r., II FSK 509/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Skarbu Państwa- Ministra Skarbu Państwa o odrzucenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn.akt. III SA/Wa 1265/08 w sprawie ze skargi Skarbu Państwa- Ministra Skarbu Państwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 28 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 II FSK 509/09

UZASADNIENE

3 Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 28 lutego 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.

4 Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło skargę kasacyjną podpisaną przez Prezesa SKO, będącego jednocześnie radcą prawnym.

5 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarb Państwa – Minister Skarbu Państwa reprezentowany przez Dyrektora Delegatury Ministra Skarbu Państwa w C. wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej w całości z powodu naruszenia art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Należy wskazać, że do zadań Prezesa SKO, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U.01.79.856. ze zm.,) należy w pierwszej kolejności reprezentowanie kolegium na zewnątrz. Do takiego reprezentowania niewątpliwie zaliczyć należy występowanie przed sądami administracyjnymi lub udzielenie pełnomocnictwa do takiego występowania. Sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego w przypadku, gdy radca prawny (adwokat) zajmuje stanowisko upoważniające go do reprezentowania organu lub działania jako organ (np. dyrektor izby skarbowej, prezes samorządowego kolegium odwoławczego) w świetle art.175 § 1 p.p.s.a. należy uznać za dopuszczalne. W takim przypadku radca prawny (adwokat) będzie reprezentował stronę z racji sprawowanej funkcji. Należy także podkreślić, że pełnienie funkcji Prezesa SKO nie powoduje, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U.02.123.1059., ze zm.), zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego.

9 Podniesiony przez stronę skarżącą fakt, że informacja zawarta na pieczęci Prezesa SKO o wykonywaniu przez niego zawodu radcy prawnego, jest niewystarczająca do uznania, że skarga przez niego podpisana spełnia warunki formalne określone w art. 175 p.p.s.a., nie znajduje uzasadnienia. Zawód radcy prawnego jest zawodem zaufania publicznego i należy uznać, że jeśli osoba posiada pieczęć zawierającą informację o wykonywaniu tego zawodu to nie ma potrzeby udowadniania tego faktu. Jest on weryfikowalny i jako taki może być sprawdzony w sytuacjach nasuwających wątpliwości.

10 W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 151 i 193 p.p.s.a.