Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r., II FSK 3427/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r., II FSK 3427/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B. O. i M. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 640/15 w sprawie ze skargi B. O. i M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. O. i M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 marca 2015 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis odpowiedzi na skargę, wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego, wynika, że przesyłka została doręczona pełnomocnikowi w dniu 2 lipca 2015 r. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 9 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżących nadesłał odpis pełnomocnictwa procesowego wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Wpis od skargi w niniejszej sprawie nie został uiszczony.

4 Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie doręczono z dniem 2 lipca 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 3 lipca 2015 r. i upłynął z dniem 9 lipca 2015 r. Skoro nie odnotowano wpływu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, to skarżący nie uiścili go w wyznaczonym terminie i z tego powodu skarga podlegała odrzuceniu.

5 W wywiedzionej od powyższego postanowienia skardze kasacyjnej skarżący zarzucili naruszenie art. 220 § 1 P.p.s.a. poprzez brak wezwania wnoszących pismo o uiszczenie należnego wpisu sądowego i art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi.

6 Wnieśli o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji.

7 W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wskazał, że w dniu 2 lipca 2015 r. została doręczona mu przesyłka w przedmiotowej sprawie, która zawierała wezwanie do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz odpis odpowiedzi na skargę, brak w niej było zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zanegował fakt otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu, podkreślając, że taki dokument nie został wskazany na kopercie z wezwaniem, ani w treści pisma "Wezwanie", tak więc nie mógł nawet przypuszczać, że dokument w postaci wezwania do uiszczenia wpisu mógł się znajdować w dostarczonej kopercie. Odpowiedział w terminie na wezwanie w takim zakresie w jakim je otrzymał, tj. przesłał odpis pełnomocnictwa. Podkreślił, że w równoległej sprawie ze skargi skarżących zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało mu doręczone, a wpis został uiszczony w terminie.

8 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

12 Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej Sąd pierwszej instancji – nie naruszając art. 220 § 3 P.p.s.a. – słusznie przyjął, że skarżący zostali w sposób prawidłowy wezwani do uiszczenia wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo sformułowane wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżących dniu 2 lipca 2015 r., co widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Należy zaznaczyć, iż wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09). Domniemanie zgodności z prawdą może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego, należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywające. Z całą pewnością obalenie domniemania nie może nastąpić jedynie w oparciu o oświadczenie strony, że analiza korespondencji wykazała, że w otrzymanej przesyłce w dniu 2 lipca 2015 r. znajdowało się jedynie wezwanie do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz odpis odpowiedzi na skargę. Należy więc stwierdzić, że próba podważenia wiarygodności zwrotnego potwierdzenia odbioru przez stronę skarżącą okazała się bezskuteczna (zob. postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I FSK 1742/09).

13 Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. (zob. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2265/12)

14 Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10).

15 W momencie odbioru przesyłki nie stwierdzono, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Zwrotne potwierdzenie odbioru czytelnie i niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała trzy dokumenty, tzn. wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, odpis odpowiedzi na skargę oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

16 Należy nadmienić, jak słusznie wskazuje w odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu, że skoro w prowadzonej równolegle sprawie, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi zostało pełnomocnikowi doręczone, to powinien się on spodziewać takiego wezwania również w sprawie niniejszej. Podnoszenie zatem, że profesjonalny pełnomocnik nie mógł nawet przypuszczać, że dokument w postaci zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został wysłany, jest bezzasadne.

17 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznawszy, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.