Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., II FSK 3594/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., II FSK 3594/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 560/13 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 220/12 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 18 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2) zwrócić M. P. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 750 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Uzasadnienie

2 1. Pismem z dnia 18 października 2013 r. M. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2013.r , sygn. akt II FSK 560/13. Wskazał, że działając na podstawie art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a." zaskarża wskazany wyżej wyrok w całości.

3 Skarżący powołując się na art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. wniósł o wznowienie postępowania z uwagi na ujawnienie się nowej okoliczności faktycznej oraz środków dowodowych w postaci wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. zapadłego w sprawie o sygn. akt SK 18/09, a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wskazując na powyższe podstawy skarżący na zasadzie art. 279 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku NSA z 19 czerwca 2013 r. w całości, zasądzenie od organu administracyjnego kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem skarżącemu grozi niepowetowana szkoda wskutek dodatkowej egzekucji kosztów postępowania.

4 W uzasadnieniu skargi o wznowienie skarżący, wskazując na okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi podniósł, że o treści wyroku Trybunału Konstytucyjnej dowiedział się 14 października 2013 r. i jest to dla niego nowa okoliczność faktyczna, która nie była mu znana w poprzednim postępowaniu, a która dowodzi zastosowania wobec niego błędnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia w zaskarżonym wyroku.

5 2. Naczelny Sąd Administracyjny podczas badania skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 280 § 1 p.p.s.a. dostrzegł, że nie spełnia ona wymagań formalnych, o jakich mowa w tym przepisie i z tego względu podlega odrzuceniu. Art. 280 § 1 p.p.s.a stanowi, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

6 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego badana skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje trzy grupy przesłanek wznowieniowych, a mianowicie: nieważność postępowania (art. 271 p.p.s.a.), niekonstytucyjność podstawy prawnej orzeczenia (art. 272 p.p.s.a.) oraz tzw. przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.). Autor skargi o wznowienie formułując swe żądania powołał się na treść art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. w tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3).

7 Analiza badanej skargi prowadzi do wniosku, że jej autor upatruje podstaw do wznowienia postępowania w okolicznościach, o których mowa w § 2 art. 273 p.p.s.a. Domaga się bowiem wznowienia "z uwagi na ujawnienie się nowej okoliczności faktycznej oraz środków dowodowych w postaci wyroku Trybunału Konstytucyjnego (...)". Wnioskować z tej wypowiedzi należy najwyraźniej, że w ocenie skarżącego wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku stanowi zarówno nową okoliczność faktyczną, jak środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. Tego rodzaju sformułowanie podstaw wznowienia postępowania jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nieprawidłowe i musi prowadzić do odrzucenia środka prawnego.

8 Wydanie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją RP stanowi niezależną od wskazanych powyżej przesłankę wznowieniową. Stanowi o tym nie wymieniony przez skarżącego w skardze o wznowienie art. 272 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Z kolei art. 272 § 1 zd. 1 zakreśla termin do wniesienia skargi o wznowienie opartej na omawianej podstawie, to jest trzy miesiące od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

9 Po przeanalizowaniu treści badanej skargi stwierdzić należy zatem, że jej autor nie wskazał w sposób prawidłowy podstaw wznowienia oraz ich nie uzasadnił, a do tego zobowiązuje go art. 279 p.p.s.a. Co więcej, również z treści krótkiego uzasadnienia skargi można wywnioskować, że skarżący w sposób błędny interpretuje przepisy normujące podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Odnosząc się do kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi wskazuje on bowiem ponownie, że treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego to dla niego "nowa okoliczność faktyczna".

10 Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, nie opiera się bowiem na ustawowej podstawie wznowienia. W związku z powyższym stosownie do art. 279 w związku art. 280 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.